Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Onde viven os pobres máis ricos?

Os países europeos e Xapón concentran aos pobres con rendas medias máis altas, fronte a Estados Unidos, onde hai una gran desigualdade nos ingresos

Un dólar ao día. Esta é a cantidade coa que subsisten preto de 1.100 millóns de persoas en todo o mundo. A maioría delas (60%) reside en países do sueste asiático, que xunto a América Latina e África Subsahariana son os países máis pobres e con maiores desigualdades económicas. Fronte a eles, emerxe cada día un novo grupo de pobres, considerados os pobres máis ricos ou, polo menos, os menos pobres, que se benefician da bonanza económica dos seus respectivos países e o aumento progresivo das rendas medias. Neste grupo inclúense os cidadáns europeos e os xaponeses, quen teñen menos razóns paira considerarse desdichados, segundo os últimos datos do Banco Mundial. O obxectivo dos organismos internacionais, como a ONU, é mellorar esta situación paira 2015 e facer desaparecer, ou reducir, as desigualdades actuais ás que tampouco escapa España: dos máis de oito millóns de pobres contabilizados no país, o 44,1% son menores de 25 anos e o 20,8% mulleres.

Obxectivos do Desenvolvemento do Milenio

No ano 2000, os xefes de Goberno de todos os países do mundo adoptaron oito compromisos paira mellorar a situación dos millóns de pobres do mundo. Ese ano asinaron e comprometéronse a facer cumprir os Obxectivos do Desenvolvemento do Mileno (ODM), “una serie de obxectivos sobre múltiples aspectos do desenvolvemento internacional para que no quince primeiros anos do terceiro milenio conseguiuse mellorar o panorama mundial”, resume Pablo Martínez no seu libro. En concreto, preténdese que en 2015 mellorouse a situación mundial de desigualdade e inxustiza social a través dos ODM, que son:

  • Erradicar a pobreza extrema e a fame.O compromiso é reducir á metade a porcentaxe de persoas cuxos ingresos sexan inferiores a un dólar por día e a porcentaxe de persoas que padecen fame.
  • Lograr o ensino primario universal.Para que todos os nenos poidan terminar un ciclo completo de ensino primario.
  • Promover a igualdade entre os xéneros e a autonomía da muller.Eliminar as desigualdades entre os xéneros no ensino primario e secundario, preferiblemente paira o ano 2005, e en todos os niveis do ensino paira 2015
  • Reducir a mortalidade infantil.Reducir en dúas terceiras partes a taxa de mortalidade dos nenos menores de cinco anos.
  • Mellorar a saúde materna. Reducir a taxa de mortalidade materna en tres cuartas partes
  • Combater o VIH/SIDA, o paludismo e outras enfermidades.O obxectivo é deter e comezar a reducir a propagación destas patoloxías.
  • Garantir a sustentabilidade do medio ambiente.Preténdese incorporar os principios de desenvolvemento sustentable nas políticas e os programas nacionais, investir a perda de recursos do medio ambiente, reducir á metade a porcentaxe de persoas que carecen de acceso á auga potable e mellorar considerablemente a vida de, polo menos, 100 millóns de habitantes de tugurios paira 2020.
  • Fomentar una asociación mundial paira o desenvolvemento. Neste apartado búscase desenvolver aínda máis un sistema comercial e financeiro aberto, atender as necesidades especiais dos países menos adiantados (acceso libre de aranceis, cotas paira as exportacións dos países menos adiantados?), atender ás necesidades especiais dos países en desenvolvemento sen litoral e dos pequenos Estados insulares en desenvolvemento, encarar de maneira xeral os problemas da débeda dos países en desenvolvemento, elaborar e aplicar estratexias que proporcionen aos mozos un traballo digno e produtivo, proporcionar acceso aos medicamentos esenciais nos países en desenvolvemento, velar porque se poidan aproveitar os beneficios das novas tecnoloxías, en particular, os das tecnoloxías da información e das comunicacións.

Paira Martínez, cumprir o obxectivo de reducir á metade os 1.100 millóns de persoas pobres que hai no mundo é posible, pero comprende varias estratexias diferentes. Neste sentido, distingue entre “as estratexias específicas de loita contra a pobreza nalgúns lugares como África Subsahariana, e estratexias de loita contra a desigualdade noutras zonas como América Latina, onde as estratexias deben ir orientadas a redistribuír a propiedade privada, os recursos naturais e as riquezas que ese continente ten”. No entanto, asegura que conseguir estes obxectivos paira 2015 é “perfectamente viable” xa que- segundo explica- igual que se conseguiu transformar a sida nunha enfermidade crónica, “non necesariamente mortal”, poderíase conseguir con outras enfermidades “a través de terapias combinadas e soporte financeiro e institucional”.

“Ademais, desde o punto de vista económico tamén é viable -continúa-. O Fondo Monetario Internacional e o Banco Mundial publicaron un informe en 2002 no que calcularon que paira cumprir os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio tan só fan falta 50.000 millóns de dóuralles adicionais ao que se entrega de axuda actualmente. Dito doutra maneira: duplicar o diñeiro que se destina a axuda ao desenvolvemento actualmente. Parece moito diñeiro pero desde 2002 até 2015, se sumásemos eses 50.000 millóns de dólares, teriamos una cantidade igual ao 15% do que gastamos os países ricos en armamento en só un ano, é dicir, que cunha sexta parte do que gastamos en armamento en só un ano os países ricos, esa cantidade distribuída en trece anos permitiría ter recursos suficientes paira cumprir os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio”.

Por último, avoga pola “vontade política” dos Gobernos do sur, paira implementar políticas distributivas entre a poboación, e dos Gobernos do norte, “paira destinar máis fondos, condonar a débeda externa ou permitir que os países máis pobres desenvólvanse eles mesmos”. A pretensión é que os países do sur desenvolvan as súas industrias e as súas producións, á vez que poidan comercializar os seus propios produtos, “que teñan una verdadeira oportunidade de desenvolver as súas potencialidades comerciais”. “A idea é impedir que non ocorra o mesmo que en Mozambique, que sendo un país exportador de leite, actualmente é imposible atopar un litro de leite producido en Mozambique porque toda a que se consome alí é leite en po dunha multinacional europea de orixe holandesa, que conseguiu exportala a un prezo inferior que o litro de leite mozambiqueño”, detalla.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións