Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

ONG no terreo, que ocorre tras a súa marcha?

A expulsión do persoal desprazado aumenta a vulnerabilidade da poboación á que atende
Por Azucena García 7 de Abril de 2009
Img refugiados
Imagen: hdptcar

A comezos de marzo, un total de 16 organizacións non gobernamentais (ONG) foron expulsadas de Sudán. Esta decisión supuxo o fin da axuda para máis de dous millóns de persoas, cuxas condicións de vida quedaron seriamente danadas. Falta de auga potable, fames negras ou enfermidades son só algunhas das consecuencias.

Imagen: hdptcar

O traballo da ONG en terreo ten como fin principal mellorar a calidade de vida das poboacións máis vulnerables. A miúdo, varias organizacións traballan nun mesmo territorio para cubrir as necesidades dos seus habitantes en diversos ámbitos, sen descoidar aspectos tan importantes como a saúde ou a educación. Con todo, esta tarefa realízase en ocasións rodeada de certo perigo, o que obriga a evacuar ao persoal. Outras veces, simplemente, decisións alleas á súa vontade forzan a súa saída do país. Que ocorre entón coa poboación á que atenden?

A comezos do mes de marzo, 16 organizacións que desenvolvían o seu labor en Sudán foron expulsadas do país. Nacións Unidas e numerosas ONG mostraron entón a súa preocupación polas consecuencias desta decisión e, sobre todo, polo futuro dos centos de miles de persoas ás que atendían. Polo menos cinco das entidades expulsadas eran socios colaboradores da Axencia da ONU para os Refuxiados (ACNUR) e desenvolvían programas humanitarios en Darfur e nos estados do Nilo Azul e Xartum.

O impacto, por tanto, faise sentir especialmente en Darfur, foco prioritario de atención, pero tamén noutras zonas do país. “A nosa experiencia demostra que cando a poboación necesitada non pode obter a axuda que precisa, desprázase a outras zonas en busca de protección e asistencia. Se a xente non pode recibir comida, por exemplo, comezarán moi pronto a pasar penurias e a buscala noutros lugares“, alerta o ACNUR.

A Axencia agarraches a 4,7 millóns de sudaneses en Darfur. Entre eles contabilízanse 2,7 millóns de desprazados internos e as cifras poderían aumentar. Non se descartan novos desprazamentos de poboación “se se interrompen os xa de seu fráxiles canles de distribución de axuda humanitaria dentro de Sudán”, advirte. De feito, os territorios veciños, como Chad, habilitaron varios campos de refuxiados para dar resposta a esta situación. Ata o momento, preto de 250.000 refuxiados chegaron ata a ducia de campos en activo, aínda que nin sequera neles pódense garantir as necesidades básicas ante a limitación de recursos. “Calquera nova afluencia de poboación a Chad suporía un reto adicional”, revela o ACNUR.

Atención aos nenos

Os menores son quen, en maior medida, dependen da axuda doutros. Conforman o principal grupo de risco cando as súas necesidades non son atendidas. No caso de Sudán, o Fondo de Nacións Unidas para a Infancia (UNICEF) tiña nas súas mans este reto, a través dos seus contrapartes. Son estas organizacións locais as que na actualidade tentan chegar aos pequenos para proverlles dos servizos básicos. Auga potable, saneamento, saúde e nutrición son vitais.

As organizacións proporcionan o groso da axuda humanitaria que necesita a poboación

Os casos de malnutrición poderían aumentar, “especialmente cando se aproxima o período de fame negra, que comeza en abril”, subliña UNICEF. Igualmente, o período de inundacións empeza en maio e, con el, os brotes de cólera. Sen o esforzo da ONG, a capacidade de resposta quedará “severamente” obstaculizada. Pola súa banda, outras axencias de Nacións Unidas tratarán de asegurar o resto de servizos, aínda que, mantén UNICEF, “non teñen a capacidade nin os recursos necesarios para implementar todos os programas a longo prazo que serían executados polas organizacións suspendidas”.

Amnistía Internacional avisou tamén da importancia do traballo das organizacións: “Proporcionan o groso da axuda humanitaria que necesitan os máis de dous millóns de persoas que se atopan en situación vulnerable”.

Fame e enfermidades

“Millóns de vidas en xogo”. Así describe Amnistía Internacional o panorama actual en Sudán. A fame e as enfermidades asexan á poboación do país, a pesar de que “Sudán ten a responsabilidade, contraída en virtude do dereito internacional humanitario, de garantir o acceso á asistencia internacional ás persoas que a necesiten”.

O persoal local esfórzase en atender as necesidades da poboación e Nacións Unidas trata de suplir o baleiro deixado pola ONG

As consecuencias humanitarias tradúcense en millóns de persoas sen acceso a alimentos porque os programas de repartición paralizáronse. Tampouco se recibe atención sanitaria, a pesar de que a falta de hixiene pode producir brotes de enfermidades nos campos de refuxiados. O abastecemento é moi complicado debido á inestabilidade no país. Só restablecer a rede de distribución de asistencia en Darfur podería levar ata dous anos, recoñeceu a ONU.

Como ocorre nestes casos, o persoal local esfórzase en atender as necesidades da poboación, mentres Nacións Unidas trata de suplir o baleiro deixado polas organizacións expulsadas. Estas, pola súa banda, adoitan retirarse a zonas fronteirizas onde continúan o seu labor coas persoas desprazadas que foxen do país. Con todo, nunca é suficiente. “A clase de patoloxías que tratabamos antes agora ninguén as tratará”, augura Médicos Sen Fronteiras.