Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Oriol Alsina, xerente da Federación Amigos dos Maiores

En 2050 o 30% da poboación terá máis de 65 anos, deberiamos prever como será a nosa vellez

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 05deFebreirode2011

A poboación envellece e a soidade é o seu principal inimigo. Oriol Alsina, xerente da Federación Amigos dos Maiores, coñece moi ben esta situación porque cada día traballa con quen a sofren. “Temos unha bolsa permanente de persoas maiores que esperan a un voluntario que dedique un par de horas cada semana para charlar e compartir experiencias”, precisa. O illamento é un dos males da actualidade, pero tamén a redución asistencial e a conxelación das pensións, “que endurecen aínda máis a calidade de vida dos maiores”. Por iso agradecen tanto a compañía, un ben gratuíto que xera unha riqueza extrema. “Un voluntario xamais dá tanto como o que recibe”, resalta Alsina.

Recentemente pasada o Nadal, que balance fan desta tempada? Detectaron que hai un maior número de persoas maiores soas?

“O envellecemento progresivo da poboación é un feito irreversible”O envellecemento progresivo da poboación é un feito irreversible. Na actualidade, as persoas maiores representan o 17% da poboación española e no ano 2050 serán o 30%. En consecuencia, ano tras ano, os voluntarios da Federación de Amigos dos Maiores acompañan a máis persoas maiores que senten soas. Entre o tres delegacións españolas, en Barcelona, Madrid e Valencia, en 2010 atendemos emocionalmente a máis de mil persoas que padecen soidade e illamento, é dicir, persoas que sofren unha soidade non desexada. Durante as festas de Nadal este sentimento agrávase de maneira notable. Para atenualo, Amigos dos Maiores organiza unha campaña con distintas actividades, entre elas, a Gran Comida de Nadal e o programa “Unha familia por Nadal”.

É fácil contar con voluntarios para realizar actividades con persoas maiores?

Nunca sobran os voluntarios. Temos unha bolsa permanente de persoas maiores que esperan que se lles atope un voluntario que dedique un par de horas cada semana para charlar e compartir experiencias. Os voluntarios de Amigos dos Maiores fan acompañamento emocional, non asistencial.

Que perfil teñen?

“Os voluntarios son persoas extraordinarias de todas as idades, cunha gran capacidade para escoitar e con moitas ganas de dar e recibir agarimo”Son persoas extraordinarias de todas as idades, cunha gran capacidade para escoitar e con moitas ganas de dar e recibir agarimo. O groso do voluntariado neste sector está integrado por mulleres de mediana idade, aínda que é certo que cada vez se incorporan máis homes ao proxecto. Tamén hai outros programas, como é o caso das vacacións adaptadas, que requiren un perfil específico de voluntariado, máis novo e dinámico.

Hai que ter unha sensibilidade especial para ser voluntario? Quen deciden selo están influídos pola propia relación que teñen cos seus avós ou a formación profesional?

As razóns que motivan aos voluntarios a formar parte de Amigos dos Maiores son de todo tipo, pero é certo que a relación que mantiveron coas persoas maiores da súa contorna é un factor que anima a dar este paso. Para ser voluntario en Amigos dos Maiores, é necesario ter estabilidade emocional e un alto grao de compromiso e responsabilidade. Desde o mesmo momento en que se establece un vínculo afectivo entre un voluntario e unha persoa maior, empezan a romper os muros da soidade e o illamento social e, por tanto, non podemos fallar aos nosos maiores.

Respecto das persoas maiores, que achegan ao voluntario? Algunhas se mostran reticentes a tratar con mozos ou non hai ningún inconveniente respecto da idade?

“O agradecemento que senten as persoas maiores cara aos voluntarios é infinito” Un voluntario xamais dá tanto como o que recibe. Esta é unha afirmación que escoitamos moi a miúdo. O agradecemento que senten as persoas maiores cara aos voluntarios é infinito, a alegría coa que reciben ao voluntario é espectacular. Para eles é a visita da semana, a persoa que lles fai sentirse valorados e estimados.

Notaron a influencia da crise na situación das persoas maiores?

“A redución asistencial e a conxelación das pensións endurecen aínda máis a calidade de vida”A crise económica afecta con máis dureza aos máis vulnerables. Por tanto, as persoas a quen nós acompañamos destacan entre as damnificadas, pero non son as únicas. A redución asistencial ás persoas maiores, así como a conxelación das pensións endurecen aínda máis a súa calidade de vida, pero a situación vólvese dramática se estas persoas están illadas e, por tanto, carecen dunha rede social (amigos, familia, veciños…) que lles poida botar unha man. A soidade é o principal motivo de risco de exclusión social.

Con todo, cada vez exponse máis propostas para realizar en compañía.

É certo que cada vez hai máis iniciativas que se inspiran no labor que levan a cabo os voluntarios de Amigos dos Maiores, iso nos enorgullece enormemente, xa que non só hai unha crecente sensibilidade cara ás persoas maiores, senón que tamén se pon de manifesto a efectividade, na loita contra a soidade, do modelo de voluntariado da nosa entidade. Todas as iniciativas son positivas ante un mal invisible como é a soidade.

Que valor cobra a compañía para as persoas maiores soas?

“A compañía é un medicamento que axuda a recuperar a autoestima, as ganas de compartir e de vivir”A compañía é un medicamento que axuda a recuperar a autoestima, as ganas de compartir e de vivir. Cando te sentes só e non mantés ningunha conversación con ninguén ao longo da semana, máis aló da chamada telefónica de seguimento, a visita do voluntario é unha festa.

Como se chega a unha situación de illamento social e que consecuencias ten?

É un proceso no que interveñen diversas variables que afectan de distinta forma ás persoas que as padecen. O illamento é unha consecuencia das perdas de todo tipo: relacións sociais, familia, saúde, etc. Aínda que tamén destacan outros factores, como a precariedade económica, as propias condicións do fogar e o illamento emocional. As persoas illadas senten a miúdo culpables da súa situación.

As persoas a quen atenden carecen de familia na súa maioría ou, a pesar de ter familia, os seus membros non lles poden visitar ou teñen dificultades para acompañarlles?

“Hai quen teñen tres fillos e ningún deles está pendente do seu pai ou naiTemos casos de todo tipo, desde as persoas que non teñen ningún referente familiar ata quen teñen tres fillos e ningún deles está pendente do seu pai ou nai. A esperanza de vida aumentou de maneira considerable e a estrutura familiar ha variado moitísimo nas últimas décadas. O rol de coidadora das persoas maiores da familia que tiña a nai no século pasado disípase coa incorporación masiva da muller ao mercado laboral. Ademais, vivimos unha transformación dos valores que imperan, pasamos dunha sociedade cooperativa a unha sociedade competitiva que relega o coidado e a atención aos nosos maiores.

Pídenlles axuda as propias persoas maiores, quen se pon en contacto con Amigos dos Maiores para solicitar os seus servizos?

Son os Centros de Atención Primaria e os traballadores dos Servizos Sociais quen nos derivan os casos que logo valora o equipo técnico do Departamento Social para determinar se polas súas características sociais e persoais pode participar nalgún dos programas da entidade.

Manteñen contacto con organizacións similares noutras partes do mundo, coñecen se os maiores comparten preocupacións ou se o voluntariado con elas está máis desenvolvido fóra das nosas fronteiras?

A Federación Amigos dos Maiores pertence á Federación Internacional Lles petits frères deas Pauvres, formada por oito países en todo o mundo. Francia foi o país onde naceu, en 1946. A España chegou en 1987 coa fundación en Barcelona de Amics da Gent Gran. Logo expandiuse ás cidades de Madrid e Valencia.

Dámosnos/Dámonos conta de que todos seremos maiores no futuro e necesitaremos axuda e compañía?

“Na maioría das ocasións, nin se nos pasa pola cabeza que dentro duns anos seremos maiores e que talvez estaremos sós”Na actualidade, o 17% da poboación española é maior de 65 anos e dentro de 30 anos esta porcentaxe será do 30%. Se temos en conta os factores de risco que comentamos e o feito de que nestes momentos viven soas o dobre de persoas maiores que hai 15 anos, deberiamos empezar a prever como queremos que sexa a nosa vellez. Aínda que na maioría das ocasións, nin se nos pasa pola cabeza que dentro duns anos seremos maiores e que talvez estaremos sós, é algo no que non pensamos.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións