Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidariedade > Experiencias solidarias

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

“Pódese axudar sen moverse de casa”

Mar Amate, directora da Plataforma do Voluntariado en España

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 05deDecembrode2020

Imaxe: Leocobo

Ao redor de 2,7 millóns de persoas fan voluntariado en España. Delas preto do 50 % dedícase ao voluntariado social e na súa maioría son mulleres, de entre 35 e 55 anos e cun nivel socioeconómico medio-alto. Desde fai máis dunha década, Mar Amate está aos mandos da Plataforma do Voluntariado en España (PVE), unha rede de 80 entidades que promoven a acción voluntaria. Entre os seus membros figuran organizacións como a Asociación Española Contra o Cancro (AECC), a Comisión Española de Axuda ao Refuxiado (CEAR), Cáritas ou Cruz Vermella. Falamos con ela sobre as necesidades de axuda actuais e a situación do voluntariado en España. 

Cantas persoas voluntarias houbo durante este ano?

O coronavirus cambiou moito as cifras. Non porque haxa menos voluntarios, senón porque moitas persoas que habitualmente facían este tipo de labores non puideron realizalas pola idade, por ser de risco ou porque as actividades que facían paralizáronse. Por tanto, houbo un reaxuste e a cifra de persoas en activo situouse nun millón e medio. As accións foron, na súa maioría, de ámbito social, como axudar no Banco de Alimentos, acompañar de forma telefónica a maiores ou levarlles a compra a casa. Ademais, a epidemia deixou a moita xente na rúa e houbo persoas voluntarias que axudaron a atopar aloxamento e espazos onde puidesen estar neses momentos.

É posible facer voluntariado sen moverse de casa?

Si, e esta situación demostrouno. Unha persoa voluntaria pode axudar tanto de forma presencial como en liña, co acompañamento telefónico a maiores, a axuda a persoas con adicción ao xogo, o apoio escolar ou realizando actividades de lecer a través de Internet.

Observan certo hartazgo na sociedade ou, pola contra, a solidariedade crece?

A solidariedade creceu. Moita xente sumouse a facer voluntariado, sobre todo a nivel comunitario e de barrios. Grazas a Internet, pódense desenvolver voluntariados deslocalizados alá onde as organizacións e as persoas mobilízanse. O gran reto que temos agora é manter esta onda de solidariedade.

Este Nadal, a que accións está a darse máis prioridade?

As prioridades de atención son esmagadoras. Pero hai moitas actividades típicas de Nadal que van ser difíciles de realizar. Adóitanse facer ceas grupales, accións destinadas a persoas en risco de pobreza ou acompañamento a persoas soas que este ano non serán posibles debido ás medidas establecidas pola covid-19. Doutra banda, a crise alimentaria está unida á económica e á social: hai persoas que ou están en ERTE ou perderon o traballo e están a ter serios problemas coas súas necesidades básicas. A repartición de alimentos ou de ceas aos fogares máis necesitados quizá si que se poidan facer.

Hai quen pensa que a solidariedade é un asunto institucional e que o individuo xa contribúe ao pagar impostos.

Como persoa que forma parte desa sociedade, teño os meus dereitos e as miñas obrigacións, pero como ser humano teño un compromiso cos demais. Cando te achegas ás persoas a través do voluntariado, dásche conta de que hai moitas necesidades difíciles de paliar e de eliminar só con diñeiro. Cos impostos pódese construír un centro de día para maiores, pero quizá hai quen non saen adiante se non hai unha persoa voluntaria que chama e preocúpase por elas. Ocorre de forma similar coa violencia machista ou coa atención aos mozos para evitar o fracaso escolar. Sen esta axuda desinteresada, os recursos dispoñibles nunca van chegar onde se necesitan.

De que forma pódese inculcar a solidariedade nos nenos?

Ese sentimento de solidariedade e de protexer ao outro é innato no ser humano, segundo a ciencia. Pero tamén hai un compoñente de aprendizaxe. No caso dos nenos, pódese obter da familia ou aprender no colexio. Tanto a formación en clase como a que provén do lecer e tempo libre son esenciais para asumir estes valores.

E que valores son eses?

As persoas voluntarias aseguran que reciben máis do que dan, porque o voluntariado che permite coñecer a unha persoa máis aló das súas circunstancias, a diversidade da sociedade e de quen a forman, o respecto ou a igualdade.

O voluntariado é cousa de mozas?

En contra do que a miúdo se pensa, os mozos son bastante solidarios e están moi implicados. Hai moitas persoas que a partir dos 14 anos, dunha ou outra maneira, xa participan nestes labores. Ademais, cada vez máis, colexios e universidades facilitan o acceso da xente nova a este tipo de programas. Aínda así, sería bo que esta implicación aumentase, porque con iso diminúe o risco de que os mozos poidan caer en problemas.

Que achega este tipo de experiencias ao currículo profesional?

Cos valores do voluntariado tamén se adquire outra serie de actitudes, como o traballo en equipo, a capacidade liderado, a resolución de problemas ou a mellora da comunicación. Cada vez máis empresas queren ter nos seus equipos a persoas dinámicas, involucradas no coidado do mundo e no respecto polas persoas porque descubriron o valor que isto achega ao seu traballo.

Cal debería ser o papel dos gobernos no ámbito da solidariedade?

Temos dúas demandas principais. A primeira é aumentar o carácter de interlocución para debater cales son os problemas, cales son as causas e onde debemos intervir. E a segunda ten que ver co financiamento e a sustentabilidade económica. A pandemia demostrou que o terceiro sector [organizaciones sin ánimo de lucro] é esencial, pero aínda debe ir á caza e captura de subvencións cando, en realidade, o que fai é tapar os buracos do sistema e facer de malla de protección para evitar que moitas persoas se vaian ao foxo.

Como evolucionou o voluntariado desde que se creou a plataforma, hai 34 anos?

Nesa época o voluntariado era moito máis social. Agora, evolucionou a un estilo máis maduro, participativo e moderno, no que a xente quere colaborar tanto no social como no cultural, ambiental ou deportivo. Agora centrámonos en facer un voluntariado máis transformador de face á sociedade e en que haxa máis xente que poida participar. E, doutra banda, queremos mellorar o noso traballo interno e a forma de organizarnos para dar cada vez mellor servizo ás persoas coas que traballamos, á vez que aumentamos a capacidade de interlocución co Goberno.

Que retos enfrontará o voluntariado nos anos de crises que veñan?

Coa crise económica, as necesidades vanse a duplicar (ou mesmo, a triplicar) e os recursos van minguar considerablemente. O voluntariado non é só caridade ou asistencia, é unha cuestión de transformación social. Por desgraza, as crises non deixan tempo para iso e optarase por solucionar os problemas máis urxentes. Tamén enfrontaremos o reto de manter a todas as persoas que se sumaron de forma recente, porque serán moi necesarias.

Como asesoran ás persoas interesadas en facer voluntariado?

A nosa páxina web contén moita documentación e pequenas guías para coñecer que perfís de persoas voluntarias son os que máis se necesitan. Tamén ofrecemos talleres de formación. Cando estean listos para pasar á acción, contamos cunha ferramenta dixital para axudarlles a atopar a oferta dispoñible que mellor encaixa con eles.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións