Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Persoas maiores solidarias

Miles de voluntarios xubilados realizan tarefas de acompañamento a outros maiores ou asesoran de maneira altruísta a novos empresarios

O voluntariado non ten idade. Cada vez máis persoas maiores colaboran con este tipo de actividades. A satisfacción que lles reporta o sentirse útiles é case tan grande como a ilusión de quen recibe a súa axuda. O principal labor que desempeñan é a visita a outras persoas da súa idade que se atopan soas e necesitan un pouco de charla, un paseo ou alguén que lles acompañe ao médico. Tamén poden pór en práctica os seus coñecementos profesionais e asesorar, de maneira altruísta, a mozas ou ONG con escasos recursos económicos. Hai varias posibilidades, segundo os intereses de quen desexa colaborar. Os beneficios son talles que mesmo os servizos sociais de base recorren a este colectivo paira derivarlles casos.

Talleres de formación

/imgs/2007/07/viejos05.jpg

As organizacións e asociacións de maiores apostan polo envellecemento activo. Un modo de vida oposto ao sedentarismo, no que algúns optan por facer deporte, mentres outros prefiren viaxar, acceder á universidade, realizar tarefas de voluntariado, ou todo á vez. O obxectivo é gozar co que se fai e non perder a ilusión. No caso do voluntariado, as persoas maiores poden realizar una gran tarefa. A súa experiencia profesional ou da vida concédelles a capacidade suficiente paira iso. Hai tantas opcións como ganas de participar. Ademais, organízanse talleres previos paira axudar aos que non teñen claro a tarefa que desexan realizar ou a aqueles que o saben, pero necesitan una formación específica.

“Centrámonos nelas porque son persoas moi atentas, con moitas ganas de aprender cousas novas e de facer voluntariado”

Con este obxectivo, a Fundación da Solidariedade e o Voluntariado (FUNDAR) organizou recentemente en Xativa e Orihuela os denominados Talleres de Formación paira Maiores Voluntarios. A actividade desta entidade limítase á Comunidade Valenciana, onde ten previsto máis talleres en Benidorm, Castelló e Gandía. En total, conta cunha rede de voluntariado composta por 18 centros. Segundo explica Marisol Sánchez, técnico do plan de formación de FUNDAR, cada curso ten una duración de catro horas e está destinado a persoas maiores que queren integrarse nalgunha actividade de voluntariado, membros de asociacións de persoas maiores e organizacións de voluntariado coa terceira idade. “Centrámonos nelas porque son persoas moi atentas, con moitas ganas de aprender cousas novas e de facer voluntariado”, indica.

A finalidade é ofrecer una formación básica en voluntariado. As persoas maiores han pasado de ser receptoras deste tipo de servizos a ofrecer os seus. Sánchez explica que moitas delas están “en condicións perfectas”, non só paira o voluntariado con persoas da súa idade, senón paira outro tipo de actividades como o voluntariado forestal, ambiental, ecolóxico ou actividades con nenos. “Algúns foron profesores e poden dar clases de apoio a nenos con problemas de integración”, precisa. O importante é que as persoas estean comprometidas. Iso é, polo menos, o que pensan tamén os responsables das Aulas de Persoas Maiores María Zambrano, en Burgos. A súa coordinadora de voluntariado, Inmaculada Ayesta, asegura que aos voluntarios non se lles pide “ningunha carreira nin ningún estudo específico”, posto que tamén organizan talleres de formación e déixaselles liberdade paira elixir as actividades que prefiren realizar, aínda que insiste en que si é necesario un “certo compromiso”.

Tamén Javier Álvarez Souto, da empresa Simple Lóxica e técnico coordinador do programa de Voluntariado de maiores paira maiores, da Unión Democrática de pensionistas e Xubilados de España (UDP), subliña a importancia deste compromiso, que se plasma nunha rutina: “Una das cuestións básicas é que os voluntarios realicen a actividade sempre o mesmo día”. Tras o curso previo obrigatorio, as persoas voluntarias reciben un carné que as acredita como talles. “Non pode haber una persoa que preste un servizo se non ten o carné, porque iso significa que non fixo o curso”, recalca Álvarez Souto. Mesmo se organizan cursos de reciclaxe e encontros de voluntarios paira intercambiar experiencias e mellorar o servizo que se presta.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións