Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Programas de acompañamento a persoas sen fogar

Estes programas pretenden que as persoas sen fogar logren un traballo e conten cun lugar onde vivir

img_acompanamiento

As persoas sen fogar merecen unha oportunidade. Por iso, os programas de acompañamento axúdanlles a buscar un traballo, atopar aloxamento e adquirir unha rutina que confire normalidade á súa día a día. Os beneficiarios adquiren o apoio necesario para mellorar a súa calidade de vida, gañar autoestima e tomar conciencia da súa situación.

Img acompanamiento articulo
Imaxe: Big Mind Zen Center

Unha das organizacións mais comprometidas con estes programas é Cáritas. Conta con varios servizos, que definen o traballo de inserción. As propostas divídense en tres grupos. Uns servizos céntranse na toma de contacto e redución do dano, con aloxamentos inferiores a unha semana ou indefinidos para situacións cronificadas, comedores ou servizos de hixiene; outros perseguen a recuperación persoal, mediante centros de día, talleres e aloxamentos onde permanecer ata seis meses; e tamén levan a cabo servizos para a normalización, que buscan niveis de autonomía maiores e actuar sobre a capacitación profesional e a inserción laboral.

En primeiro lugar, téntase establecer contacto coas persoas para que teñan confianza na entidade e faciliten o proceso individual. A continuación, o obxectivo é que o usuario “descubra outros estilos de vida que poden facilitar a súa integración na sociedade”. Deste xeito xera inquietudes laborais, entre outras, e é capaz de adquirir habilidades ou mellorar as que xa tiña para facilitar a súa inserción laboral, en coordinación cos programas de emprego. Unha vez que teñen un traballo, as persoas gañan autonomía e desenvolven capacidades persoais e sociais para mellorar a súa integración a todos os niveis.

Os itinerarios son individuais para responder as necesidades de cada persoa sen fogar

Os itinerarios son individuais para responder as necesidades de cada persoa e á súa propia situación. Dáse prioridade a quen carecen dunha vivenda digna e lazos familiares que lles presten o apoio necesario neste caso. As persoas sen fogar caracterízanse pola inestabilidade na maior parte ou en todos os ámbitos da súa vida, polo que este é o primeiro factor que se tenta paliar.

Os programas de acompañamento buscan, ante todo, a súa integración, xa sexa social, laboral, e mesmo familiar, cando a relación cos seres queridos rompeuse. Cáritas aposta por estes programas “con dignidade, calidade e respecto aos procesos persoais individuais”, segundo explica a Cáritas Diocesana de Cidade Real, unha das delegacións que desenvolven o Programa de Atención a Persoas Sen Fogar.

Esta iniciativa ten como obxectivo acompañar ás persoas sen fogar para a súa recuperación e reinserción, favorecer o seu crecemento persoal e o acceso a dereitos sociais, fortalecer a coordinación con outros programas de Cáritas Diocesana e con institucións, realizar unha avaliación continua de cada caso e “sensibilizar, denunciar e incidir para erradicar as causas da exclusión social cara ás persoas sen fogar”.

Outra proposta son os programas levados a cabo por persoas voluntarias. Neste caso, Cáritas desenvolve “Café e calor”, grazas ao cal, varias persoas percorren os lugares onde dormen persoas sen fogar para proverlles dunha bebida quente e compartir con eles un tempo de conversación.

Ademais de Cáritas, outros membros de FACIAM, a Federación de Asociacións de Centros para a Integración e Axuda a Marxinados, tamén contan con programas para persoas sen fogar, tanto para reconstruír o seu proxecto vital, como no caso do Albergue San Juan de Deus de Madrid, como para tomar parte en proxectos de acollida e terapia ocupacional, adquirir autonomía ou formarse en talleres, entre outras opcións.

Sensibilizar sobre as persoas sen fogar

A súa situación preocupa durante todo o ano, pero é sobre todo nos días máis fríos cando o recordo é máis intenso. As baixas temperaturas dificultan a vida na rúa e, nalgúns casos, chegan a causar incluso a morte. A finais de decembro, rexistráronse senllos falecementos en Bilbao e en Burgos, debido ao frío e ás duras condicións que impoñen as vías urbanas.

Nun contexto de crise, as persoas sen fogar destacaron entre as máis prexudicadas. A cuestión chegou ao Parlamento Europeo, que o pasado mes de setembro esixiu máis iniciativa para atopar unha solución á falta de vivenda de miles de persoas en todo o continente.

Persoas sen fogar, persoas invisibles

A campaña “Ninguén sen dereitos” levada a cabo durante o ano pasado por Cáritas Española, FACIAM e a Federación de entidades de apoio ás Persoas Sen Fogar (FEPSH) lembraba como estas “viven de forma extrema e cotiá a pobreza e a exclusión social”. Destacaba que a discriminación á que se enfrontan “limítalles o acceso aos dereitos fundamentais” e lamentaba que a maioría dos cidadáns adoitáronse a esta situación a pesar de que, deste xeito, “facémoslles invisibles” e por tanto:

  • Non poden acceder a formación.
  • Han de facilitar os seus datos sempre nos centros de acollida.
  • Deben entregar “decenas de papeis” dos que carecen para solicitar o cartón de saúde .
  • Ao carecer dunha vivenda, non poden empadroarse.
  • As persoas exreclusas non son derivadas a un servizo social.
  • Nunca ven ao seu avogado.
  • Non entenden os documentos que se lles entregan.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións