Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Protección especial das mulleres refuxiadas

A súa vulnerabilidade constátase mesmo en zonas, en aparencia seguras, como os campamentos

Img sierraleona Imaxe: ACNUR

Constitúen aproximadamente a metade da poboación refuxiada. Con todo, as mulleres e as nenas requiren unha protección especial. Dentro da vulnerabilidade que rodea ás persoas desarraigadas, elas viven nunha situación aínda maior de debilidade, “incluso unha vez que alcanzaron un lugar aparentemente seguro”, subliña a Axencia da ONU para os Refuxiados (ACNUR). Algunhas mulleres son perseguidas por negarse a acatar normas ou costumes, outras son obxecto de matrimonio forzoso ou precoz e en conflitos armados aumenta o risco de violencia sexual.

Img sierraleona artImagen: ACNUR

As mulleres refuxiadas son unha figura clave. A seguridade física, o benestar e a supervivencia das súas familias recaen a miúdo nelas. Parten cara ao exilio cos seus fillos ou realizan tarefas cruciais nos campos de refuxiados para lograr a supervivencia de todos os membros. Por iso, nos últimos anos, o ACNUR desenvolveu programas especiais destinados a garantir, “en igualdade de condicións, o acceso das mulleres á protección legal e á axuda humanitaria de emerxencia mentres tentan reconstruír as súas vidas”.

Coidan aos nenos, participan en proxectos de autosubsistencia, e encárganse da supervivencia das súas familias

Nos campamentos xogan un papel esencial. Coidan aos nenos e participan en proxectos de autosubsistencia. De feito, é nestes lugares onde se deben tomar as principais precaucións para garantir o seu benestar. O ACNUR traballa porque o novo emprazamento estea atendido por persoal feminino, nun lugar seguro para as mulleres, con patrullas de seguridade se fose necesario e boa iluminación.

Doutra banda, a “Guía para a protección das mulleres refuxiadas”, editada polo ACNUR, recomenda que a repartición de alimentos e outros artigos realícese en igualdade de condicións para evitar a malnutrición, causa principal de mortalidade e que aumenta o risco de padecer enfermidades. “Nalgunhas poboacións de refuxiados dáse para comer primeiro aos homes. Se os alimentos escasean pode ocorrer que as mulleres e os nenos non coman o suficiente e sexan os primeiros en sufrir as consecuencias”, recoñece o ACNUR. Outras veces, os alimentos son vendidos no mercado negro ou entregados ás mulleres “a cambio de favores sexuais”.

Participación feminina

A participación das mulleres na planificación das actividades de protección e asistencia é indispensable. Aínda que existen instrumentos de carácter internacional, son importantes outros programas que atendan as necesidades específicas deste grupo. Esta é a razón pola que se debería contar coa súa opinión no desenvolvemento dos mesmos.

Conseguir ingresos é unha das prioridades. As mulleres requiren fontes de financiamento para soster ás súas familias. Os microcréditos para a posta en marcha de actividades agrícolas, comerciais ou do sector servizos son fundamentais. Favorecen a integración das mulleres nas súas comunidades, impulsan a súa independencia e axudan, en consecuencia, a mellorar a súa autoestima.

As iniciativas apoiadas polo ACNUR nos últimos anos orientáronse nesta liña, aínda que o dereito internacional humanitario (DIH) avoga por protexer, sobre todo, “as necesidades específicas que teñen en materia de saúde, hixiene, necesidades fisiológicas ou vinculadas ao seu papel de nais”, lembra o Comité Internacional de Cruz Vermella. A vulnerabilidade, neste caso, non se relaciona cunha cuestión de xénero, senón con aspectos concretos que afectan as mulleres embarazadas ou con fillos pequenos.

Compromisos do ACNUR

Para mellorar a protección das mulleres refuxiadas, o ACNUR recoñeceu en 2001 unha serie de compromisos. En primeiro lugar, esta lista de boas intencións aposta por desenvolver estratexias que eviten a violencia contra as mulleres. Ademais, defende que sexan inscritas de maneira individual e reciban toda a documentación pertinente para garantir a súa seguridade persoal, liberdade de circulación e acceso aos servizos de primeira necesidade.

En canto á representación, o ACNUR comprométese a que o 50% de todos os membros que conformen os comités de coordinación ou outros órganos sexan mulleres, apoia a participación “directa e indirecta” das mulleres refuxiadas nos procesos de distribución de alimentos e artigos non comestibles, e considera que a entrega de artigos sanitarios para todas as mulleres e as mozas debe ser unha práctica estandarizada nos programas de asistencia.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións