Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Proxectos en orixe para evitar a migración

Mellorar a calidade de vida en áreas rurais de África e América Latina favorece a permanencia nestas rexións

Img africanos Imaxe: Jen Wen Luoh

A principal razón para emigrar é mellorar a calidade de vida. Cando nos lugares de orixe as condicións hixiénicas, sanitarias ou educativas, entre outras, son deficientes, búscase un cambio que, a miúdo, atópase a miles de quilómetros do fogar. A ONG que traballan en lugares como África e América Latina, principais focos de emigración, orientan os seus proxectos para conseguir cambios na contorna que modifiquen á súa vez a idea dunha posible partida. Facilitar o acceso a auga potable, impulsar o comercio local ou pór en marcha programas de formación son algunhas posibilidades para este fin.

Img africanos articuloImagen: Jen Wen Luoh

A maioría dos proxectos da ONG África Digna desenvólvense en áreas rurais. A razón é sinxela: evitar que os mozos emigren, non só a outros continentes, senón mesmo ás barriadas das grandes cidades “onde viven en condicións miserables”. A maioría de países de África Subsahariana carecen dunha rede de cidades de tamaño medio. É frecuente que en cada país haxa unha ou dúas grandes cidades, mentres que o resto son pequenas poboacións con numerosas carencias en infraestruturas e servizos. “Pero tampouco as grandes cidades son capaces de responder a todas as necesidades dos seus habitantes e é por isto que se crean grandes barriadas ou slums”, explica Lluis Miret, director de África Digna. “Promocionar o desenvolvemento en áreas rurais busca equilibrar o desenvolvemento no conxunto do país”, engade.

Selecciónase a persoal local para desenvolver os proxectos, mentres que os membros da ONG desprázanse para realizar o seguimento dos mesmos

Todos os proxectos que apoia esta entidade fomentan o desenvolvemento local. En lugar de traballar en situacións de emerxencia, decántase polo día a día. Esta filosofía é a mesma que apoia o persoal, na súa maioría, local. A organización carece de membros desprazados de forma permanente. “Promocionamos persoas do país para que sexan os nosos responsables dos proxectos en África”, afirma Miret. Unha das súas misións céntrase no bosque indíxena de Ngare Ndare, en Kenia. Ata 3.000 persoas que viven en pártea norte e 8.320 que residen nos arredores beneficiaranse do acceso a auga limpa para o gando.

Img image003 articulo

“En África Subsahariana, máis dunha cuarta parte da poboación non ten acceso a un lavabo e, nas áreas rurais, a porcentaxe sobe ata case un 40%”, indica o director de África Digna. A falta de baños obriga a defecar en ambientes “ao aire libre”, polo que aumentan as posibilidades de contaxio por cólera ante “a contaminación das fontes de auga naturais”. En Ngare Ndare, protéxense os recursos hídricos e facilítase o acceso a auga potable e a sistemas sanitarios, como duchas ou lavabos. Só na poboación de Manyangalo “900 persoas convivían cunha única letrina”.

O traballo céntrase agora en Kenya e en Ruanda. A sala de pediatría construída no hospital kenyano de Maragua axuda a reforzar o sistema sanitario público do país nas zonas rurais, aínda que tamén destaca a mellora das infraestruturas educativas “que busca mellorar non só os índices de alfabetización, senón a promoción da igualdade de xénero e da cultura de paz”.

Img image001 articuloImagen: África Digna

En Burkina Faso, África Viva impulsa proxectos de desenvolvemento en colaboración con Lawn Maal, unha agrupación provincial da rexión de Ouessa, e Diankady, unha asociación local de Ouagadougou. En Ouessa leva a cabo un proxecto de desenvolvemento para mellorar as condicións de vida das familias. Os obxectivos son: conseguir o acceso a auga potable mediante pozos para non depender das choivas, hortas para diversificar os cultivos e a alimentación, axudar na comercialización de verduras e produtos excedentes e organizar cursos de alfabetización, contabilidade e técnicas agrícolas.

As principais beneficiarias neste caso son as mulleres, para quen se imparten tamén talleres de costura ou de fabricación de xabóns coa intención de mellorar a súa formación e que consigan uns ingresos extras para ser máis independentes. Pola súa banda, os menores son prioridade en Ouagadougou, a través dun proxecto de reintegración social de nenos da rúa entre 7 e 16 anos. “Na capital, Ouaga, venden todo tipo de mercadorías, limpan zapatos, fan pequenos encargos, piden esmola e, ás veces, protagonizan pequenos roubos”, explica a entidade.

Equipamento social e TIC

Latinoamérica é outro foco de atención. Numerosas persoas cambian o seu lugar de residencia cada ano. Enxeñaría sen Fronteiras traballa nesta parte do país en proxectos de desenvolvemento, equipamentos, infraestruturas e servizos, auga e saneamento, desenvolvemento agropecuario e tecnoloxías da información e comunicacións. Os proxectos son moi diversos, aínda que o obxectivo é común.

Na municipalidade do Callao, en Perú, levou a cabo a ampliación e equipamento dun centro educativo para incrementar o número de nenos que poidan acceder a el. No Salvador acaba de concluír un proxecto de abastecemento e saneamento. En Nicaragua, Honduras e O Salvador finalizará o próximo ano o programa Terrea (Territorio e Recursos Naturais), iniciado en 2007 para a xestión dos recursos hídricos, a prevención e mitigación de riscos naturais, o fortalecemento institucional e “a promoción e difusión de tecnoloxías apropiadas e modelos de xestión sustentable dos recursos do territorio”.

En Perú traballa tamén a Fundación COPRODELI (Comuñón Promoción Desenvolvo e Liberación), que atende a grupos vulnerables. Unha das estratexias no seu caso son os apadriñamentos. Atende a nenos en situación de alto risco (NAR), imparte educación gratuíta a alumnos con poucos recursos, constrúe novos centros educativos e forma a profesores. Doutra banda, apoiar na venda de produtos de artesanía de comercio xusto para crear emprego e financiar proxectos, impártense cursos a mozos “para que adquiran unha habilidade técnica e respondan as esixencias do mercado laboral” e conta con dous centros de información laboral (CIL) para persoas sen emprego e un servizo de pasantía para realizar prácticas de traballo, ademais dunha incubadora de empresas mediante cursos-talleres.

Colaboración coas contrapartes

Img ni oskenia articuloImagen: África Digna

Para cubrir as necesidades dos beneficiarios, son eles mesmos quen propoñen os proxectos. “As comunidades en África son moito máis participativas. Agrúpanse en comités para tratar os seus problemas de auga, educación ou saúde. Estes comités, en colaboración co Goberno ou con ONG locais, remítennos os seus proxectos e necesidades”, detalla Lluis Miret. A xestión recae, na súa maioría, na contraparte, é dicir, na organización que traballa de maneira conxunta coa ONG españolas nestas zonas.

“É fundamental establecer unha relación de confianza coa contraparte e compartir uns valores fundamentais”, advirte Miret. Pídese á organización que respecte a cultura local, unha xestión transparente e boa, respecto polo medio ambiente e promoción da igualdade de xénero, entre outras cousas. “Cando a primeira condición dáse, non requirimos un nivel de formación, xa que se pode achegar como parte do proxecto”, engade.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións