Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Refuxiados no Mediterráneo, o que debes saber desta crise humanitaria

Miles de persoas faleceron no seu camiño cara a Europa mentres foxen de conflitos, fame e situacións de desesperación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 21 de Xullo de 2015

Nacións Unidas advertiu de que no Mediterráneo “está a ocorrer unha traxedia de proporcións épicas”. Máis de 23.000 persoas perderon a súa vida desde o ano 2000 no seu intento de chegar a costas europeas mentres foxen de conflitos, fame e situacións de desesperación que lles impiden vivir en condicións dignas. Quen sobreviven, no entanto, non o teñen fácil. Padecen o rexeitamento doutros países que se negan a acollerlles ou pon límite á cantidade de persoas que poden chegar aos seus países. Neste artigo explícanse as cifras e os motivos da migración, o aumento dos naufraxios e rescates no mar e as medidas que puxeron en marcha distintas ONG.

Imaxe: Anna Surinyach/MSF

As cifras e os motivos da migración

Fálase do mar Mediterráneo como o maior cemiterio do mundo. E é que desde o ano 2000, máis de 23.000 persoas perderon a vida nel: máis de 1.700 cada ano. ACNUR identificou a persoas de Eritrea, Siria, Somalia, Serra Leona, Malí, Senegal, Gambia, Costa do Marfil e Etiopía, entre outras. Estima que en 2014 polo menos 218.000 inmigrantes e refuxiados cruzaron o Mediterráneo en bote, persoas que se xogan a vida porque senten que nos seus países teñen moito máis que perder.

ACNUR estima que en 2014 polo menos 218.000 inmigrantes e refuxiados cruzaron o Mediterráneo en bote

UNICEF advirte de que entre estas persoas tamén hai nenos “que fan estas viaxes expostos ao abuso, á explotación, a unha posible morte e, se sobreviven, a miúdo quedan en condicións inseguras e inadecuadas, e/ou criminalizados”. Por iso alerta de como esta situación supón unha violación da Convención sobre os Dereitos do Neno. Hai uns meses, pediu aos líderes europeos que antepuxesen “a vida, os dereitos e a dignidade humana” para atopar unha solución á crise humanitaria que supón o que sucede no Mediterráneo.

Os motivos para escapar dos seus países de orixe son variados, pero sempre responden a unhas condicións de vida precarias. A Coordinadora de ONG para o Desenvolvemento (CONGDE) apunta a situacións de guerra, fame, persecución e violencia como as causantes da fuxida de miles de persoas, expostas a unha sistemática violación dos dereitos humanos. ACNUR calcula que só en Siria hai 7,6 millóns de desprazados internos, mentres que outros máis de catro millóns fuxiron do país, na súa maioría, a Turquía, “o país do mundo que máis refuxiados acolle, con 1,8 millóns de sirios”.

Naufraxios e rescate de persoas no mar

O informe “A vergoña de Europa, a pique. Omisión de socorro a refuxiados e migrantes no mar”, de Amnistía Internacional, repasa algúns dos principais afundimentos de embarcacións con mortes en 2015, as consecuencias do fin do operativo de salvamento Mare Nostrum e recomendacións para evitar esta crise. É un informe “con un Plan de Acción -sinala a organización- que pide aos gobernos europeos que tomen medidas inmediatas e efectivas para pór fin a unha catástrofe que está a causar a morte de miles de persoas migrantes e refuxiadas”.

Só en abril afogáronse máis de 800 persoas no naufraxio dunha embarcación

Un destes feitos ocorreu o pasado 18 de abril. Ese día, estímase que se afogaron máis de 800 persoas mentres un barco mercante tentaba salvalas. Os testemuños de quen sobreviviron a traxedias como esta recóllense no informe e son un documento único que pon de manifesto como “os barcos mercantes desempeñan un importante papel nas operacións de salvamento actuais”, pero Amnistía Internacional insiste: “Non están deseñados, equipados nin adestrados para realizar operacións de salvamento marítimo”.

A citada operación Mare Nostrum pechouse a finais de 2014. Era a operación humanitaria da Mariña italiana. O seu fin “contribuíu a un dramático aumento das mortes de migrantes e refuxiados nomar “, sinala Amnistía Internacional. “Se se confirman as cifras dos últimos incidentes, este ano perderían a vida 1.700 persoas, 100 veces máis que durante o mesmo período de 2014”, calcula. A continuidade deste dispositivo é a denominada Operación Tritón, en mans da axencia que xestiona as fronteiras da Unión Europea (Frontex) e que, lembra Amnistía Internacional, non é unha operación de procura e salvamento: “A diferenza de Mare Nostrum, cuxos barcos tiñan unha área de operacións que se estendía ao sur de Lampedusa ao redor de 100 millas náuticas, Tritón limítase a unha patrulla fronteiriza a 30 millas náuticas das costas de Italia e Malta, lonxe de onde a inmensa maioría dos barcos ten problemas”.

Medidas en marcha da ONG

Ante esta situación, distintas ONG puxeron en marcha as súas propias medidas para facer fronte a este drama. Amnistía Internacional pediu unha operación humanitaria “dotada de buques adecuados, avións e outros recursos, que patrulle onde haxa vidas en perigo”. De feito, Médicos Sen Fronteiras puxo en marcha o pasado 2 de maio un operativo de rescate no Mediterráneo e desde entón rescatou e transferiu  a porto a 6.557 persoas en case 40 operacións. Na especial “Crise humanitaria no Mediterráneo” explica o funcionamento deste operativo e os detalles do drama que sacode este mar.

Varios ONG pediron á Unión Europea que cambie a política migratoria e renove as operacións de rescate

Esta organización alertou dunha multiplicación do número de migrantes e refuxiados nos bosques dos arredores da localidade grega de Idomeni, na fronteira helena coa Antiga República Iugoslava de Macedonia (ARYM), onde realiza consultas médicas e apoio psicolóxico, ademais de entregar artigos de primeira necesidade. A maioría destas persoas, asegura, foxen da guerra e a violencia en Siria, Afganistán e Iraq. “Algunhas se atopan en situación de especial vulnerabilidade dado que se trata de persoas maiores ou con discapacidade, mulleres embarazadas e nenos menores de cinco anos. Moitos viven en condicións precarias, no monte ou na estación de tren, e carecen de refuxio, alimentos ou acceso a instalacións de hixiene”, advirte. “Moitas sufriron episodios traumáticos nos seus países de orixe e tiveron que soportar unha viaxe esgotadora e perigosa”, engade Aggela Boletsi, psicóloga da organización.

Desde Save the Children iniciouse a acción “Non máis mortes no Mediterráneo” para pedir á UE que cambie a política migratoria e que active de novo as operacións de rescate como Mare Nostrum. Lembra que entre quen tratan de chegar a Europa hai nenos que “foxen da guerra e da persecución, da fame e da falta de oportunidades” e que a súa seguridade “está por encima de calquera fronteira”.

Como se salvan vidas no Mediterráneo

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións