Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Relación entre pobreza e discapacidade

A falta de recursos pode agravar ou favorecer o desenvolvemento dunha discapacidade, que en ocasións implica un investimento elevado para adaptar a contorna

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 20deOutubrode2010
Img muleta Imaxe: tup wanders

A miúdo, ter unha discapacidade supón adaptar diversos aspectos e bens materiais da vida cotiá. Xa sexa o fogar, o automóbil ou a necesidade de afrontar intervencións cirúrxicas, o custo de contar cunha contorna a medida leva, en ocasións, a unha situación económica delicada. Do mesmo xeito, quen carecen de ingresos suficientes para afrontar estes cambios, poden aumentar a súa discapacidade ou desenvolvela.

Img muleta articuloImagen: tup wanders

A combinación de pobreza e discapacidade leva consecuencias nefastas. A Confederación Española de Persoas con Discapacidade Física e Orgánica (COCEMFE) destaca os efectos negativos desta mestura. Asegura que en ocasións a pobreza pode xerar discapacidade, á vez que esta leva unha diminución de recursos porque obriga a transformar a vivenda, requirir asistencia sanitaria adecuada ou intervencións cirúrxicas para mellorar a calidade de vida.

Tamén o Comité Español de Representantes de Persoas con Discapacidade (CERMI) pediu que se loite contra este binomio, mediante “cambios estruturais que favorezan a inclusión social para este grupo cidadán”. Entre as razóns que esgrime para que as contas das persoas con discapacidade sexan máis quebradizas, figuran un nivel inferior de estudos debido á discriminación no ámbito educativo, menos oportunidades para acceder ao mercado de traballo e a situación de paro e precariedade laboral, que lles afecta “con maior intensidade”.

A crise acentúase nas persoas con discapacidade, con salarios “inferiores” e que afrontan gastos extraordinarios relacionados coa súa situación

A organización recalca que a crise acentúa as súas consecuencias neste grupo, que “recibe salarios inferiores” e debe afrontar gastos extraordinarios por motivos relacionados coa situación de discapacidade. Mentres, quen viven en contextos marxinais “teñen máis posibilidades” de atoparse en situacións que favorezan o seu desenvolvemento, “dadas determinadas condicións de precariedade, insalubridad ou risco de accidente”.

Pobreza, discapacidade e desenvolvemento

Se o baile de datos non engana, segundo Nacións Unidas, máis do 80% das persoas con discapacidade que viven nos países en desenvolvemento son pobres. Nos países desenvolvidos, o Cermi revela que esta cifra supera o 50%. Os seus cálculos, como os da ONU, estiman que a taxa de discapacidade é superior á media en países subdesarrollados, en zonas marxinais ou en situacións de conflito armado.

Así o puxo de manifesto o terremoto ocorrido en Haití a comezos de ano. A ONG Hándicap International resaltou tras esta catástrofe unha necesidade “inmensa” de prótese ortopédicas e medios de rehabilitación, despois de que se practicasen numerosas amputacións. A entidade proporcionou parte dos recursos materiais e humanos requiridos, aínda que entón lembrou que “as actuacións nesta materia deberán desenvolverse durante varios anos, dado o elevado número de feridos, que a ONU cifra en 250.000”.

No plano internacional, o Banco Mundial desenvolve unha serie de estudos para dilucidar os pormenores da relación entre discapacidade e pobreza, unha vez que esta parece clara. Exponse coñecer por que millóns de persoas con discapacidade en todo o mundo son máis proclives ao risco de padecer pobreza e exclusión social, por que nos seus traballos carecen dun soldo digno e “tenden a ser os máis pobres entre os pobres”.

Outras consecuencias

Xunto cos anteriores efectos na rutina das persoas con discapacidade, COCEMFE lembra que as consecuencias desta situación afectan a outros ámbitos e dificultan, entre outras cousas, establecer novas amizades ou dirixirse a persoas fóra da súa contorna. Esta idea compártena case sete de cada dez persoas. “A discapacidade e a pobreza forman un círculo vicioso”, destaca o Banco Mundial. Por iso, a entidade pediu que os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio (ODM) concentren tamén esforzos para conseguir que este grupo non quede excluído da vida social e económica, así como as súas familias e comunidades.

A celebración esta semana do I Atopo Nacional de Mulleres con Discapacidade puxo de manifesto, ademais, a diferenza entre sexos nesta cuestión. O evento reuniu a representantes de asociacións de mulleres con discapacidade, que elixiron como lema “Superando a pobreza a través da cohesión social, real e xusta”. Esta mensaxe coincide coa idea de COCEMFE, que avoga por “promover de maneira expresa os principios de igualdade de oportunidades entre homes e mulleres”, á vez que denuncia a invisibilidade á que se enfrontan elas, en especial, cando a situación de pobreza lévalles a durmir na rúa.

Manifesto contra a exclusión

O Manifesto final elaborado na Convención do Terceiro Sector de Acción Social recolle as intencións desexables para a próxima década. Asinado pola Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión social (EAPN-España), a Plataforma de ONG de Acción Social (POAS) e a Plataforma de Voluntariado de España (PVE), pide que se combata a pobreza e promóvase a solidariedade. Ao tempo, lembra que este ano Europeo de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social “ten que servir para que no noso país haxa unha aposta decidida e sustentable a favor das persoas máis excluídas e vulnerables”, para que dispoñan dos servizos e recursos que lles permitan ter unha vida en condicións de vida dignas e participar na sociedade.

Considera que a crise financeira e económica supuxo maiores consecuencias para as persoas que xa estaban excluídas e “a entrada doutras moitas neste círculo” e lamenta que, por este motivo, reduciuse o investimento social e en certos casos elimináronse servizos “básicos e esenciais” para o apoio ás persoas máis vulnerables. Por iso, resalta o proceso de traballo conxunto que iniciaron a EAPN, a POAS e a Plataforma do Voluntariado para impulsar unha Estratexia de Inclusión Social en España para a próxima década. Cre imprescindible que a loita contra a pobreza e a exclusión social sexa un elemento esencial e prioritario do Programa Nacional de Reforma e que as persoas máis vulnerables teñan dereito a uns ingresos e servizos mínimos “que lles permitan vivir con dignidade e incorporarse activamente á sociedade”. “A nosa sociedade non se pode permitir que se agraven as desigualdades sociais e que cada vez haxa máis persoas en situación vulnerable”, conclúe o manifesto.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións