Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Requisitos de adoptabilidad

Só os menores que cumpren unhas determinadas condicións xurídicas e sociais poden ser adoptados

Img adopcion Imaxe: Kevin Rohr

As persoas interesadas en adoptar a un menor deben cumprir una serie de requisitos e obter un certificado de idoneidade. Este documento é imprescindible paira pór en marcha o proceso, posto que determina a aptitude dos adoptantes paira atender ao neno. Da mesma maneira, os pequenos han de cumprir unhas condicións xurídicas e sociais. Non todos os menores que residen nun orfanato son adoptables.

Img adopcion articuloImaxe: Kevin Rohr

A Lei de Adopción Internacional homologa a normativa española coa internacional. Garante que a adopción de menores estranxeiros en España sexa válida tanto no noso país, como no de residencia habitual e nacionalidade do neno ou nena. É un instrumento que trata de cristalinizar o proceso de adopción paira evitar calquera sospeita de ilegalidade. Mesmo, prohíbese iniciar a tramitación naqueles países nos que haxa un conflito bélico, un desastre natural ou non exista una autoridade específica que controle e garanta a adopción. A Lei regula todos os aspectos relativos a constitución, modificación e declaración de nulidade da adopción internacional.

Precisamente, hai varios motivos polos que pode negarse a adopción dun menor. Considérase que un neno non é adoptable cando non cumpre uns requisitos xurídicos e sociais concretos. É o que se denomina “adoptabilidad”. “En síntese, é o documento ou conxunto de documentos, nos que se recolle información sobre o menor e as súas circunstancias. É o equivalente ao certificado de idoneidade e informes psicosociais das familias”, precisa nun articulo da revista Nenos de hoxe a avogada e presidenta da Asociación paira a Defensa, Amparo e Garantías na Adopción e no Acollemento de Menores(DAGA), María do Mar Calvo.

“Ninguén se debería expor a adopción se o menor non é adoptable. As consecuencias poden ser terribles”

A presidenta de DAGA atribúe á adoptabilidad a capacidade de determinar se un menor é susceptible de ser adoptado. Pola súa banda, Branca Rudilla, directora desta revista e da Asociación paira o Coidado da Infancia (ACI), considérao un factor fundamental. “Ninguén se debería expor a adopción se o menor non é adoptable. As consecuencias poden ser terribles”, afirma con rotundidade.

Carecer da acreditación de adoptabilidad supón afastar ao pequeno, sen xustificación, da súa contorna natural e da súa familia biolóxica, que pode reclamarlle. É posible que careza de pais, pero non necesariamente de avós ou tíos. Só cando ningún familiar fágase responsable do menor, pódese expor a adopción. “Se o menor ten familia, esta deberá renunciar ao seu coidado ou declarar que non pode facerse cargo del e prestar o consentimento paira a adopción”, indica María do Mar Calvo. Se pola contra o pequeno non conta con ningún familiar, son as autoridades as que deben verificar a súa situación de abandono ou inexistencia de familiares. Aínda que poida parecer que estes trámites entorpecen o proceso, en realidade, son fundamentais paira garantir a protección do menor.

Requisitos legais

En calquera proceso de adopción é necesario verificar a adoptabilidad. Ademais, a Lei de Adopción Internacional esixe ás entidades públicas que reciban toda a información relativa á identidade do menor, o seu medio social e familiar, e impide adoptar si no país de orixe do pequeno non existe “una autoridade específica que controle e garanta” o proceso. Pola súa banda, o Convenio da Haia, relativo á protección do neno e á cooperación en materia de adopción internacional, obriga a asegurarse de obter os consentimentos precisos e constatar que a adopción obedece ao interese superior do pequeno.

A Lei impide adoptar no estranxeiro si non existe “una autoridade específica que controle e garanta” o proceso

Sempre se debe ter en conta a normativa do país estranxeiro no que se tramita a adopción, xa que esta regula as condicións que deben cumprirse para que o procedemento sexa válido. “De todos os xeitos, quen tramite o seu expediente a través de una entidade colaboradora de adopción internacional, con anos de experiencia, non debe temer que o seu fillo futuro non sexa adoptable”, tranquiliza Branca Rudilla.

Casos concretos

Posto que cada país ten a súa propia lei en materia de adopción, dispón tamén duns requisitos concretos de adoptabilidad. Segundo os datos recompilados polo Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais:

  • Ecuador. Considéranse aptos paira a adopción aos menores orfos de ambos os pais, cando sexa imposible determinar a identidade destes ou dos seus parentes, cando ambos os proxenitores sexan privados da patria potestade e se o pai, nai ou ambos consenten a adopción.

  • Federación Rusa. Os nenos adoptables rexístranse nun banco de datos do Ministerio de Educación e só poden ser adoptados por persoas estranxeiras cando transcorran seis meses desde a súa inscrición no Rexistro.

  • Tailandia. Só poden ser adoptados os menores de idade cuxos pais consintan a adopción e os pequenos orfos, abandonados ou de filiación descoñecida. Os nenos adoptables teñen, en xeral, entre 2 e 5 anos (nunca menos dun ano).

  • Vietnam. Pódese adoptar a menores de 15 anos ou maiores desta idade con discapacidade, menores que residen en institucións infantís legalmente establecidas e aqueles cuxos pais ou titores consentiron a adopción.

  • Armenia. Son adoptables os menores cuxos pais deron o seu consentimento por escrito, abandonáronlles por un período superior a un ano, foron privados da patria potestade, declarados incapaces, ausentes ou falecidos por un tribunal.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións