Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Rescates de emerxencia

A actuación neste tipo de intervencións require unha coidada formación para aumentar as posibilidades de éxito
Por Azucena García 2 de Decembro de 2008
Img sar
Imagen: S.A.R. España

Un minuto, incluso uns segundos, son suficientes para perdelo todo. Terremotos, maremotos, erupciones volcánicas, inundacións e outras catástrofes poden arrasar amplas superficies de maneira fugaz. Nin sequera o aviso do que se aveciña é ás veces suficiente para evitar as consecuencias. É aí onde actúan, a contrarreloxo, os equipos de rescate.

Imagen: S.A.R. España

O tempo é o seu principal inimigo. A medida que avanza, a súa tarefa complícase. As posibilidades de éxito desvanécense. Se algo caracteriza aos equipos de emerxencia é a rapidez. Non pretenden ser heroes, pero as súas actuacións, a miúdo, son heroicas. Axúdanlles cans de rescate especialmente adestrados para “localizar a xente perdida no campo ou persoas atrapadas nos cascallos”, explica o presidente de Salvamento, Axuda e Rescate (S.A.R. España), Roberto Rubio.

A actividade desta ONG divídese entre o apoio a quen necesitan ser localizados, rescatados ou atendidos por equipos médicos. “Axudamos a pobos que, debido á súa situación, necesitan colaboración externa fronte a unha intervención rápida”, subliña Rubio. A súa primeira participación nunha situación de emerxencia tivo lugar durante o terremoto de Turquía, aínda que non foi ata 2005 cando fundou a entidade para mitigar os efectos producidos polas catástrofes e favorecer a prevención destas en calquera parte do mundo.

A experiencia destes anos permitiu aos membros de S.A.R. mellorar no seu labor. Equipamento, organización, loxística, dedicación e xestión son o cinco elementos craves. Deles depende o éxito ou o fracaso dunha operación. “Non ven nunha emerxencia, pero están aí”. Sen eles non habería planos, contacto con outras entidades, envío de noticias nin formación. “Fracasar na preparación é prepararse para o fracaso”, reza a lema da entidade.

Requisitos para participar como parte do persoal

Todo o persoal que forma parte destes equipos recíclase continuamente para estar preparado ante unha catástrofe. Aínda que están ligados profesionalmente ao sector das emerxencias, os voluntarios coordínanse con institucións homólogas doutras provincias ou países para realizar prácticas, simulacros, congresos e outras actividades que permitan pór en común as reviravoltas da súa tarefa.

Nun prazo de seis horas, todo está listo para partir grazas a un equipo de garda permanente

Outro requisito esencial é a necesidade de estar localizable por teléfono “as 24 horas do día, os 365 días do ano”, afirma o presidente da entidade. O tempo de resposta calcular con cronómetro. Non admite atrasos porque canto antes se chegue, o éxito do traballo será maior. Aínda por riba, os factores climáticos, as epidemias posteriores e a escaseza de alimentos complican aínda máis o traballo. “O frío, a calor, as fortes choivas e a falta de auga potable restan ata un 50% as posibilidades de éxito nas primeiras 24 horas do suceso.

Nun prazo de seis horas, todo está listo para partir. Como é posible? Ademais de realizar as xestións diplomáticas correspondentes e reservar os voos, existe un equipo de garda permanente formado por tres sanitarios, un técnico en comunicacións, un xefe de expedición, un responsable de almacén, dous técnicos especialistas en rebo, seguridade e rescate, un responsable de planificación, un responsable de comunicación e mercadotecnia, e un equipo canino.

A importancia da prevención

Img sar4 articuloImagen: S.A.R. España

O furacán Durian en Filipinas, o terremoto de Perú, as inundacións de Bolivia, Ecuador e Arxentina, o ciclón de Myanmar… Son só algúns dos escenarios nos que S.A.R. interveu. En todos eles, os rescates foron vitais, pero pódese facer máis. A entidade coordina un proxecto de formación cara á prevención e mitigación de emerxencias en Ecuador. Trátase do I Curso de formación a mandos intermedios e superiores de entidades de emerxencia.

Coa máxima de reducir os efectos dos desastres “no menor tempo posible” préstase especial atención ao asesoramento técnico. Identifícanse e catalogan proxectos de cooperación, inícianse lazos de cooperación con institucións locais encargadas de asistencia en desastres e anímase a protexer os dereitos dos nenos en situacións de emerxencia.