Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidariedade

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Rumania prohibe a adopción internacional e deixa a preto de 750 familias españolas sen a posibilidade de adoptar a orfos romaneses

Os nenos dese país só poderán ser adoptados no estranxeiro polos seus familiares en segundo grao de consanguinidad

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 07deXullode2004

Despois de tres anos de incerteza, Rumania pechou finalmente as súas portas á adopción internacional, rompendo as ilusións de preto de 750 familias españolas que xa iniciaran os trámites necesarios paira acoller no seu seo a un neno romanés. O soño tamén se desvaneceu paira 3.300 parellas de EE.UU., Francia, Italia, Suíza e Irlanda.

A restritiva lei romanesa, aprobada recentemente polo Parlamento, e ratificada polo presidente, Ion Iliescu, establece que os nenos dese país só poderán ser adoptados no estranxeiro polos seus familiares en segundo grao de consanguinidad, por exemplo, polos seus avós. E en ningún caso os menores de dous anos serán acollidos por parellas estranxeiras. Así, dáse prioridade á adopción nacional, mentres que a internacional queda como última solución e cando ningunha outra forma de protección asegure ao neno “o coidado adecuado”.

Descende a adopción nacional

Pero estas medidas, que entrarán en vigor o 1 de xaneiro de 2005, non parecen que vaian acabar co problema que vive Rumania. Un informe realizado en 2003 pola ONG francesa Solidarité Enfants Roumains Abandonnés (SERA) revelou que o ritmo de abandonos de menores romaneses non diminúe e que a adopción nacional non se fai cargo deles, pola contra descende (menos de 1.000 pequenos foron acollidos por romaneses en 2002). As cifras resultan bastante similares ás que manexaba o ex eurodiputado José María Gil Carballos, que se ocupou durante os últimos tres anos de facer chegar ao Parlamento Europeo a voz das familias afectadas pola paralización das adopcións. “Hai que recoñecer -explica- que o nivel de vida das familias romanesas é moi baixo e non poden encargarse dos pequenos”. Pero tamén existen antecedentes históricos que deron pé a que o abandono dun menor “converteuse en algo que se considera como una saída factible -sinala Gil Carballos-. As familias teñen un neno e si non o poden manter lévanlle ao orfanato. É dicir, hai sistemas paira non ocuparse deles”. Fórmulas que foron herdadas do anterior réxime de Nicolae Ceaucescu, quen prohibiu as medidas de control de natalidade. “Animábase a ter fillos -di Gil Carballos-, pero non se previu que as familias non dispuñan de recursos. A solución foi construír os grandes orfanatos. Agora tamén existen as familias de acollida, ás que se lles paga por ter aos nenos, ou pequenos centros, cun ou dous asistentes sociais, que tamén cobran por coidalos”.

Hoxe día uns 85.000 nenos viven institucionalizados en orfanatos romaneses, segundo datos da Asociación Coordinadora de Afectados polo Bloqueo de Adopcións en Rumania (ACABAR), que denuncia ademais a rede de connotacións políticas nas que as familias españolas afectadas víronse envoltas no tres últimos anos.

Tráfico de menores

Os problemas comezaron en xuño de 2001, cando o Goberno romanés decidiu paralizar preto de 5.000 expedientes abertos paira asignar menores a parellas estranxeiras. Entraba entón en vigor una moratoria dun ano que se foi ampliando até hoxe día. A razón que se esgrimiu foi a necesidade de elaborar una nova lei de protección á infancia, petición que partira desde a Comisión Europea, como uno dos pasos previos para que Rumania incorporásese en 2007 á Europa dos 25.

Pero a polémica xurdiu realmente por mor dun informe que a eurodiputada británica Emma Nicholson presentou ante o Parlamento Europeo. “Nel dicía que a adopción internacional en Rumania era un comercio lucrativo”, indica o presidente de ACABAR, Fernando Manzano. Por iso, a UE pediu a paralización das adopcións até a elaboración dunha lei de protección á infancia.

Nicholson sostiña que durante dez anos foron sacados de Rumania 30.000 pequenos e cada axencia que formalizou o proceso obtivo un beneficio de entre 13.200 e 23.100 euros por cada un deles. Ademais, subliñaba que os nenos foron comprados ou roubados ás súas nais por 198 euros cada un.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións