Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Seis anos de guerra converten a Iemen na maior crise humanitaria do mundo

20 millóns de persoas necesitan axuda inmediata en Iemen paira sobrevivir á devastación e a pobreza que sofren cada día

O día a día de Mariam, de 50 anos, e a súa familia, é una continua batalla por sobrevivir. Viúva, con seis fillos e sete sobriños que se viu obrigada a adoptar cando o seu irmán e a súa esposa morreron na guerra, Mariam agora vese soa con 13 nenos ao seu cargo aos que debe alimentar. Fatemah Naser, una nena de 11 anos, tamén se atopa inmersa nesta loita pola supervivencia. Todas as noites soña que ela e a súa familia comen. Ahmed Abdu Ahmed, de 11 anos, e a súa irmá de 10, tentan cumprir este soño de poder comer un pouco cada día colleitando e vendendo plásticos reciclables no asentamento de Dharawan. Despois de seis anos de conflito, cumpridos o pasado 26 de marzo, espertarse cada mañá en Iemen continúa sendo un reto que superar. 

Estas tres familias reflicten a realidade dun país que se converteu na maior crise humanitaria do mundo. Mariam, Fatemah e Ahmed resumen a vida actual de 20 millóns de persoas en Iemen que, como eles, necesitan axuda humanitaria paira sobrevivir día a día.

Iemen, máis aló da guerra

“Perdín a miña casa. O meu marido. A felicidade dos meus nenos. A miña”, afirma rotunda Shofah Sulayman, desprazada interna en Iemen. Pero a situación alarmante do país non só atopa a súa causa na guerra.

Aínda que as bombas trouxeron consecuencias tan graves como infraestruturas sanitarias inoperativas e que a economía sufra una profunda crise ao bordo do colapso, antes do estalido do conflito, Iemen xa era o país coa economía menos desenvolvida de Oriente Medio. Ademais, xa padecía graves inundacións por choivas torrenciais, que só en 2020 fixeron que 300.000 persoas perdesen os seus fogares, colleitas e gañado.

Neste contexto, o país converteuse no escenario perfecto de graves enfermidades como a cólera, malaria, dengue, febre chinkungunya e, agora, a covid-19. Paira esta última, as familias non contan con tempo nin recursos paira protexerse. “O hacinamiento é xeneralizado. Os refuxiados e desprazados internos iemenís non se poden illar por si mesmos. A maioría non teñen auga corrente e nin sequera poden lavarse as mans de forma regular. Sen axuda inmediata, non seremos capaces de chegar até eles cos recursos necesarios para que poidan facer fronte á pandemia”, apunta Jean-Nicolas Beuze, representante de ACNUR en Iemen.

Fame e infancia

Na actualidade, a maioría da poboación en Iemen só pode comer unha vez ao día. A guerra está a destruír os fogares e as fontes de ingresos dos iemenís, como cultivos, gañados e outros empregos e, coa economía do país mergullada nunha profunda crise, os desprazados non poden atopar con facilidade un emprego.

Así, moitas familias recorren á venda das súas pertenzas e a sacar aos seus fillos e fillas das escolas paira mendigar e traballar. Neste sentido, é importante destacar que, desde que comezou a guerra, o 55 % do catro millóns de desprazados internos son nenos e nenas que asumen as tarefas do fogar dun adulto, como coidar á súa familia. Isto convértese nunha forma de aumentar o risco de sufrir explotación, abuso e traumas psicolóxicos.

Os estudos reflicten que 50.000 iemenís atópanse en condición de fame negra, cinco millóns ao bordo de estalo e once millóns en niveis críticos de inseguridade alimentaria. A metade destas cifras son menores de 18 anos con traumas psicolóxicos a consecuencia da guerra. Segundo a última enquisa de seguridade alimentaria da ONU en Iemen, este ano 16 millóns de persoas poderían pasar fame.

Axuda inmediata de ACNUR

Desde que comezou o conflito, ACNUR non deixou de proporcionar material de emerxencia, axudas económicas e servizos psicosociais á poboación en Iemen. “Antes de recibir a axuda de ACNUR non podía alimentar aos meus fillos. Non tiña nin un gran de arroz que darlles”, comenta a nai de Reem, una desprazada interna de 11 anos que padece una enfermidade grave pola que necesita medicación regular.

Doutra banda, ACNUR axudou a máis de 130.000 refuxiados e solicitantes de asilo en Iemen e continúa evitando a propagación da covid-19 levando a cabo campañas de información e concienciación.

En canto á atención da poboación desprazada interna e refuxiada, o traballo de ACNUR céntrase desde o rexistro destas persoas para que conten con documentos de identificación até a posta en marcha de programas de medios de vida paira persoas desprazadas e das comunidades de acollida co fin de fomentar a activación da economía local.

ACNUR leva máis de seis anos proporcionando asistencia humanitaria á poboación iemení. “Cada día, damos refuxios de emerxencia ou axudas económicas a familias para que poidan comprar comida ou medicamentos paira os seus nenos e anciáns. Sabemos como salvar vidas, pero necesitamos máis recursos urxentemente”, conclúe Jean-Nicolas Beuze. A túa axuda tamén é necesaria, e agora máis que nunca.

ACNUR

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións