Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tonet Ramírez e Cristina Rosell, colaboradores da ‘Convención vista polos seus protagonistas’

Agora que sabemos que temos dereitos, podemos denunciar a súa vulneración

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 18deSetembrode2010

Imaxe: Down España

Tonet Ramírez e Cristina Rosell acudiron á sede de Nacións Unidas para reclamar que se respecten os seus dereitos. En representación de todas as persoas con discapacidade intelectual que forman parte do Proxecto Amigo, os dous presentaron a ‘Convención Internacional de Nacións Unidas sobre os Dereitos das Persoas con Discapacidade vista polos seus Protagonistas’, unha guía que prosegue ao texto orixinal -que entrou en vigor en maio de 2008- e que conta co testemuño de 150 persoas con síndrome de Down. Cada unha delas plasmou o modo no que os seus dereitos se vulneran. Denuncian as dificultades para acceder a un emprego e para ascender de categoría, as trabas cando queren independizarse, a falta de respecto ou o rexeitamento en determinadas situacións. Piden que se lles dea a palabra e que ninguén fale por eles, aínda que en ocasións necesiten axuda e oídos que lles escoiten.

Xuntos presentaron na sede de Nacións Unidas en Nova York a ‘Convención Internacional de Nacións Unidas sobre os Dereitos das Persoas con Discapacidade vista polos seus protagonistas’. Que sentiron nese momento como representantes de numerosas persoas, que non podían estar alí?

T.R.: Eu, como representante nacional sentín moi orgulloso, importante e privilexiado.

C.R.: Sentín moi orgullosa por poder falar en nome das mulleres con discapacidade.

Ante quen tiveron a oportunidade de falar neste encontro?

Ante os representantes da Conferencia de Estados Membros da ONU.

A publicación recolle os testemuños das propias persoas con discapacidade intelectual. Cren que se fala demasiado por elas en lugar de darlles a palabra?

“Fálase demasiado polas persoas con discapacidade intelectual, en lugar de darlles a palabra”

T.R.: Sen dúbida, fálase demasiado, por iso traballamos na guía dos dereitos das persoas con discapacidade.

C.R.: A guía deunos a oportunidade de poder falar nós.

Cales son os dereitos das persoas con discapacidade intelectual que máis se vulneran no día a día?

T.R.: A educación, a toma de decisións, o acceso a un traballo…

C.R.: O respecto.

Contan cos medios suficientes para denunciar esta vulneración?

T.R.: Agora que sabemos que temos dereitos, si que podemos denunciar a súa vulneración.

Pensan que o resto dos cidadáns é consciente desta vulneración?

T.R.: Creo que non son conscientes.“A Convención tense que dar a coñecer en todas partes e a todo o mundo”

Pero coñecen o contido da Convención ou nin sequera teñen conciencia da aprobación deste documento?

T.R.: Na Convención tiveron interese, pero é un documento que se ten que dar a coñecer en todas partes e a todo o mundo.

Cal foi a peor situación á que se enfrontaron e sentiron que os seus dereitos se vulneraban de forma máis grave?

T.R.: Son as mesmas situacións que denuncio na guía: falta de respecto, non escoitar a nosa voz, ter un traballo, un emprego fixo, unha nómina ao mes, subir de categoría.

Como afrontan a procura dun emprego?

T.R.: En xeral, a través da preparadora laboral das nosas asociacións.

C.R.: Ao terminar o instituto empecei a traballar, no ano 2007, no Rexistro da Propiedade en Málaga.

“Hoxe en día, grazas ás preparadoras laborais, a situación de rexeitamento empezou a cambiar”

É frecuente o rexeitamento sen nin sequera dar unha oportunidade?

T.R.: Si, pero hoxe en día, grazas ás preparadoras laborais que nos axudan, isto empezou a cambiar.

No seu caso, teñen a posibilidade de vivir de forma independente?

T.R.: No meu caso, si.

C.R.: Eu tamén, desde hai dous anos vivo Vivenda Compartida de Down Málaga, xunto con outros compañeiros con e sen síndrome de Down.

Custoulles moito conseguilo?

T.R.: A min educáronme desde pequeno desta forma e, agora, así o fago grazas á miña asociación.

O respecto a este dereito empeza nas familias?

T.R.: Si.

C.R.: A miña familia apoioume sempre.

Son elas as primeiras que deben favorecer unha vida autónoma?

T.R.: Sen dúbida, porque despois será máis fácil conseguilo.

Nuria Illán, coordinadora da 'Convención vista polos seus protagonistas'

Img 20100430131310 entrevista
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Opta por ceder a palabra a quen considera os verdadeiros protagonistas, aínda que o seu labor foi esencial para que todos eles poidan denunciar a vulneración de dereitos que en ocasións senten. Nuria Illán é coordinadora da Rede Nacional de Escolas de Vida de Down España (RNEV), coordinadora da ‘Convención vista polos seus protagonistas’ e artífice dun proxecto que é consecuencia directa do traballo levado a cabo desde o Proxecto Amigo. Este aglutina a todas as persoas con e sen discapacidade, pertencentes ás entidades de Down España, que forman parte da RNEV e que se caracterizan por “o desexo e o compromiso de iniciar un proceso formativo que lles conduza a obter as maiores cotas de autonomía e independencia posible”.

Estima que a Convención é “un documento de estudo, de debate e reflexión” para as persoas que forman parte do Proxecto Amigo e as entidades pertencentes á RNEV. “Por tanto, comezou a traballarse como algo lóxico e natural por parte destes mozos”, precisa. Esta nova publicación é o resultado dun traballo levado a cabo no últimos tres anos, “que culmina coa sistematización da información obtida e a súa posterior divulgación”.

“É a primeira publicación no mundo escrita por persoas con discapacidade intelectual”

Para Illán, a súa principal novidade é o feito de ser a primeira publicación no mundo escrita por persoas con discapacidade intelectual. “É a consecuencia directa das súas preocupacións e intereses”, subliña.

Cada testemuño nárrase en primeira persoa, é un documento único que, a pesar de recoller as vulneracións relativas a tan só cinco artigos da Convención (Art. 5, 8, 19, 24 e 27), é exhaustiva co traballo e os materiais recompilados. “Todas as sesións de traballo graváronse integramente e transcribíronse. Esta rigorosidade permitiunos respectar as mensaxes das persoas con discapacidade, sen traizoar nin manipular a súa palabra. Este é, quizá, o maior valor desta guía”, conclúe.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións