Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Volta ao cole! Non para todos

No mundo hai preto de 124 millóns de nenos e mozos sen escolarizar

A compra de libros, uniformes e a volta ás aulas non se vive igual en todas as partes do mundo. Segue habendo millóns de nenos e nenas en idade de asistir a Primaria e Secundaria que non teñen a posibilidade de ir ao colexio. Pero ademais, Nacións Unidas xa advirte de que o Obxectivo 4 de Educación dos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable para 2030 cumprirase con 50 anos de atraso. Neste artigo explícase como as cifras en educación empeoran no planeta e algunhas razóns desta falta de escolarización como o feito de haber nado neno ou nena, nunha zona rural ou urbana, así como as situacións de conflito que provocaron o aumento de nenos e mozos sen escolarizar.

Img finanzas impactosocial articulo
Imaxe: María Grazia Montagnari

Cifras en educación que empeoran

Segundo o informe ‘A educación no centro. Clave de desenvolvemento na axenda post 2015‘ publicado pola ONG Entreculturas, no mundo hai 59 millóns de nenos en idade de asistir a Primaria que non van a clase e uns 65 millóns de adolescentes que non cursan o primeiro ciclo de Secundaria que lles correspondería. Estas cifras empeoraron desde 2011, cando o total non alcanzaba os 122 millóns.

A educación primaria universal non se conseguirá ata 2042

Do total de menores e mozos que non estudan no mundo, 52,9 millóns están en África subsahariana; 50,9 millóns en Asia e Pacífico; 6,6 millóns en América Latina e o Caribe; 8,7 millóns nos Estados Árabes; e 5 millóns repartidos polo resto de países. Segundo UNICEF, as taxas máis altas de nenos sen escolarizar danse en Eritrea (66%) e Liberia (58%). En Paquistán, o 58% das nenas adolescentes entre 12 e 15 anos están sen escolarizar en comparación co 49% dos nenos.

Advírtese que é necesario avanzar de forma máis decidida, porque, aínda que as cantidades de pequenos e adolescentes excluídos da educación caeron sostenidamente no mundo entre 2000 e 2007 (baixou do 15% ao 10%), non sucedeu igual desde entón ata o 2014 (só baixou ao 9%).

A ONU advirte de que con esta tendencia, a educación primaria universal non se conseguirá ata 2042. O acceso universal ao primeiro ciclo da educación Secundaria alcanzaríase en 2059 e ao segundo ciclo de Secundaria, en 2084. Isto implica un atraso de case 50 anos no cumprimento do obxectivo 4 dos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable previstos para 2030.

Razóns da falta de escolarización

Os recortes en cooperación internacional influíron en que as cifras de nenos escolarizados crecesen nos últimos anos

O non acceso á educación é unha cuestión de falta de igualdade, dado que non todos os nenos teñen as mesmas posibilidades de ir ao colexio. Ademais, as cifras de pequenos non escolarizados aumentaron nos últimos anos, debido ao crecemento demográfico, a expansión dos conflitos armados e os recortes en cooperación internacional. O mellor dato alcanzado foi no ano 2000 no que había 110 millóns de menores sen escolarizar.

Img escolarizacionmundial articulo
Imaxe: Infovaticana

Algunhas das razóns que non favorecen a escolarización de nenos e novos son:

  • Vivir en comunidades rurais e illadas
    provoca que os nenos presenten un grave atraso de escolarización con respecto aos das zonas urbanas. Un 25% dos menores en idade de recibir educación primaria nas áreas rurais non está escolarizado, fronte a un 16% dos pequenos da mesma idade nas rexións urbanas. É a falta de escolarización nas zonas rurais o que perpetúa a fame, dado que o ensino Primario é un dos medios para asegurar que os nenos e as súas familias rompan o círculo vicioso da pobreza.
  • Pertencer a unha minoría étnica. A marxinación das culturas indígeneas durante séculos e a exclusión do desenvolvemento dos seus países orixinou a falta de escolarización dos pequenos dos grupos minoritarios. Isto dáse en países como Bangladesh, Etiopía, India, Kenia, Nixeria e Paquistán. Tamén destaca o caso dos afrocolombianos e indíxenas de Colombia que padecen un 33% e 31% de analfabetismo, respectivamente, case tres veces máis que o resto da poboación. Un caso que se repite entre os ecuatorianos da Amazonía cuxo desafío é sacar adiante as novas escolas do Milenio nesta rexión historicamente excluída.
  • Vivir en países e zonas en conflito. Nalgúns países de Oriente Medio, África Subsahariana ou Asia, as guerras destruíron as escolas e o risco físico que corren no traslado impide que alumnos e profesores acudan ás escolas. As cifras de absentismo escolar empeoraron en rexións como Siria, que do 100% pasouse a unha escolarización do 50%.
  • Ser nena no canto de neno. Ás veces existen factores culturais e unha educación sexista que fai que as nenas non acudan á escola ou abandonen antes as aulas. Entre outras cousas, elas asumen unha maior carga de tarefas domésticas e han de seguir traballando ao saír do colexio. Ademais, o problema dos matrimonios temperáns e a violencia sexual supoñen un freo na educación igualadora. As nenas teñen maior perigo de caer na explotación sexual, contraer a sida e ser vítimas de trata.
  • A pobreza e escaseza de recursos impide que moitas familias poidan escolarizar aos seus fillos. Ademais, moitos destes pequenos ven obrigados a traballar negándoselles a oportunidade de ser nenos, ir á escola e ter tempo para xogar. Segundo Nacións Unidas, preto de 215 millóns de menores traballan no mundo e máis da metade están expostos a ambientes perigosos, escravitude e outras formas de traballo forzoso. En Nixeria, dous terzos dos nenos dos fogares máis pobres están sen escolarizar e case o 90% deles nunca se matriculan; só o 5% dos pequenos máis ricos están sen escolarizar e seguro matricularanse nalgún momento.
  • Ser migrante ou refuxiado é motivo de discriminación en varios continentes. Segundo un informe da Organización das Nacións Unidas para a Educación (UNESCO) e a Axencia da ONU para os Refuxiados (ACNUR), só un 50% dos nenos refuxiados está escolarizado. Para evitar que os menores migrantes ou refuxiados traballen, hase de favorecer a súa escolarización nos campos de refuxiados e nos países de acollida. Isto é o que sucedeu ás minorías iraquís refuxiadas en campos de Siria, Xordania e Líbano, os batwa en Burundi, os kurdos en Turquía, os xitanos en varios países europeos e os dalit en India.

Metas da educación para 2030

Segundo Nacións Unidas, os Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable marcados para 2030 tratarán de garantir unha educación inclusiva, equitativa e de calidade e promover oportunidades de aprendizaxe durante toda a vida para todos.

É constatable que a inserción escolar xera maior confianza, mellora as actitudes dos nenos e son menos susceptibles a sufrir violencia e enfermidade. As metas son:

1. Velar para que todos os pequenos teñan un ensino Primario e Secundario completa, gratuíta, equitativa e de calidade que produza resultados de aprendizaxes pertinentes e efectivos.

2. Velar para que todos os nenos teñan acceso a servizos de calidade en materia de atención e desenvolvemento na primeira infancia e ensino preescolar, a fin de que estean preparados para o ensino Primario.

3. Asegurar o acceso en condicións de igualdade para todos os homes e as mulleres a formación técnica, profesional e superior de calidade, incluída o ensino universitario.

4. Aumentar o número de mozos e adultos que teñen as competencias necesarias, en particular técnicas e profesionais, para acceder ao emprego, ao traballo decente e ao emprendimiento.

5. Eliminar as disparidades de xénero na educación e garantir o acceso en condicións de igualdade das persoas vulnerables, incluídas as persoas con discapacidade, os pobos indíxenas e os nenos en situacións de vulnerabilidade, a todos os niveis do ensino e a formación profesional.

6. Garantir que todos os mozos teñan competencias de lectura, escritura e aritmética.

7. Garantir que todos os estudantes adquiran os coñecementos teóricos e prácticos necesarios para promover o desenvolvemento sustentable, en particular, mediante a educación para o desenvolvemento sustentable e a adopción de estilos de vida sustentables, os dereitos humanos, a igualdade entre os xéneros, a promoción dunha cultura de paz e non violencia, a cidadanía mundial e a valoración da diversidade cultural e da contribución da cultura ao desenvolvemento sustentable, entre outros medios.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións