Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Longa Cola: un modelo transitorio?

O peculiar modelo de comportamento dos usuarios na Rede podería cambiar coa entrada de novos internautas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 14deNovembrode2005

A teoría da Longa Cola foi exposta por primeira vez Chris Anderson, redactor xefe da revista Wired, por mor dun ensaio dun dos seus máis prestixiosos redactores, Clay Shirky. Dita teoría baséase no modelo ecolóxico da ‘dinámica dos desastres’, segundo o cal os pequenos desastres resultan case cotiáns na natureza mentres que as grandes hecatombes (inundacións, terremotos…) só acontecen de cando en vez. De feito, canto máis grande é o desastre, menor é a súa frecuencia.

Isto reflíctese de modo gráfico cunha función exponencial onde uns poucos acontecementos desastrosos son capaces de facer a maior parte do dano, mentres que canto máis pequena é a traxedia máis frecuente resulta, pero menos daniña. A cantidade de dano realizada polos grandes desastres forma no gráfico unha longa cola que tende ao infinito, de aí o nome da teoría.


Img

Este modelo tamén é aplicable, por exemplo, á distribución de riquezas nas sociedades humanas pouco desenvolvidas, onde uns centenares de membros posúen a maior parte do capital e o resto da poboación vive na miseria.

Na Rede o minoritario é popular

Shirky trasladou este modelo a Internet para estudar o comportamento da ‘blogosfera’ (o ámbito dos blogues) e tamén os usos de consumo no comercio electrónico. No primeiro caso atopou unha relación de tipo exponencial entre o número de bitácoras e a cantidade de internautas que as citaban nas súas páxinas (unha medida da súa popularidade na Rede). Noutras palabras: os blogues máis populares (os que eran enlazados máis veces) eran unha pequena minoría mentres que a gran maioría de bitácoras apenas era citadas.

Curiosamente estes poucos blogues ‘populares’ caracterízanse pola súa peculiaridade e foxen dos patróns de éxito estándar tal como enténdense no mundo offline. É dicir, canto máis persoal é un blogue maior interese suscita entre os internautas. Pola contra, os blogues máis estandarizados apenas se son citados.

Img

No comercio electrónico, Shirky constatou un comportamento parecido. De novo dábase o paradoxo de que o maior volume de compras non se daba entre os obxectos máis populares no mundo offline, senón na suma de moitos obxectos de culto, precisamente aqueles que fose da Rede resultaban minoritarios.

É dicir que os discos e libros ‘superventas’ fose da Rede, apenas son comprados en liña en comparación ao diñeiro que xera o minoritario. As obras de culto e esquecidas son moi populares e véndense moi ben. Canto máis persoal é un blogue maior interese suscita entre os internautasA frase dun empregado do portal Amazon resúmeo con claridade: “Hoxe vendemos máis libros que non vendiamos en absoluto onte, que libros que tamén vendiamos onte”.

Sobre este modelo asentáronse proxectos comerciais que buscan pór ao internauta en contacto con produtos minoritarios e difíciles de coñecer. Un deles é MusicStrands, un programa que se instala no computador e aparece cada vez que o usuario activa o seu reprodutor de música, cunha frase do estilo: “Se gústache isto, tamén gustarache…”. Así se vai entrando na longa cola de cancións inicialmente descoñecidas que tanto gustan aos internautas.

O paradoxo de Wikipedia

Wikipedia é, co seu millón e medio de artigos sobre os máis variados temas, probablemente a idea máis grande e revolucionaria que se levou a cabo en Internet. Trátase dunha enciclopedia en liña na que os artigos non son introducidos por académicos de prestixiosas universidades, senón polos mesmos usuarios que a utilizan como método de consulta. Wikipedia é un portal do saber participativo onde calquera internauta pode escribir o que lle plazca e sobre o que lle plazca; o sistema acéptao todo.


Como pode existir unha enciclopedia participativa en Internet se se constata que a Rede funciona como un club de minorías con gustos elitistas?

Tamén son estes mesmos usuarios os que teñen potestade para editar os artigos que len, decidir a súa validez e corrixir aqueles aspectos que consideren parciais ou erróneos. A teoría na que se basea Wikipedia é que os sitios web onde os internautas participan masivamente adquiren un certo carácter autorregulador, propio dos grandes grupos sociais.

É así como as pautas organizativas que, segundo as teorías da Transmisión da Información de Margalef , xorden espontaneamente na realidade offline, trasladaríanse á Rede de maneira natural. En consecuencia, a afluencia masiva de lectores-editores a Wikipedia mantería os artigos en permanente revisión e actualización, remediando a falta de control por parte dunha elite académica.

Con todo, un artigo titulado A longa Cola de Wikipedia, que o Filósofo David Weinberger colgou no seu blogue, pon de manifesto unha contradición intrínseca do portal: Como pode existir unha enciclopedia participativa en Internet se se constata que a Rede funciona como un club de minorías con gustos elitistas? Weinberger aplica o modelo da Longa Cola ao comportamento dos usuarios en Wikipedia e deduce que segundo o mesmo, unha minoría de artigos moi concretos atraerían a atención da maioría dos internautas mentres que outros temas máis prosaicos apenas terían atención. En consecuencia, a revisión e actualización continua en que se basea Wikipedia só se daría nunha mínima porción dos seus contidos.

A este respecto Jimmy Wales, cofundador da enciclopedia, calculou cara a finais de 2004 que o 2,5 % dos usuarios fan máis ou menos a metade das edicións. É lóxico imaxinar que devanditos usuarios-editores teñen os seus temas favoritos e que por tanto estes temas serían os máis revisados e editados, confirmando así que Wikipedia responde ao modelo da Longa Cola. E se é así: que pasou coa filosofía antielitista do portal?


o 2,5 % dos usuarios fan máis ou menos a metade das edicións
Larry Sanger, outro dos fundadores do portal, explicou nun artigo as razóns polas que cría que Wikipedia debía abandonar a súa antielitismo, e precisamente una delas era que a súa filosofía facía á enciclopedia excesivamente elitista. Doutra banda, na páxina que o portal dedica ás queixas, pode lerse que unha das máis estendidas é o seu excesivo rumbo cara aos temas favoritos dos afeccionados á tecnoloxía (geeks). Deste xeito, habería materias moi desenvolvidas e revisadas (Ciencia Ficción, Informática, Tecnoloxía, Internet…) e outras sen apenas actualización (Historia dos países do Terceiro Mundo, Folclore…).

Un estadio intermedio?

En Ecoloxía o modelo da Longa Cola correspóndese a ecosistemas inmaturos, que son aqueles onde as especies minoritarias son as que maior volume de alimento consomen. Así é, por exemplo, a sabana africana, onde as grandes feras son minoritarias respecto dos rumiantes (ñues, búfalos e outros) pero cómenllos. É dicir que minorías da cadea alimenticia devoran ás maiorías seguindo un modelo gráfico de curva exponencial.


En Ecoloxía o modelo da Longa Cola correspóndese a ecosistemas inmaturos

Con todo, e segundo as teorías de Margalef, a medida que o ecosistema vai implementando a información adquirida a través das sucesivas alteracións do medio aprende a defenderse, por pódeo manter cada vez máis individuos vivos nos diversos estratos da cadea de alimentación. Esta é a situación propia dun ecosistema maduro e rico en biodiversidade. A curva exponencial desdóbrase entón sobre si mesma ata conformar unha Campá de Gauss, onde impera unha ampla maioría e as minorías quedan relegadas aos extremos. O modelo pasaría entón a obedecer a Lei Débil dos Grandes Números. Este modelo é, por exemplo, o que rexe a distribución de riquezas nos países occidentais.


Img

Traducido a Internet, isto significaría que a progresiva apertura e simplificación das tecnoloxías de acceso (menos prezo, máis usabilidade, maior formación…) propiciarán a entrada de novos usuarios á Rede, o cal suporá un aumento da ‘biodiversidade’ e unha ‘maduración’ nas sociedades que a rexen. Isto traducirase nunha ‘normalización’ do seu comportamento estatístico. En definitiva, que os gustos e preferencias que mandan fóra dela pasarían a ser os que marcarían a pauta en liña. Deste xeito Wikipedia podería sobrevivir ás súas contradicións, pois os artigos que agora son maioritarios pasarían a ser menos populares, e aqueles a os que apenas se lles presta atención atoparían entre os novos internautas aos seus fieis lle editores.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións