Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A radionavegación e Europa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 14 de Abril de 2002

O Proxecto Galileo é un sistema europeo, mediante satélite, para a radionavegación e o posicionamento, tecnicamente superior ao actual GPS americano e que, adicionalmente, axudará a Europa nos seus intentos de conseguir unha maior independencia xeopolítica, estratéxica e tecnolóxica respecto de Estados Unidos.

Este proxecto, que significa a posta en órbita de 30 sofisticados satélites, unhas complexas instalacións terrestres extensibles a toda a superficie do noso planeta, e un complexo sistema de ofertas de servizos, necesariamente ha de necesitar certo tempo, o que se estrutura en varias fases de execución do proxecto, tras unha fase inicial de definición, finalizada a comezos do 2001.

Tres fases

A primeira é a fase de desenvolvemento (2002-2005) que ten como propósito principal verificar as diversas solucións técnicas e conseguir as condicións precisas para o rápido desenvolvemento das infraestruturas do proxecto. Nesta fase incluiranse lanzamentos dalgúns satélites de proba. Xa está asegurada o financiamento correspondente, duns 1100 millóns de euros, achegados ao 50% pola Unión Europea e pola Axencia Espacial Europea (ESA). Para xestionar todo o relacionado con esta fase constitúese unha empresa mixta na que participan os dous socios financeiros, os estados membros, así como empresas que acheguen unhas determinadas cantidades. Esta empresa mixta substituirase por outra estrutura definitiva no ano 2006. En todo caso España é unha das principais aspirantes á sede desta Empresa Común Europea para a xestión do proxecto Galileo.

A segunda fase será de despregamento (2006-2007), tras o desenvolvemento dun mínimo soporte terrestre, de diversos elementos locais e dos correspondentes módulos receptores. No ano do seu inicio, o 2006, deberán estar os 30 satélites distribuídos no seu correspondentes tres planos orbitais e comprobadas as condicións de operacionabilidad das frecuencias transmisoras permitidas pola Unión Internacional de Telecomunicacións. O financiamento realizaraa a Comisión europea con fondos da Comunidade, pero tamén achegarán importantes cantidades as firmas participantes no proxecto.

A terceira e última fase é a operacional que comezará no ano 2008, sendo vital que non se atrase xa que, de acordo co estudo realizado pola empresa PriceWaterhouseCoopers sería moi importante que poida competir no mercado antes de que se poña en marcha o GPS III, que será a versión mellorada do actual GPS americano.

Custo do proxecto

O importe económico do proxecto europeo foi un dos obxectos de maiores críticas por parte dos Estados Unidos, o que repercutiu nas posturas iniciais de países como Reino Unido, Dinamarca, Holanda, Austria e Suecia, máis aínda cando se fixo público que o GPS americano custou, fai uns 30 anos, unha enorme cantidade comprendida entre 12.000 e 15.000 millóns de euros.

Con todo, unha análise obxectiva dos feitos non conduce á mesma conclusión, sobre todo se se ten en conta de que o mercado global europeo para este sector calculouse nuns 40.000 millóns de euros para o ano 2005 e que a súa posta en marcha suporá nuns poucos anos a creación duns 150.000 empregos cualificados.

O Consello europeo de ministros de Transportes avaliou os custos globais do proxecto Galileo en algo máis de tres mil millóns de euros, pero os ministros anunciaron que non pedirán aos Estados membros un financiamento directo adicional, dada a participación empresarial prevista e que a venda de servizos proporcionará ingresos desde un principio, ingresos estimados xa nuns 10.000 millóns de euros anuais cara ao 2010, e que serían de 70.000 millóns de euros se o período esténdese ata o ano 2020.

Aínda que as cifras de investimento parezan elevadas hai que situalas no contexto das grandes obras. O estudo de viabilidade de PriceWaterhouseCoopers indica que o proxecto é viable economicamente en proxeccións realizadas para un período de 20 anos, cunha relación custo/beneficio superior ao de calquera outro proxecto europeo de infraestruturas.

Impulsores do proxecto

A Comisión Europea e a Axencia Espacial Europea son os principais propulsores europeos do proxecto. Nesta última participan todos os estados da Unión máis Suíza e Noruega. Á parte diso existen empresas como o consorcio europeo Galileo Industries con catro grandes socios iniciais cada un deles cun 25% de participación: Alcatel Space, Aleniaspazio, Astrium GMBH e Astrium Ou.K.

O pasado mes engadiuse un quinto grupo español, Galileo Sistemas e Servizos, que está formado por unha asociación entre Aena, Alcatel Espazo, EADS-CASA, Hispasat, Indra Espazo e Sener. Para conseguilo a súa entrada, o consorcio español adquiriu por 700.000 euros o 14% da participación total de Galileo Industries, que agora posúe 5 grupos participantes, as 4 iniciais cunha participación do 21,5% cada un, e o grupo español cun 14% de participación.

Trátase pois dun gran proxecto europeo que, en palabras do seu gran impulsora Loyola de Palacios, vicepresidenta da Comisión europea e responsable de Transportes e Enerxía: “persegue a compatibilidade e redundancia perfectas co GPS. A conxunción dará a ambos os sistemas maior solidez e fiabilidade, pero permite evitar unha situación de monopolio e dar a todos a posibilidade de elixir este proxecto permite a Europa conservar a súa autonomía, a súa soberanía, a súa capacidade tecnolóxica e o control dos seus coñecementos”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións