Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Hardware

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Albert Custa Zaragosí, analista tecnolóxico de referencia no mundo da telefonía móbil

O exceso de información na Rede non nos deixa distinguir o gran da palla

Albert Custa Zaragosí é un experto en tecnoloxía. Comezou a súa carreira como enxeñeiro acústico na dirección de I+D de altofalantes en Vieta i xefe de servizo técnico de Marantz eAiwa a España, e proseguiuna despois como xornalista pioneiro no mundo informático. O seu blogue CanalPDA, nun primeiro momento dedicado ao ámbito das axendas electrónicas, orientouse cos anos cara ao sector dos teléfonos intelixentes e as tabletas. É, en definitiva, un dos expertos recoñecidos no campo dos dispositivos móbiles. Eroski Consumer entrevistoulle en Barcelona para coñecer o seu punto de vista sobre a informática de consumo, as redes sociais e Internet.

Ouvinlle dicir moitas veces que cada vez escoitamos música máis alto e con peor calidade. Como se explica iso?

Ten moito que ver coas esixencias tecnolóxicas de hoxe en día, pero tamén coa mobilidade que se impuxo nos dispositivos, e mesmo, coas dimensións actuais das casas. Hai 30 anos as casas eran máis grandes. Entón era normal ter no salón uns bos altofalantes de xenerosas dimensións, probablemente de madeira, que reproducían a música con fidelidade, o que se chamaba alta fidelidade.

“Agora que escoitamos a música no móbil, necesitamos facelo co volume ao máximo para sentir que escoitamos ‘ben’ a música”

Pero as casas fixéronse máis pequenas e os altofalantes antolláronsenos demasiado grandes. Entón substituímolos por outros máis acordes ao deseño e as dimensións do fogar e o resultado foi que reproducían o son de modo menos fiel. Como resposta, subimos o volume para escoitar os matices que se perdían. Daquela a tecnoloxía dixital fíxose cargo do son e pasamos a escoitar a música desde os computadores, e mesmo, o reprodutor de DVD. De novo perdemos matices e subimos un pouco máis o volume para recuperalos. Agora que escoitamos a música no móbil, necesitamos facelo co volume ao máximo para sentir que escoitamos “ben” a música.

Perdemos ouvido quen vivimos nas grandes cidades?

Non se se o termo adecuado é “perder oído”, pero quen vivimos nun pobo si notamos que cando imos á cidade temos que falar máis alto porque o muro de son de base é moi elevado.

Á mantenta de vivir nun pobo, diría que a tecnoloxía fixo que a distancia coa cidade nótese menos?

Sen dúbida. Cando me fun a vivir fóra de Barcelona, en 1996, pensei que botaría de menos as librarías e as tendas de discos da cidade. Agora con pulsar un botón na páxina de Amazon, ou calquera outro servizo onde compre cultura, teño o que antes me supuña baixar á rúa. Con isto non quero dicir que cando vou á cidade non me escape a esculcar nas librarías, fágoo igual, pero agora o acceso á cultura non é un factor limitante para vivir fóra dunha gran urbe.

Como pioneiro no consumo das novas tecnoloxías, pode facer un repaso deste vinte anos de consumidor? Como cambiaron a súa vida?

“Relaciónasenos cada vez máis co noso número de móbil e menos co do teléfono fixo, e isto quere dicir que estamos o 100% do noso tempo localizables”Eu diría que a cambiaron totalmente e non só porque modificasen as miñas pautas de consumo, senón porque tamén me permitiron vivir a certa distancia do meu punto de traballo ou das persoas con quen me relaciono. Ademais, teño unha mobilidade absoluta sen deixar de estar en permanente contacto co mundo. Agora ben, percibo este cambio como un claroscuro. Estar sempre en contacto resulta moitas veces atafegante, é inimigo da nosa intimidade. Relaciónasenos cada vez máis co noso número de móbil e menos co do teléfono fixo, e isto quere dicir que estamos o 100% do noso tempo localizables. Xa non temos esa sensación de perdernos, que tan sa e necesaria resulta ás veces.

Podería vostede renunciar a todos os seus dispositivos e levar unha vida illada da sociedade da información?

Non digo que ás veces non pense niso, expóñomo, pero sei que non é posible. En realidade non hai volta atrás e menos para un “infoadicto” como eu, alguén que vive da información tanto no sentido económico como no emocional. O que si fago é dar a pouca xente o meu número de móbil porque quero manter unhas cotas de intimidade mínimas, que considero que son sas.

Como “infoadicto”, cre que o mundo en liña repórtanos unha plenitude informativa ou máis ben un exceso onde nos desinformamos por saturación?

Creo que nos satura o que chamamos o “inforruido”, o exceso de información desde demasiadas frontes, ata o punto de que non temos capacidade mental para distinguir o gran da palla. Son tantas as noticias, vídeos e imaxes que vemos ao longo do día, que non nos dá tempo a discriminar nin cuestionar as fontes e crémosnolo/crémonolo todo.

Cantos computadores ten?

Teño un portátil, un iPad e varios móbiles.

Non ten vostede un computador de sobremesa?

Non. A miña muller ten un iMac, pero o resto da familia temos portátiles.

Morrerá o computador de sobremesa tal como coñecémolo os dunha determinada xeración?

Estou seguro de que si, porque é pouco práctico: ocupa moito espazo, fai ruído, non se pode levar no peto nin na carteira, etc. A evolución tecnolóxica tende ao pequeno e á mobilidade.

Vostede é dos de Windows ou dos de Mac?

“Hai 30 anos, cando Microsoft traballaba para crear o sistema operativo ideal para ser o máis popular do mundo, Apple xa estudaba como dar a mellor experiencia de usuario”Dos de Mac, o que non significa que teña nada contra Microsoft nin contra Windows. Prefiro os computadores de Apple pola sinxela razón de que son os máis usables. Hai 30 anos, cando Microsoft traballaba para crear o sistema operativo ideal para ser o máis popular do mundo, Apple xa estudaba como dar a mellor experiencia de usuario. Ao final o primeiro é o máis popular, pero o segundo ten unha usabilidade incomparable que transmitiu ás súas demais produtos, o iPhone e o iPad. Quero aclarar que eu non teño un iPhone. O meu teléfono por defecto, cando non probo outros, é un Blackberry.

Como é iso?

Porque necesito un teclado para escribir con comodidade no móbil, e isto só ofrécemo Blackberry. Ademais, son un pouco escéptico da efusividad actual coas pantallas táctiles.

Non lle gustan?

Teñen as súas vantaxes, sen dúbida, son moi boas para navegar pola Rede, pero non para escribir mensaxes ou tuitear. Ademais, consomen moitos recursos e hai que estar todo o intre pendentes de que non se esgote a batería. Doutra banda, se o dispositivo cae ao chan pola parte da pantalla, é moi probable que rompa o cristal. Entón tes un problema serio, porque te quedas sen móbil.

Cambiaría o seu iPad actual polo novo iPad 2?

Non, porque o que achega o novo, que é a videoconferencia, a min non me interesa. Pero se non tivese unha tableta e quixese comprarme unha, optaría polo iPad 2.

Dise que no futuro pagarase co móbil nas tendas. Está de acordo?

O móbil xa o é case todo na nosa vida: a nosa identidade, a nosa axenda de contactos, nosa cámara de fotos, o noso aparello de música, o sitio onde vemos vídeos… Só fáltalle ser noso cartón de crédito, e eu creo que o será.

Fai cinco anos, Nokia reinaba nos móbiles do mundo. Por que perdeu o tren da modernidade tan rápido?

“Nokia sacou ao mercado os primeiros teléfonos intelixentes cando a palabra iPhone nin sequera fora pensada”Nokia tivo o mellor hardware antes que ninguén e sacou ao mercado os primeiros teléfonos intelixentes cando a palabra iPhone nin sequera fora pensada. Agora ben, descoidou o software que os facía funcionar, o que provocou que ningún dos usuarios que posuía un daqueles primeiros teléfonos complexos soubéseo, porque a súa usabilidade era case nula. Nisto chegou Apple co seu iPhone, chegou Google co seu Nexus e RIM popularizou as Blackberry. O resultado é que Nokia quedou fóra de xogo. Aínda así, aínda vende un millón de unidades ao día.

Como ve a súa alianza con Microsoft para que os Nokia leven como software o Windows Phone 7?

É unha boa xogada e son de quen cren que pode ser a salvación de ambas as compañías. Microsoft ten por fin un sistema operativo móbil bo e necesita un fabricante potente que o consolide, e Nokia precisa urxentemente dun software que lle devolva ao primeiro nivel.

Facebook ou Twitter?

Twitter.

Por que?

“Twitter é o lugar ideal para ser bombardeado con nova información”Porque como “infoadicto”, Twitter é o lugar ideal para ser bombardeado con nova información. Facebook paréceme máis un espazo para mirar e deixarse ver que para informarse.

Cre que Facebook veu para quedar ou o seu tempo tamén pasará?

Creo que Facebook ensinounos a movernos polas redes sociais, pero aos poucos tenderemos a redes máis especializadas en función das nosas afinidades e intereses.

Como ve o tema da privacidade nas redes sociais? Somos moitas veces inconscientes do que escribimos ou publicamos nelas?

Somos demasiado inconscientes e moitas persoas que publicaron contidos, fotografías, etc., co tempo pensarán que fixeron mal.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións