Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Entrevista

Alexey Leonidovich Pazhitnov, creador do xogo Tetris

O software libre só é unha rebeldía estéril
Por Jordi Sabaté 21 de Febreiro de 2008
Img pazhitnov
Imagen: Jordi Sabaté

Quen non perdeu horas de estudo ou de traballo pondo a proba a súa habilidade á hora de encaixar cuadritos na famosa parede multicolor do xogo Tetris? Alexey Leonidovich Pazhitnov (Moscova, 1956) creou o Tetris nas horas mortas durante o seu traballo como programador no Centro de Computación da Academia Soviética, en 1985. O xogo tivo moitísimo éxito e cruzou o pano de aceiro vía Hungría para ir parar ás mans de Nintendo. Na Unión Soviética, o Estado quedou cos dereitos e Pazhitnov non os recuperou ata que emigrou a Estados Unidos para traballar en Microsoft, empresa na que estivo de 1991 a 2005. Actualmente traballa na empresa WildSnake Software, na creación de novos xogos do tipo crebacabezas. Declárase un capitalista convencido e opina que o software libre “é algo que destrúe o mercado”.

Como era o mundo da computación nos anos oitenta alén do pano de aceiro? Existía unha evolución paralela en canto ao hardware ou compraban máquinas a Occidente?

“A primeira versión de Tetris era de pezas brancas sobre fondo negro”
Non, que vai. Non estabamos nin de lonxe tan avanzados como en Occidente. Había dúas ramas de computadores: por unha banda estaban os computadores coa estrutura clásica do supercomputador, que mantiñan un certo nivel, pero en canto á rama dos computadores persoais o que tiñamos era unha especie de clons híbridos con pezas traídas dalgúns países como Hungría que, certamente, eran moi limitados, e con eles traballabamos. Non tiñan contorna gráfica, e a pantalla era en branco e negro, moi simple. E iso que estamos a falar de mediados do oitenta nun instituto tecnolóxico de primeira orde. A primeira versión de Tetris era de pezas brancas sobre fondo negro.

Había en Rusia algún desenvolvemento parecido a Internet?

/imgs/2008/02/pazhitnov2.jpgEn absoluto. Non tiñamos nin idea de que existisen redes de comunicación entre computadores en Occidente, xa lle dixen que a nosa versión de PC era moi limitada. Pero tampouco valorabamos a comunicación entre computadores como algo valioso, non tiñamos nin idea de que puidese chegar a ser o que é hoxe, nin sequera que fose o que era xa no oitenta en Occidente.

Sobreviviría a Unión Soviética á era de Internet?

“Na Unión Soviética non tiñamos nin idea de que existisen redes de comunicación entre computadores en Occidente”
Uf! Para nada, por suposto. Pero déixeme que lle diga que a mediados do oitenta tampouco se necesitaba unha rede como Internet para acabar con aquilo. Desde dentro xa nos dabamos conta que coa calidade dos políticos que había entón, iso non podía durar máis de dez anos… E só durou tres máis. A Unión Soviética levaba xa un tempo colapsada.

Vostede procede dun país que viviu durante 70 anos perseguindo a utopía comunista e que nun momento dado quedou cos dereitos ‘o seu’ Tetris. Ademais, tamén traballou en Microsoft durante os anos do ‘boom’ de Internet e a burbulla tecnolóxica, que opinión ten do Movemento polo Software Libre?

“Direille a miña opinión sobre o software libre: iso nunca debería existir e a día de hoxe non debería existir”
Pois lle direi a miña opinión sobre o software libre: iso nunca debería existir e a día de hoxe non debería existir. E direille por que: o software libre destrúe mercado. Alí onde co esforzo de grupos de persoas constrúense posibilidades de mercado, de riqueza e de prosperidade, chega xente irresponsable e crea desenvolvementos alternativos que afunden ás empresas. E iso non é bo para o desenvolvemento da tecnoloxía; o software libre non ten proxección de mercado, non crea riqueza, só é unha mostra de rebeldía estéril.

Tamén en casos como o de Red Hat Linux, unha empresa que libera o seu sistema operativo ás empresas e logo fai negocio co mantemento do software? Dígoo porque empresas como Oracle viron negocio neste nicho.

Volvemos ao mesmo. Está a falarme de casos minoritarios e que á fin e ao cabo limitan a posibilidade de facer un negocio maior. Direillo máis claro: o software libre pertence a un estado mental rebelde, algo adolescente e nihilista que non leva a ningún sitio. Sucedeume a min co Tetris; eu creeino e como non había posibilidades de facer nada co xogo, paseillo aos meus amigos despreocupadamente.

Entón Richard Stallman non é máis que un rebelde xuvenil?

“As ideas de Stallman pertencen a unha época pasada na que si tiñan sentido”
Bo… O certo é que as ideas de Stallman pertencen a unha época pasada na que si tiñan sentido: no setenta e o oitenta, e eu tamén participei desa actitude cando era nova. Entón non había posibilidade de negocio e parecía lóxico compartir os desenvolvementos no ámbito universitario para que crecesen. Hoxe en día hai un mercado e nós crecemos.

Que videoxogos gústanlle dos actuais? Por que?

Mmmm… Fago uns dez sudokus cada mañá, xogo a World of Warcraft cada día e, de cando en vez, ao Tetris, que me segue encantado. Encántanme os xogos con gráficos complexos. Canto máis complexos mellor.

Cre que se sobrevaloran os gráficos hoxe día fronte a outros aspectos do xogo?

“O Tetris en dúas dimensións segue sendo dos xogos máis demandados, e xa ve que os seus gráficos son moi sinxelos”
Para nada. Cando se crea mercado créase diversidade, e dentro da diversidade caben todas as opcións. De feito, o Tetris en dúas dimensións segue sendo dos xogos máis demandados, e xa ve que os seus gráficos son moi sinxelos. Ademais, o que un xogo teña gráficos non significa que non requira habilidade mental. Xa lle dixen que me encantan os gráficos, porque mostran o crecemento exponencial deste mercado.

Cre que camiñamos cara á consola única ou ben cara aos videoxogos multiplataforma? É dicir, chegará o día no que para xogar a un determinado videoxogo non sexa necesario dispor dunha determinada videoconsola?

“Certamente non me foi nada mal en Microsoft”
Pois non lle sei dicir, pero sinceramente, impórtame un “bledo” o futuro mentres non deixe de ser un futuro de crecemento e diversificación. Todas as consolas teñen os seus puntos fortes e todos os videoxogos actuais superan aos anteriores. Isto é o que me gusta e creo que é o que lle gusta ao resto dos consumidores. Moitos deles teñen varias consolas (Xbox, PlayStation, Wii) porque lles gusta xogar con todas elas. Esa é a realidade.

Como se fixo máis rico, coas accións que lle deron na súa época en Microsoft ou cos dereitos do Tetris?

Mmmm, creo que co Tetris, pero certamente non me foi nada mal en Microsoft.