Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As verdadeiras cidades dixitais

As redes sen cables paira acceder a Internet, creadas polos cidadáns, empezan a aparecer en varios países

Na actualidade, o acceso a Internet en todo o mundo segue controlado polas operadoras de telecomunicacións. Hai iniciativas cidadás paira crear redes independentes, de interese público e a un prezo alcanzable. Pero tamén hai gobernos, empresas e entidades reguladoras que están a obstaculizar a creación deste tipo de redes.

Utopía ou realidade?

A localidade de Nuenen, berce de Van Gogh, en Holanda, é una verdadeira cidade dixital. Os seus habitantes constituíronse en cooperativa e custearon a construción dunha rede de fibra óptica que proporciona a cada fogar ou negocio 100 Megabits por segundo de velocidade de acceso. Gozarán de Internet, teléfono, vídeo, televisión, ensino a distancia e outros moitos servizos, sen depender dun operador de telecomunicacións.

En países como España, o acceso a Internet á marxe das compañías de telefonía choca cunha complexa rede de intereses empresariais e regulacións estatais. En España, coa normativa actual, a iniciativa de Nuenen resultaría impracticable.

Isto non impediu que xurdan proxectos cidadáns paira establecer redes de acceso a Internet. Algúns malogrados, como a rede de Atarfe en Granada ou a de Ponteareas en Pontevedra, impulsados polos seus concellos. Outros non chegaron a ver a luz, como a cobertura WiFi da cidade de Barcelona. Só as redes de barrio desinteresadas sobreviven.

Internet pode chegar a ser un factor crave no desenvolvemento económico das poboacións e os seus habitantes. O que os usuarios o fagan sen pasar polas canles (e facturas) habituais é o que resulta máis difícil.

As redes municipais

Os concellos teñen una misión básica: dar servizos aos seus cidadáns. O concello encárgase de prover (e cobrar) a iluminación pública, a recollida de lixos, o mantemento da rede de sumidoiros ou os bancos do parque, por pór algúns exemplos.

Seguindo esa idea, algúns concellos decidiron proporcionar acceso a Internet público sen cables, que se custea igual que a iluminación ou a recollida de lixos: con impostos municipais, ou con cotas.

Esta iniciativa funciona en varias cidades de EEUU, como Philadelphia e San Francisco, onde hai plans municipais paira dar cobertura á totalidade de cada cidade con redes WiFi (que permiten acceder a Internet sen necesidade de cables). A conexión a Internet será parte dos servizos municipais, e a un custo moito menor que o que ofrecen as operadoras. Compañías de telefonía como Verizon ou Comcast oponse fortemente aos proxectos, que chegaron a tachar de antiamericanos.

/imgs/2006/11/citiwifi1.gif

Entre as compañías que se ofreceron a crear as redes está Google, cuxa proposta paira San Francisco é una rede gratuíta que se autofinancia con publicidade personalizada paira o punto de acceso ao que se conecta o usuario. É dicir, se alguén se conecta gratis á rede WiFi de Google na terraza dun café, poderá aparecer na súa xanela de navegación un anuncio do restaurante da esquina.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións