Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Big data, unha ameaza á nosa intimidade?

O desenvolvemento de programas capaces de analizar grandes bases de datos pon en crecente perigo a privacidade dos usuarios

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 06deDecembrode2011
Img bigdata portada Imaxe: Ed Yourdon

Img
Imaxe: Ed Yourdon

Cada vez que navegamos pola Rede, deixamos un rastro disperso de nós mesmos nas páxinas quevisitamos, as opinións que vertemos nas nosas redes sociaisfavoritas, as fotos que subimos aos nosos servizosde almacenamento ou que comentamos doutros, etc… Todos estes datoscomprenden un enorme volume de información de cada usuario que ten granvalor para as empresas, xa que así perfilan ao máximo aoferta dos seus produtos, aínda que polo momento son bases moidifíciles de analizar dado o seu tamaño: é o que se coñece como “bigdata”. Os especialistas cren que a súa análise é o granreto dos próximos anos e IBM asegura que no futuro o 83% doinvestimento en innovación dedicarase ao seu estudo. Agora ben,que teñen que dicir os usuarios, que verán a súa intimidadeespida por grandes ordenadores? Para os organismos e axenciasnacionais de protección de datos, “big data” tamén éun reto que consideran que debe someterse ao seu control.

O experto en seguridade dixital máis importante do mundo asegura que o tratamento destas bases de datos pode excitar a cobiza das grandes corporacións

A recente conferencia
internacional de autoridades e axencias nacionais de protección de
datos e privacidade dos usuarios, celebrada o pasado novembro
en México, dedicou unha boa parte do seu temario a debater o reto
da “big data”, os millóns de megabytes de información
-a empresa IBM asegura que son máis de dúas quintillones de bites ao día- acumulados
en grandes bases de datos das empresas e que estas pretenden
utilizar para analizar o comportamento dos usuarios co fin
de afinar ao máximo as súas ofertas e os desenvolvementos de futuros
produtos. Tal é o nivel de preocupación que xera este novo
fenómeno.

A próxima gran revolución en análise de datos

Aínda que polo momento son poucos os
instrumentos e hardware capaz de procesar esta inxente cantidade de
información, e están só ao alcance das corporacións máis
grandes do sector tecnolóxico, a ningún analista empresarial se lle
escapa que é unha das grandes apostas de futuro. É unha
potencial fonte de información moi valiosa para mellorar a
publicidade, a mercadotecnia, e mesmo, o deseño de futuros desenvolvementos.

IBM estima que durante os próximos anos investirase o 83% dos fondos destinados a innovación tecnolóxica na construción de ferramentas capaces de analizar grandes bases de datos

IBM estima
que durante os próximos anos investirase o 83% dos fondos destinados a innovación
tecnolóxica na construción de
ferramentas capaces de analizar grandes
bases de datos e extraer conclusións entendibles. A consultora
Mckinsey considérao a
próxima gran revolución tras a eclosión do cloud
computing ou nube.

Cando entramos nun servizo e
realizamos algunha actividade nel, deixamos un rastro de nosa
actitude, o noso ánimo, a nosa visión dos temas máis variados
ou os nosos gustos estéticos, entre outras moitas pistas que
perfilan a nosa identidade. En boa lóxica, estes datos poden
corresponder ao noso perfil público en Internet, algo que todos
temos e que se refire a a nosa identidade dixital.

Non se debe esquecer que na Rede as
relacións e interaccións humanas multiplícanse, de modo que é
moito máis complicado, e en ocasións incoherente, manter os niveis de
intimidade do mundo físico. Mesmo pode ser interesante que as
empresas coñezan o noso perfil público se con iso evítannos
enojosas campañas de produtos que non nos interesan. Agora ben, non
é o mesmo o nivel de coñecemento das identidades dos
usuarios que se pode ter cos computadores actuais, fronte ao
que podería ser unha análise do conxunto da información que
deixamos.

Tráfico ilegal de datos

Analistas como Kenneth Neil Cuckier,
colaborador da revista ‘The’economist , consideran
que esta información terá un enorme valor monetario cando poida
analizarse, polo que ninguén nos asegura que non acabe por ser
obxecto de tráfico ilegal de datos cara a empresas con intencións
deshonestas, de modo que estas bases poidan chegar a ser algo prexudicial
para o usuario. O experto en seguridade dixital máis importante do
mundo, Bruce Schneier, en
unha entrada do seu blogue, insiste na mesma dirección que
Cuckier e asegura que o tratamento destas bases de datos pode
excitar a cobiza das grandes corporacións, que hoxe acumulan
información ás alancadas.

Ante este perigo, estes analistas
esixen leis máis estritas na protección dos usuarios e
garantías maiores por parte dos servizos da Rede. Empresas e
servizos como Google, Facebook, Microsoft, Apple e moitas outras que
almacenan datos dos seus usuarios se
ven presionadas de modo crecente para que garantan que os seus
bases non se liberarán a terceiros nin estarán suxeitas a ningún tipo de
comercio ilegal.

Un dilema ético

A maioría destas empresas responden positivamente as presións dos gobernos co aumento dos niveis de
privacidade que pode asumir o usuario, pero o problema é que
en ocasións este prefire ter moitos dos seus datos en perfil
público para chegar a máis xente e comunicarse con máis intensidade.
Non son poucos os usuarios que non ven ningún mal en que se saiban determinados datos
persoais e, en realidade, se moitos destes datos fosen privados, a
Rede sería moito máis ineficiente como ferramenta de información e
comunicación.

O perigo non son os datos en si, senón as ferramentas capaces de sumalos todos, tratalos dun modo integrado e extraer conclusións da nosa personalidade, en principio, impensables

O problema, como indica en
esta entrada do seu blogue o profesor do IE Business School e analista tecnolóxico
Enrique Dans, reside en que o perigo non son os datos en si, senón
as ferramentas capaces de sumalos todos, tratalos de
un modo integrado e extraer conclusións da nosa personalidade, en
principio, impensables e que quizá non nos guste que coñezan os
demais. E moito menos que se vendan nun escuro mercado negro. En
outras palabras, o tratamento das grandes bases abre un
importante dilema ético.

Os analistas de datos Terence Craig e
Mary Ludloff publicaron o pasado setembro o ensaio “Privacy
and big data
“, onde abundan con exemplos na idea de que o
análise de grandes bases de datos dos usuarios xa é
obxecto de comercio entre empresas como Google, Facebook ou Microsoft,
que se amparan nas condicións de uso dos servizos -que case
ninguén le-, nas diferentes políticas e leis de protección da
privacidade de cada país e no descoñecemento de moitos usuarios
para colleitar e revender datos persoais a empresas de mercadotecnia e
publicidade. Destacan que un problema adicional é que tras esta venda
pérdese moitas veces o rastro das bases, que van a empresas
difusas de países do Terceiro Mundo onde apenas hai leis que
amparen a intimidade.

En mans do Gran Irmán

No relato “O informe daminoría”, de Phillip K. Dick, a policía dunha cidadeamericana era capaz de predicir que persoas cometerían undelito antes de que o fixesen e, por tanto, executalas a tempo paraevitar o crime. A predición realizábana tres medium en estadode coma que vivían nunha piscina de soro, cuxos cerebros estabanconectados a unhas pantallas que mostraban os sucesos previstos. Sen dúbida,unha alegoría dos computadores potentes do futuro, capaces de analizaros “big data”. Tanto no conto como napelícula que xerou, “Minority report”, a policíaexecutaba de maneira arbitraria a cidadáns inocentes a partir das prediciónsdos medium.

Img
Imaxe: Chris Gladis

Non é difícil imaxinar que poderíanfacer futuros gobernos ditatoriais, ou simplemente celosos daorde, se tivesen nas súas mans ordenadores capaces de integrar eanalizar toda a información que os usuarios deixamos na Rede.Poderían ponderar o noso descontento, predicir os nosos enfados e asasinarnos ou encarcerarnos para evitar que nos sublevásemos.Tamén poderían manipular con facilidade á opinión pública easí gañar eleccións e plebiscitos segundo a súa conveniencia. Diversosaxentes sociais xa alertaron de que este escenario está menos lonxe da ciencia ficción do que pensamos.

Noutra orde de cousas, quesucedería se se puidesen diagnosticar enfermidades, mentais ou non,segundo o comportamento analizado das persoas nas redessociais ou nos buscadores? É lícito detectar e comunicar a unusuario que padece un trastorno mental sen que percibise os efectos e, por tanto, provocarlle sufrimento?

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións