Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Imaxe e son

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Blu-Ray, o disco óptico que vén

Nun disco Blu-Ray dunha soa cara caben 25 Gb (de 13 horas de vídeo), cinco veces máis que nun DVD.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 24deXuñode2005

Cando o DVD conseguiu dominar o mercado videográfico, comezouse a falar do seu máis que probable substituto: o Blu-Ray Disc. En moi pouco tempo, o soporte que venceu ao VHS está a perder a forza coa que irrompeu nos fogares de medio mundo…


Por que un novo estándar?

O motivo principal polo que o mercado demanda un novo formato é a crecente instalación de televisores de alta definición nos fogares do mundo. Por exemplo, os televisores de plasma están preparados para traballar con sinais HDTV (High Definition Tele Vision ou Televisión de Alta Definición) cunhas resolucións de ao redor de1.080 liñas verticais. A resolución do formato MPEG-2, co que funciona o DVD, é de tan só 500 liñas.

Cos televisores PAL que están instalados na maioría dos fogares europeos non existe ningún problema, porque traballan con 576 liñas verticais, polo que se aproveita a resolución total da pantalla. Con todo, cun monitor de plasma, que pode alcanzar unha calidade de imaxe moito maior, por lóxica matemática, só amortiza a metade da súa resolución.

O mercado diríxese a unha imposición do formato HDTV; tanto os monitores como o propio sinal televisivo traballarán nun futuro próximo a resolucións de ao redor desas 1.080 liñas en practicamente todo o mundo. De feito, en países como Xapón ou Estados Unidos xa se emite na devandita resolución desde hai un tempo. Entón, queda completamente xustificado que se lance ao mercado un novo soporte substituto do DVD acorde aos novos estándares de calidade.


Que é o Blu-Ray Disc?

Img blu ray logo

Tanto os gravadores como os reprodutores de DVD ou CD utilizan un feixe láser de cor vermella. O Blu-Ray emprega, no seu lugar, un de cor azul (de aí o nome deste novo formato; Blue Ray é Raio Azul en español). A cualidade principal deste novo láser é que é moito máis fino que o dos estándares anteriores. A relación é de 650 nm do feixe vermello fronte a 405 nm do azul (1 nanómetro ou nm equivale a 1×10-9 metros). Desta forma, nun soporte do mesmo tamaño cabe moita máis información.

Para entender como funciona Blu-Ray é necesario coñecer o funcionamento, en liñas xerais, de calquera sistema óptico. Para explicalo pódese botar man do CD, que debido a que non utiliza máis que unha capa resulta máis sinxelo de entender.

Un disco compacto componse dun ferro reflector e outra de plástico. A superficie do disco está chea de buracos diminutos de dous tamaños diferentes. Cada un dos tamaños corresponde, no que información binaria se refire, aos valores 0 e 1. O feixe incide directamente nos devanditos buracos e, dependendo do tamaño destes, rebotará máis ou menos tempo. Así o lector de CD sabe se devandito buraco corresponde a calquera dos dous valores.

Img bluray comparado

No que respecta ao Blue-Ray, ao contar cun láser moito máis fino que o dos seus antecesores, o tamaño dos buracos diminúe drasticamente. E, por pura lóxica, pódense incluír moitos máis, o que repercute notablemente á cantidade de información que se pode incluír en cada disco.


Mentres que nun DVD pódense gravar entre 4,7 e 9,4 gigabytes, un Blu-Ray Disc ten unha capacidade que vai dos 25 ao 50 Gb (nos de dobre capa).

Por suposto, aplicado a gravar datos, a utilidade deste sistema é bastante clara: nun mesmo espazo físico pódese gravar ata cinco veces máis información. No que a vídeo se refire, que é ao mercado ao que se vai a aplicar este sistema de forma máis inmediata, poderanse distribuír películas cunha resolución moito maior que a que posibilita un DVD normal e corrente.

Quen son os creadores?

Como na maioría destes casos, os creadores deste sistema son algúns dos fabricantes máis importantes do mercado tecnolóxico. A sociedade de creadores do Blu-Ray comprende marcas coñecidas de informática (Apple, Hewlett Packard e Hitachi), de electrónica de consumo (Sony, Samsung, Panasonic -a través da empresa raíz xaponesa Matsushita- e LG Electronics) e distribuidoras cinematográficas (Twentieth Century Fox e Walt Disney Pictures).

O porqué da reunión de marcas tan diversas para a creación dun novo estándar é moi sinxelo. Por unha banda, as empresas informáticas buscan a imposición dun novo formato, de maior capacidade, que outorgue máis prestacións aos seus equipos. No campo da electrónica de consumo o obxectivo é renovar o mercado, como xa ocorreu co DVD hai uns anos. O problema veu cando numerosas marcas descoñecidas apareceron repentinamente, saturando a oferta en detrimento de as primeiras marcas. Doutra banda, ao introducir un estándar de maior resolución darán un gran empuxón ás vendas de monitores HDTV.

Coa chegada dun novo soporte, que se explotará debidamente, os primeiros compradores terán que recorrer a adquirir os produtos dos fabricantes que colaboraron na súa xestación. Polo menos ata que saian á venda novos modelos, máis económicos, de marcas ata o momento descoñecidas.

No que se refire a as distribuidoras cinematográficas, o seu interese é claro: relanzar o seu propio catálogo, para que os compradores adquiran de novo películas cuxas vendas en DVD atópanse estancadas. Por último, tamén atopamos entre a lista de fabricantes a marcas como TDK, que se encargarán exclusivamente da creación dos discos.

Como chegará ás tendas?

Img blu ray jvc

Nun principio existirán tres formatos de Blu-Ray Disc dispoñibles: a BD-ROM é un disco non grabable no que se incluirán as películas e o software legal; a BD-R é un disco que pode ser gravado só unha vez, como o CD-R ou o DVD-R e DVD+R; e os discos BD-RE poderán ser gravados infinitas veces.

Dentro destas categorías atoparanse discos dunha soa capa, con 23,3, 25 ou 27 Gb de capacidade, e de dobre capa, que poderán albergar 46,6, 50 ou 54 Gb. Nestes momentos trabállase na tecnoloxía multi-capa, que conseguirá discos de 100 ou 200 Gb, utilizando, como o seu nome indica, varias capas de información. A relación será dun 25 Gb por capa.

Respecto da cantidade de vídeo que se pode incluír en cada un destes discos, a relación é de 2 horas de HDTV (1.080 liñas verticais) e 13 horas de SDTV (500 liñas verticais) por cada capa de 25 Gb.

É moi importante engadir que todos os reprodutores e, mesmo, os gravadores serán totalmente compatibles cos formatos anteriores. Isto significa que cunha gravadora de DB-R poderanse facer copias en CD-R, CD-RW, DVD-R, DVD-RW, DVD+R e DVD+RW. Desta forma permítese gravar en discos de menor capacidade, para non desaproveitar o 25 Gb dunha BD-R, no caso de que se queira almacenar unha cantidade de información que cabería perfectamente nun CD-R ou un DVD-R.

Doutra banda, esta compatibilidade afecta directamente as videotecas de todas aquelas persoas que apostaron polo DVD. Todas as películas deste formato poderanse ver nun reprodutor Blue-Ray, polo que non haberá que desfacerse delas obrigatoriamente, a non se que se desexe ter devandito título nun formato que teña unha maior calidade de imaxe.


Cando estará dispoñible?

En Estados Unidos e Xapón xa se venden discos e reprodutores Blu-Ray. Pero de momento nin os prezos (ao redor de 2.000 euros o reprodutor) nin o catálogo (practicamente inexistente) son os adecuados para que este novo formato triunfe sobre os seus rivais.

A aterraxe definitiva de Blue-Ray no medio mundo virá acompañado da esperadísima PlayStation 3, a mediados do próximo ano. Sony pretende instaurar o novo formato aproveitando o éxito da marca da súa videoconsola. A finais dese mesmo ano aparecerán tamén os primeiros gravadores Blue-Ray de sinal televisivo HDTV.

Así pois, no ano 2007 o desembarco dunha nova xeración de discos ópticos será total. E ata esas datas non se poderá saber se hai que dicir adeus ao DVD ou se este é unha nova tentativa errada de introducir tecnoloxías renovadoras no mercado, como cando Philips e Sony tentaron roubarlle o trono ao CD con, respectivamente, o DCC e o MiniDisc.

De todos os xeitos, e para non preocupar innecesariamente a todos os usuarios que confiaron no DVD, especúlase con que haberá un longo período de adaptación, de ao redor de cinco anos, no que convivirán pacíficamente ambos os soportes. Algo que será fomentado pola completa compatibilidade dos formatos.

Etiquetas:

blu-ray tecnoloxía

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións