Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comunidades Wi-Fi, redes inalámbricas libres

As redes inalámbricas gratuítas florecen grazas á iniciativa da cidadáns

As comunidades Wi-Fi (do inglés Wireless Fidelity) fórmanse grazas aos estándares de comunicación 802.11 que permiten a conexión a gran velocidade entre computadores, paira o que utilizan o espectro de radio libre da banda de 2,4 Ghz sen necesidade de ningunha licenza. Así, créanse veloces redes paralelas a Internet, con persoas conectadas de forma gratuíta. Este movemento cidadán expándese por numerosas cidades de todo o mundo.

Liberdade

Internet é una rede de redes. A máis grande que existe, pero non deixa de ser iso. Coa configuración actual, os usuarios dependen de grandes empresas de comunicación -os provedores de acceso- paira poder conectarse. Ante esta situación, moitas persoas reaccionaron en todo o mundo, con máis intensidade naqueles países nos que a cultura da Rede atópase máis estendida. A solución: crear outras redes libres e gratuítas, xestionadas por persoas e, ademais, máis veloces que a conexión que habitualmente se ofrece -sobre todo en España-. Todo isto pódese realizar grazas a que as conexións inalámbricas a través da frecuencia de radio de 2,4 Ghz. son de libre acceso.

Paira esta clase de redes inalámbricas utilízanse dous estándares de transferencia compatibles entre si: 802.11b, que permite conexións de até 11 megabits por segundo (40 veces máis rápido que un ADSL), e a súa evolución o 802.11g, que logra un máximo de 54 megabits por segundo e cada vez atópase máis estendido.

A conexión de banda ancha que se consegue é outro dos puntos fortes desta tecnoloxía, moito máis veloz que a habitual conexión de ADSL de 256 kb/s (1 megabit son 1024 kilobits) que ofrecen os provedores de Internet a través de ADSL. “A velocidade depende do sinal recibido e esta á súa vez varía segundo factores como a potencia dos cartóns, a distancia, os obstáculos ou o número de usuarios”, expón Jaime Carballos, creador e promotor de RedLibre.

O obxectivo destas comunidades de usuarios non é ofrecer acceso a Internet. É moito máis ambicioso. Trátase de crear outra rede, pero xestionada polos seus propios usuarios. Tamén pretenden achegar a tecnoloxía á sociedade, crear novas canles gratuítas de comunicación entre as persoas e, mesmo, ser una rede de emerxencia alternativa en caso de catástrofe, segundo indícannos desde o proxecto RedLibre. “Con estas comunidades empezamos a ser máis libres. Co Wi-Fi podemos facer o que nós queiramos”, manifesta Antonio Pardo, membro de Madrid Wireless.

No entanto, algúns nodos destas redes ofrecen acceso a Internet, aínda que isto depende da relación particular que teña a persoa coa empresa que lle provea de conexión. “As comunidades inalámbricas dedícanse a interconectar nodos vía radio. Se despois un ten un contrato co seu provedor de Internet no que se lle permite compartir o seu ancho de banda, é libre de facelo”, indica Pardo.

O funcionamento destas comunidades é horizontal, non hai distincións xerárquicas. “Achégase o que se quere e pode en cada momento, xa sexan infraestruturas informáticas, asesoría informática e legal, montaxe de nodos, deseño web, etc.”, explica Jaime Carballos.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Como participar? »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións