Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comunidades Wi-Fi, redes inalámbricas libres

As redes inalámbricas gratuítas florecen grazas á iniciativa da cidadáns

As comunidades Wi-Fi (do inglés Wireless Fidelity) fórmanse grazas aos estándares de comunicación 802.11 que permiten a conexión a gran velocidade entre computadores, paira o que utilizan o espectro de radio libre da banda de 2,4 Ghz sen necesidade de ningunha licenza. Así, créanse veloces redes paralelas a Internet, con persoas conectadas de forma gratuíta. Este movemento cidadán expándese por numerosas cidades de todo o mundo.

Como participar?

Pódese participar de dúas formas nestas redes: ou ben sendo usuario cliente, é dicir, que só accede pero non redistribúe o sinal, ou ben sendo nodo, que ten máis relevancia no funcionamento da comunidade. Paira ser cliente tan só fai falta adquirir una cartón de rede inalámbrica. Nestes momentos pódense atopar por menos de 60 euros. “Os prezos baixaron moitísimo nestes últimos anos. Polo primeiro cartón que comprei paguei 150 euros!”, salienta Carballos. A configuración paira acceder como cliente a unha destas redes é sinxela e, na maioría dos casos, automática. Una persoa pódese conectar a través de varios dispositivos: un computador portátil, un fixo ou un PDA.

No caso de que se queira crear un nodo -o elemento que forma a propia rede- requírese un computador, una antena, una cartón de rede inalámbrica ou un punto de acceso (uns 60 euros) e, despois, un sistema operativo apropiado. A recomendación destes expertos é instalar programas de código libre, como Linux. “Con Windows é un pouco máis complicado e ademais necesítase comprar programas. Nós recomendamos instalar GNU/Linux e non utilizar software pirata”, indica Pardo.

Estas comunidades Wi-Fi están a desenvolverse en numerosas cidades españolas, seguindo o ronsel do que ocorre noutros países con maior porcentaxe de poboación conectada a Internet. Adoitan denominarse en función do nome da cidade, seguido do sufijo Wireless. Pero ao mesmo tempo, o Proxecto RedLibre pretende unir todas esas redes cidadás nunha rede libre paira todo o país.

Con todo, outros integrantes do movemento inalámbrico libre ven máis afastado este proxecto. “O alcance destas redes é duns centos de metros. Paira comunicalas entre si se debería pagar una liña ou cable de datos e iso agora mesmo non o contemplamos. A nosa filosofía é que a rede estea construída polos cidadáns. Quizais dentro duns anos si conectemos todas as redes inalámbricas de España nunha soa rede”, explica Antonio Pardo.

De momento, o número de persoas que participan nestas comunidades inalámbricas é reducido. “Non podo coñecer o número de persoas integrantes destas redes, pero me atrevería a dicir que son, a día de hoxe, dous ou tres mil as persoas que están relacionadas coas redes libres inalámbricas en España”, afirma Carballos.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións