Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Contornas en tres dimensións

Diversas plataformas permiten crear contornas virtuais que simulan salas de reunións, escolas ou locais sociais co fin de propiciar a comunicación

A realidade virtual é un dosfenómenos sobre os que máis se falou nosúltimos 50 anos. Numerosas novelas de cienciaficción describiron mundos de “quita e pon” creadosa partir de representacións en contornas gráficas de tresdimensións, algo que saltou desde a literatura á realidadetecnolóxica coa chegada de Internet e osnavegadores. Agora, varios sitios da Rede permiten desenvolvercontornas virtuais ao servizo dos máis variados obxectivos:desde propiciar o bo ambiente en reunións de empresa a facilitaro ensino a distancia ou mellorar as característicasdunha determinada rede social.

Img

Tradicionalmente a realidade
virtual estivo supeditada á creación de obxectos e mundos
en tres dimensións (3D), como a rede social Second
Life
e outros metaversos.
Estes tiveron o seu auxe hai dous anos, pero han
desaparecido súbitamente da Rede, xa sexa porque para moverse por
eles había que ter ou ben coñecementos avanzados en
programación ou ben diñeiro, xa porque fenómenos como
Facebook ou Tuenti atraeron a total atención dos
usuarios. Con todo, as novas plataformas 3D van doutra banda.
Estas iniciativas coñécense como realidade virtual non inmersiva; é
dicir, o usuario non se sitúa de forma completa dentro dun
ambiente tridimensional, senón que accede a través dunha
xanela no navegador ou o escritorio.


Nestas iniciativas o usuario non se sitúa de forma completa dentro dun ambiente tridimensional

Entidades como o Instituto Xeolóxico Mineiro de España utilizan estas tecnoloxías para crear simulacións de xacementos no subsolo e os seus métodos de extracción. Tamén a páxina do Instituto Cervantes está a experimentar con metaversos non inmersivos, e a empresa Sun Microsystems creou un mundo virtual para favorecer os negocios. Chámase “Project Wonderland” e é un prototipo de contorna virtual onde os membros de empresas poden reunirse e interactuar, aínda que polo momento a contorna é un pouco pobre en gráficos. A plataforma permite aos usuarios comunicarse de distintas formas como vídeoconferencia, chamadas e con avatares en liña. Pódense compartir documentos, powerpoints, etc. O Goberno vasco e Caixa Galicia son outras entidades que tamén experimentan con estas contornas.

Tecnoloxías 3D

Uno
dos primeiros sistemas para conseguir unha interacción en
tres dimensións en Internet é o estándar para a creación
de mundos virtuais VRML (siglas en inglés de Linguaxe
para Modelado de Realidade Virtual).
Esta tecnoloxía, nacida en 1995, dispón dunha serie de
instrucións para o modelado de forma primitiva de obxectos
tridimensionales á vez que os dota de comportamento ou diversas
accións predefinidas.


Estes sistemas aínda carecen dalgunhas características para poder introducirse en redes sociais e outras aplicacións 2.0 en Internet

Con todo, trátase dunha
tecnoloxía moi limitada e utilizouse máis como base
para un posterior desenvolvemento, o X3D
(Extensible 3D). X3D é unha linguaxe de programación baseado en
VRML e XML para a creación de gráficos vectoriales.
Permite ampliar as capacidades de VRML ao poderse modelar escenas en
tempo real. Nos últimos anos rexurdiu con
forza ao converterse nun estándar aberto para a
comunicación en tres dimensións en tempo real.


Non
é o único. Outras tecnoloxías para a xeración
de mundos virtuais cada vez máis realistas seguiron o
mesmo camiño. Destacan OpenSim,
OpenCroquet
e Qwaq
Forums
. Este último permite crear un espazo de traballo
virtual para a colaboración empresarial e aplicacións de
ensino en liña (e-learning). Desta forma, os empregados e
socios dunha empresa poden colaborar a distancia.


Por
o seu parte, OpenSim é un simulador onde é posible dar vida a un avatar
simple, así como crear ou modificar obxectos e engadirlles
texturas. OpenCroquet é unha contorna de desenvolvemento para a creación
de espazos tridimensionales nunha contorna colaborativa multiusuario
(onde interactúan á vez máis dun internauta). Unha
das posibilidades de OpenCroquet é a súa utilización na
educación, mediante a súa
uso en lousas electrónicas
(vídeo).


Loita por un estándar
na contorna web

Estes sistemas aínda
carecen dalgunhas características para poder introducirse en
redes sociais e outras aplicacións 2.0 en Internet. Para solucionar este problema, Google propuxo o pasado mes de abril un formato
estándar en tres dimensións para Internet chamado Ou3D. Ou3D
é un conxunto de instrucións de programación (API)
baseado en Javascript que permite crear aplicacións en 3D para o seu
visualización en navegadores web. Para iso, Google creou
unha extensión
dispoñible para os sistemas operativos Windows e Mac Vos X, así
como para diversos navegadores web, onde poder executar estas
aplicacións.


Google propuxo o pasado mes de abril un formato estándar en tres dimensións para Internet chamado Ou3D

Google quere contar coa
axuda da comunidade de desenvolvedores para crear unha plataforma
libre na elaboración dun estándar de contornas 3D.
Sobre esta tecnoloxía, Google será capaz de distribuír
información e servir publicidade, utilizando o seu motor de
procura e mediante a plataforma publicitaria Adwords. De tal
sorte, aplicacións como Google Earth poderían executarse
mediante o navegador e servir publicidade contextual personalizada a
os usuarios con conta en Google.


Mozilla non apoia a Google
ImgImagen: CONSUMER EROSKI

Mozilla, a empresa que lidera
o desenvolvemento do navegador Firefox, tamén tomou cartas
no asunto, pero non precisamente en favor de Google. Apostou
polo estándar OpenGL, outra tecnoloxía para a
creación dunhas contornas 3D. Desta forma pódense
renderizar obxectos e contornas 3D desde a xanela da navegador web.


Con esta aposta Mozilla
quere lanzar unha contorna gráfica web en 3D que aproveite a
velocidade de acceso a Internet e a mellora nos motores de
procura dos navegadores para manexar aplicacións
realizadas en Javacript. O obxectivo é recrear contornas
tridimensionales en tempo real sen retardos ou cun consumo
excesivo de recursos no computador dos usuarios.


Para conseguir converter estas
tecnoloxías nun estándar aceptado polo sector,
tanto Google como Mozilla apoiáronse no Grupo
Khronos
, un consorcio de empresas dedicado á creación
de estándares abertos e libres de royalties para plataformas
multimedia.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións