Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

É delito copiar CDs ou intercambiar música?

A reforma do Código Penal dá lugar a moi dispares interpretacións

Baixo o slogan ‘Agora a lei actúa’ o Ministerio de Cultura advirte: “A difusión de contidos ilegais en Internet é un delito castigado mesmo co cárcere”. Efectivamente, a reforma do Código Penal amplía a protección dos dereitos de autor a todo tipo de obras, algo que xerou gran preocupación entre os internautas que chegaron a ler que “por descargar una canción” nunha rede P2P, en Francia ou Inglaterra poden perder a súa conexión a Internet durante anos. Con todo, para que exista un delito requírese “ánimo de lucro e prexuízo de terceiros”, aínda que entre os expertos nin sequera hai unanimidade sobre o significado de ‘ánimo de lucro’ ou ‘copia privada’. O único punto de consenso é en que a lei queda aberta á interpretación dos xuíces. De todos os xeitos, a presión da industria, en plena descomposición, logrou vitorias pírricas como o xuízo a Jammie Thomas, una muller que se viu obrigada a pagar 7000 euros por cada una das 24 cancións que se descargou.

Ao bo xuízo do xuíz

O primeiro de outubro de 2004 entrou en vigor a Lei Orgánica 15/2003, de 25 de novembro, pola que se modifica o Código Penal (Lei Orgánica 10/1995, de 23 de novembro). Esta reforma sementou certa inquietude entre a comunidade internauta, alarmada ante os titulares dos medios de comunicación que se facían eco das súas posibles consecuencias, entre os que se podía ler “Todos ao cárcere?” ou “Miles de internautas españois ao bordo a lei”. No debate xurdido tras a entrada en vigor da nova lexislación só queda claro que o texto admite demasiadas lecturas.

Entre outros asuntos, a reforma afecta á loita contra a ‘pirataría’, ampliando a protección até hora reservada aos programas de computador a outras expresións artísticas (libros, música, películas, etc.), introducindo a persecución de oficio contra estes delitos e aumentando as penas. Os artigos que máis polémica xeraron fan referencia á descarga de contidos protexidos sen permiso do propietario dos dereitos e a posesión de ferramentas paira saltarse a protección anticopia de programas informáticos, CDs ou DVDs, delitos paira os que se contemplan penas de até dous anos de prisión. Tamén se penaliza a manipulación de teléfonos móbiles ou de decodificadores.

As opinións sobre o verdadeiro alcance desta reforma son dispares, aínda que os expertos coinciden en que a lei é vaga e serán os xuíces os que deberán interpretala en cada caso, en detrimento de a seguridade xurídica e dos propios consumidores. Algunhas interpretacións apuntan a que actividades comúns entre os internautas, como o intercambio de música oua copia de CDs, poden ser constitutivas de delito.

Mentres que os avogados integrados en asociacións de defensa dos dereitos de autor abrazan una lexislación que favorece a persecución dos delitos cometidos na venda rueira e nas redes P2P (o intercambio de arquivos entre particulares, outros profesionais opinan que o lexislador tentou sen moito éxito adaptarse á cambiante sociedade actual. “Recóllense amplamente todos os casos que nos podemos atopar agora e no futuro, o que deriva nunha inseguridade xurídica que sementou o pánico entre os miles de usuarios dun computador”, así o explica Chairos Manzanares, avogada de Áudea, empresa especializada en protección de datos e xestión da seguridade da información.

Óscar Morais, profesor de Dereito Penal na Universitat Oberta de Catalunya (UOC), aseguraba no País que os lexisladores “están a levar o código neste punto ao extremo de que todas as condutas de participación convértense en autoría e todos os intentos convértense en consumación, castigando a todos os que interveñen por igual, independentemente da súa achega e do grao do delito”.

Máis aló da súa aplicación efectiva, algúns expertos apuntan a que a confusión de termos na nova lei, así como a alarma xerada a través dos medios de comunicación e as campañas antipiratería, serven de elemento disuasorio contra a generalización do uso de programas de intercambio de arquivos como emule e Kazaa, a compra no ‘top manta’ ou a copia masiva de CDs.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 4]
  • Ir á páxina seguinte: Copia privada »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións