Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dereitos do consumidor en Internet

A LSSI é a lei que protexe ao consumidor en Internet

A Lei de Servizos da Sociedade da Información e de Comercio Electrónico (LSSI), en vigor desde xullo de 2002, ata os cabos soltos no medio dixital en canto a comercio e publicidade. Estes aspectos, rexidos anteriormente pola Lei de Ordenación de Comercio Comerciante polo miúdo de 1996 e a Lei Xeral da Publicidade de 1988, non estaban contemplados de maneira específica nas mesmas. Anteriormente á aparición da LSSI, os conflitos na Rede reflectían en moitos casos a desprotección do consumidor. Actualmente, ademais da vía xudicial, existe a alternativa dos órganos de arbitraxe, nos que participan tantas asociacións de comercio electrónico e autorregulación publicitaria como o Ministerio de Sanidade e Consumo, a través do Instituto Nacional de Consumo (INC).

Opcións legais fronte á publicidade enganosa

A primeira e taxativa conclusión do Barómetro de Consumo 2004 de Fundación Grupo Eroski, no apartado de Internet como medio de compra e pago, é que “Internet segue sendo considerado polos españois como un medio inseguro paira comprar produtos ou contratar servizos e paira pagar por eles, e que os dereitos do consumidor cando compra ou paga por Internet están insuficientemente garantidos”. Ningún dos segmentos estudados confía no medio dixital. Una das causas desta desconfianza é a percepción da Rede como un medio demasiado inseguro. O estudo revela que nin sequera no caso dos internautas mozos, principais usuarios de Internet, chégase ao aprobado en seguridade do pago nin na percepción de garantía dos dereitos do consumidor.

Con todo, esta percepción parece errónea, ou polo menos prejuiciosa si atémonos aos aspectos legais da protección do consumidor contemplados na LSSI. Mesmo nos casos máis esvaradíos, como pode ser o da publicidade ambigua ou enganosa, a lei estipula claramente as condicións desta. No seu Artigo 20determina que:

  • As comunicacións comerciais realizadas por vía electrónica deberán ser claramente identificables como talles e deberán indicar a persoa física ou xurídica en nome da cal se realizan. Iso permite identificar de entrada ao ofertador, que á vez se responsabiliza indirectamente dos contidos comunicados.
  • Deberán incluír no comezo da súa mensaxe a palabra “Publicidade”. Este encabezamiento permite incluír á publicidade online dentro do ámbito da Lei Xeral da Publicidade, e por conseguinte será tratada xuridicamente pola mesma.

Segundo Iñaki Uriarte, xurista da Asociación Española de Comercio Electrónico (AECE), “a LSSI confírelle á publicidade en soporte dixital o mesmo valor contractual que tería un folleto publicitario impreso. Por tanto ante un xuíz, una captura de pantalla, una impresión da publicidade online ou una URL [dirección de la página web] deberían ter valor de proba”. No entanto advirte que a decisión final sobre a validez dunha proba sempre queda en mans do xuíz, “aínda que non en maior medida do que sucedería con calquera tipo de proba”. Uriarte recomenda evitar a vía xudicial en caso de conflito, “por lenta e custosa”, e optar antes polos organismos de arbitraxe. Asegura coñecer casos “nos que se usaron ‘pantallazos’ e impresións de publicidades online paira gañar preitos”.

A Federación de Consumidores en Acción (FACUA) conseguiu que Terra rectificase a súa publicidadede “ADSL ao 50%”, que anteriormente denunciara como enganosa. Tamén denuncioua Xa.com pola súa campaña “19’5 euros paira sempre”, ante os órganos de arbitraxe do INC. Víctor Domingo, presidente da Asociación de Internautas, recoñece que as asociacións de usuarios adoitan usar os órganos e xuntas arbitrais paira resolver preitos de publicidade enganosa: “usamos sen problemas probas en soporte electrónico, e case sempre recorremos a organismos como Autocontrol(Asociación paira a Regulación da Comunicación Comercial, recoñecida polo INC) paira resolver querelas”. Pero Domingo quéixase de que “moitas veces estes organismos funcionan con demasiada lentitude, e cando resolven a campaña publicitaria xa conseguiu o seu impacto sobre o consumidor”. “Hai que pensar en organismos con alta velocidade de xestión, en sintonía cun medio como Internet”, sentenza.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións