Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dereitos do consumidor en Internet

A LSSI é a lei que protexe ao consumidor en Internet

A Lei de Servizos da Sociedade da Información e de Comercio Electrónico (LSSI), en vigor desde xullo de 2002, ata os cabos soltos no medio dixital en canto a comercio e publicidade. Estes aspectos, rexidos anteriormente pola Lei de Ordenación de Comercio Comerciante polo miúdo de 1996 e a Lei Xeral da Publicidade de 1988, non estaban contemplados de maneira específica nas mesmas. Anteriormente á aparición da LSSI, os conflitos na Rede reflectían en moitos casos a desprotección do consumidor. Actualmente, ademais da vía xudicial, existe a alternativa dos órganos de arbitraxe, nos que participan tantas asociacións de comercio electrónico e autorregulación publicitaria como o Ministerio de Sanidade e Consumo, a través do Instituto Nacional de Consumo (INC).

A validez do contrato electrónico

Sen dúbida o apartado que máis receos esperta entre os internautas españois é o do comercio electrónico. As malas experiencias vividas por algúns consumidores nos inicios da era dixital convertéronse nun profundo estigma paira este campo. Hai que ter en conta que antes da aparición da LSSI non existía un marco legal concreto paira a compravenda en Internet, e todos os preitos e demandas interpostas por incumprimento contractual remitíanse á Lei de Ordenación de Comercio Comerciante polo miúdo de 1996.

Na mesma, utilizábase como caixón de xastre o Título III sobre Vendas Especiais, onde cabían todas as modalidades de venda consideradas exóticas ou minoritarias. O problema residía en que o usuario moitas veces carecía de probas de valor contractual que demostrasen que contratara o servizo, ou comprado o produto, polo cal pleiteaba. O principal aspecto da lei ao que podía aferrarse o consumidor online era o período de desistimiento, por entón de sete días. É dicir, o comprador tiña o dereito de devolver o produto antes de una semana se non lle satisfacía. Aínda que, como devolver, por exemplo, unha viaxe no que estamos inmersos?

Coa entrada en vigor da LSSI abríronse as portas a unha regulación axustada do comercio electrónico. “A LSSI pecha moi ben todos os aspectos da xestión dun contrato en soporte electrónico, e ademais concede validez xurídica á información de devandito soporte, cousa que antes non tiña”, explica Domingo, que se declara “bastante satisfeito neste aspecto”.

A LSSI determina que:

  • Un contrato só se considerará pechado de común acordo entre as partes e previa emisión dun recibo, susceptible de ser impreso, ao destinatario da compra ou servizo.
  • Sen a existencia do mesmo, a entidade que proporciona o servizo non poderá facer efectivo o cobro de forma legal.
  • No documento de recibo deben constar todos os datos da empresa, así como os custos da operación e os servizos polos que se pagou.
  • O recibo emitirase, segundo a lei, por correo electrónico ou nunha páxina específica da web que será de fácil impresión. Así se consegue a proba legal, con carácter contractual, coa que defenderse nun preito.

Pero a pesar da LSSI, o receo non diminúe e preocupa tanto aos internautas como ás empresas que ofrecen os seus servizos e produtos online. Desde a Asociación de Internautas reclaman “un organismo que regule e esixa calidade nos servizos”. Neste sentido, AECE, xunto a Autocontrol, desenvolveron un organismo, apoiado polo INC, denominado Confianzaonline. “Este organismo, está composto por tres alicerces”, explica Marta Ayet, responsable da secretaría de Confianzaonline:

  • Código ético: Normas de comportamento no ámbito do comercio electrónico incluídas nun código éticoque as empresas deben comprometerse a cumprir.
  • Selo de confianza: As empresas que se adhiran a esta normativa, unhas 130 até a data, gozarán nas súas páxinas dun selo de confianzaque as acredita como fiables.
  • Acordo de arbitraxe: En caso de conflito, e antes de ir aos tribunais, o consumidor e a empresa someteríanse a un intento de mediación e arbitraxe.

Se o conflito segue sen solucionarse, este pasaría á Xunta Arbitral Nacional, organismo conciliador oficial. En calquera caso, en todo momento o consumidor ten pleno dereito a acudir aos tribunais.

Con todo, Miguel Pérez Subías, presidente da Asociación de Usuarios de Internet, opina que aplicar as políticas deste tipo de organismos “teñen un custo demasiado elevado paira as empresas e terminan sendo ou poucos útiles ou pouco rendibles”. De feito, pleitear a través de Autocontrol resulta gratuíto paira un consumidor ou una asociación de consumidores, pero una empresa que desexe un informe sobre cuestións referidas á regulación da comunicación comercial, realizado polo Gabinete Técnico de Autocontrol (non vinculante), terá que pagar até 3.000 euros.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións