Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Descargar contidos desde Usenet

Esta rede de grupos de noticias contén millóns de arquivos compartidos polos seus usuarios
Por Benyi Arregocés Carrere 13 de Febreiro de 2009
Img usenet portada
Imagen: CONSUMER EROSKI

Usenet é un dos sistemas máis antigos de comunicacións entre redes de computadoras aínda en uso. Creouse en 1979, moito antes que aWeb actual. É unha rede de grupos de noticias que non sócontén discusións sobre os máis variados temas, senón queconstitúe un xigantesco repositorio de música, películas,series de televisión e todo tipo de documentos dixitais,principalmente nos grupos cuxo prefixo é “alt.”, aosque se coñece como “alt.binaries”.

Igual que nas redes P2P, as persoas comparten sen ningún ánimo de lucro e sen que haxa unha única empresa responsable de tal práctica

Usenet é unha rede que funciona cun protocoloaberto e descentralizado de igual forma que os sistemas P2P máispopulares. Este deseño permitiulle sobrevivir ásameazas das industrias culturais, que se atoparon condificultades legais para perseguir o intercambio de arquivos. Hasucedido igual que nas redes P2P: as persoas comparten senningún ánimo de lucro e sen que haxa unha únicaempresa responsable de tal práctica. De todas as maneiras, enEstados Unidos demandaron a diversas empresas que comercializabanaccesos a Usenet de maior capacidade.

Hoxeen día, estes grupos de noticias úsanse bastante menos que aWeb ou os programas P2P, aínda que conteñen unha gran cantidade deinformación interesante e millóns de arquivos compartidos. Atodos estes contidos achegados nas mensaxes de Usenet pódeseacceder a través do provedor de acceso a Internet (unhaposibilidade cada vez menos frecuente) ou mediante servidores de pagoque se dedican exclusivamente a esta tarefa como Giganews,Astraweb,NewsHosting,Usenet.com,NewsDemon ouUsenetServer.com.

Todos eles dispoñen dun período de probagratuíto que inclúe unha determinada cantidade de datos detransferencia mensual. Con todo, o dato máis importantepara decidirse por un destes servizos consiste no númerode días que gardan a información que os usuarioscomparten.

Descargas máis rápidas

Poderase acceder a unha maior cantidade de contidos canto máis longo sexa ese período de tempo. Isto sedebe á estrutura de Usenet, onde os arquivos se copian deservidor a servidor, unha vez que o emisor os enviou. Estenon volve ser a fonte de descarga do arquivo, a diferenza doque ocorre nos programas P2P. Así, lógrase unhavelocidade de descarga maior posto que a baixada de datos prodúcesedesde un servidor.

Poroutro lado, existen provedores que permiten un acceso case gratuítopero con limitacións, como TeraNews, que restrinxe a descarga de datos a 50 megabytes ao díanesta modalidade. A cambio, cobra 3,95 dólares, uns 3 euros,pola configuración inicial da conta, sen ningúncusto posterior.

O formato NZB

EnUsenet as persoas subscríbense a determinados grupos clasificadospola súa temática e reciben as mensaxes coas novidades comose se tratase de mensaxes de correo electrónico novos. Defeito, programas como Windows Mail, Outlook Express ou MozillaThunderbird conteñen lectores de grupos de noticias que permitenacceder a Usenet. Como sucedeu co correo electrónico,tamén existe a maneira de conectar desde a propia Web, porexemplo con Google. Groups.

Programas como Windows Mail, Outlook Express ou Mozilla Thunderbird conteñen lectores de grupos de noticias que permiten acceder a Usenet

Senembargo, un aspecto interesante de Usenet atópase naposibilidade de descargar directamente os contidos adxuntos dosmensaxes, pero cun software distinto ao tradicional, como BinTube.Este tipo de software emprega o formato NZB, un arquivo baseado en XMLideado para recuperar as mensaxes destes grupos de discusióne que funcionan de forma moi parecida aos arquivos .Torrent.

Unha vez descargado no computador do usuario, o seutarefa consiste en indicar ao programa lector onde se tenque dirixir para descargar unha mensaxe ou un arquivo determinado.Cando se envían contidos por Usenet, estes se fragmentanen anacos máis pequenos, todos eles numerados. Candooutro usuario recíbeos, debe unilos para acceder ao contidoorixinal. Os lectores compatibles con este formato automatizan oproceso.

BinTube

BinTube é unha aplicación nova porquepermite ver os vídeos ou o audio que se comparte en Usenet enstreaming, sen necesidade de que concluíse a descarga doarquivo en cuestión. Para iso utiliza o reprodutormultimedia libre VLC. Ademais, se se trata de imaxes,a mostra dentro dunha presentación de diapositivas. Lesteprograma, con versión só para Windows, taméntraballa como xestor de descargas para aqueles documentos que nonpode visualizar.

Unhacaracterística moi interesante radica en que o programaautomaticamente descomprime en segundo plano os arquivos queutilizasen algún formatode compresión e extráeos para mostralos ao usuario.Ademais, soporta a conexión cifrada SSL, que achega máisseguridade ás comunicacións. Este software custa 34,95 dólares(27,30 euros) aínda que ten un período de proba gratuíta.

Bintube permite ver os vídeos ou o audio que se comparte en Usenet en streaming, sen necesidade de que concluíse a descarga do arquivo

Poroutro lado, existen máis programas específicos paradescargar contidos de Usenet. Un bo exemplo para Windows seatopa en Grabit ,que é gratuíto e compatible co formato NZB. Outras alternativassen custo son SuperNZBou Alt.binZ.

Unhaforma de descargar os contidos sen utilizar ningún destesprogramas consiste en contratar a conta de pago de Badongo,. un dos sitios web para compartir arquivos máis populares.Dentro das vantaxes que incorpora esta opción respecto aouso gratuíto do servizo atópase o acceso a Usenet e adescarga simultánea de ata 200 arquivos.

Buscar arquivos en Usenet

Ademaisde BinTube.com, outros sitios web rastrexan noscontidos que se comparten en Usenet. Por exemplo, Binsearch.info,NewzLeech,Ngindex.com ouAlt.binaries.nl;todos eles teñen características similares e ofrecen arquivosNZB.

Newzbindistínguese destes porque se trata dun buscador exclusivo, querequire rexistro para acceder ao mesmo e que só admite a persoasque fosen convidadas por un membro. Os promotores desteservizo son os inventores á súa vez do formato NZB, quedeseñaron como código libre.