Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Disco duro: pautas paira elixir o máis adecuado

Unhas recomendacións básicas axudan a escoller o dispositivo máis adecuado que gardará toda a información do equipo
Por Benyi Arregocés Carrere 9 de Setembro de 2009
Img discoduro portada
Imagen: Vartex

O disco duro é una parte fundamental en todos os computadores porque almacena os datos do usuario. Fotografías, vídeos caseiros, cancións e documentos de texto, entre outros arquivos, ocupan estes dispositivos que tenden a encherse con facilidade. Por este motivo, a elección do disco duro interno do equipo é determinante, aínda que é conveniente contar cun aparello extra paira realizar copias de seguridade dos arquivos.

Discos duros internos

A elección do disco duro exponse cando se compra un computador clónico, pero tamén cando se adquire outro de marca que permite personalizar os elementos internos. Aínda que de todos os compoñentes dun computador o máis importante é a placa basee porque centraliza ao resto, o disco duro é clave. Ao adquirilo, o usuario débese fixar en tres parámetros: as revolucións por minuto, a capacidade e a taxa de transferencia de datos.

Ao adquirir un disco duro, o usuario débese fixar en tres parámetros: as revolucións por minuto, a capacidade e a taxa de transferencia de datos

As velocidades na contorna doméstica oscilan entre 5.400 e 10.000 revolucións por minuto. As de 7.200 son as máis habituais. Canto maior sexa a velocidade, máis rápido accederase ao disco duro. O mesmo ocorre coa capacidade. Medida en gigabytes ou terabytes (1.000 gigabytes), canto maior sexa este parámetro, máis datos poderanse almacenar sen recorrer a dispositivos externos.

Nestes momentos pódense atopar no mercado discos duros de até 2 terabytes, aínda que os máis comúns oscilan entre 250 gigabytes e un terabyte. A taxa de transferencia revela a velocidade máxima á que se copiarán os datos a outrossoportes informáticos.

Os discos duros actuais ofrecen una taxa ao redor de 3 gigabits por segundo. Con todo, esta non é una velocidade constante. A taxa de transferencia pode referirse á velocidade media ou ao máximo teórico que alcanza o aparello.

Se se utiliza Windows, débese aplicar con regularidade a ferramenta de desfragmentación de disco, xa que o sistema garda os arquivos fragmentados e disgregados

Na práctica, se se utiliza Windows, débese aplicar con regularidade a ferramenta de desfragmentación de disco, xa que o sistema garda os arquivos fragmentados e disgregados, una práctica eficaz paira organizar o espazo no disco, aínda que lentifica o proceso de atopar e ofrecer información ao usuario. Paira facerse una idea: nun disco duro de 500 gygabytes poderíanse gardar máis de 500 películas se só se almacenan estes contidos, xa que un filme comprimido en Xvid pesa entre 700 megabytes e 1,1 gigabytes. No entanto, os discos duros que equipan os portátiles teñen menos capacidade e móvense a menos revolucións por minuto que os equipos fixos, debido á miniaturización dos seus compoñentes.

Conexións

No ámbito doméstico, as dúas tecnoloxías máis populares que utilizan os discos duros son IDE e SATA. Ambas se distinguen polo modo no que se conectan á placa basee do computador. IDE (ou ATA) é a máis veterana. Consiste en dous conectores que chegan até a placa basee. De cada un deles salguen, á súa vez, dúas conexións: a mestra, que debe ir ao disco duro principal, e a escrava, que enlaza cun lector de discos ópticos. A limitación do sistema radica en que en cada conexión IDE só pode funcionar ao mesmo tempo uno dos elementos conectados. Se se pasan datos dun elemento a outro, a operación retárdase.

En cada conexión IDE só pode funcionar ao mesmo tempo uno dos elementos conectados

SATA corrixe eses defectos. Ademais, a condición de principal ou secundario dun conector non se establece pola conexiónfísica dun cable, senón na configuración dos BIOS, o menúque aparece ao acender o computador, antes de iniciar osistema operativo. Deste xeito, o computador pódea regular a conveniencia..

Publicáronse dous especificaciones: SATA 1,5 Gbit/s, que alcanza velocidades de transferencia de até 1,5 gigabits por segundo, e SATA 3 Gbit/s, ou SATA II, que chega aos 3 gigabits por segundo. O pasado mes de maio definiuse o sucesor de SATA II,que será SATA 6 Gbit/s.

Os discos duros de estado sólido son outra variedade, sobre todo no segmento dos ultraportátiles. É una tecnoloxía distinta que avantaxa á tradicional na súa taxa de transferencia e porque ocupa menos espazo. Pero aínda é máis cara. Os modelosactuais poden albergar até 256 gigabytes, una cantidade pequena comparada cos discos magnéticos.

Discos duros externos

Os discos duros externos portátiles só son aconsellables paira usuarios con gran mobilidade

Se o computador está instalado, pero se precisa maior capacidade de almacenamento ou a necesidade de realizar copias de seguridade, os discos duros externos resultan de gran utilidade. Conéctanse mediante USB e intercámbianse entre computadores sen problema. As últimas versións de Windows, Linux e Mac VOS X recoñécenos de modo automático.

/imgs/2008/06/ddmultimedia2.jpg

O usuario debe decidir entre dous tipos segundo o tamaño: os máis pequenos están destinados a computadores portátiles. Ocupan menos espazo e toman a enerxía eléctrica do propio computador a través da conexión USB. Contrapoñen una portabilidad extrema cunhacapacidade de memoria inferior á do resto de discos duros externos. Ademais, a súa fraxilidade e o seu prezo é maior en comparación con estes, polo que só son aconsellables no caso de que o usuario teña una gran mobilidade.

Posto que gardan a copia de seguridade do equipo, os discos deben ser resistentes a caídas e movementos bruscos

Os outros discos duros externos son de maiores dimensións (como un libro de peto dunhas 400 follas), pero máis recomendables si só se utilizan en casa e transpórtanse dun computador a outro dentro do fogar. Contan coa súa propia alimentación eléctrica e ofrecen máis capacidade de almacenamento de datos.

Ambos os tipos de discos adoitan aparellarse con software paira realizar copias de seguridade, que se pode activar mesmo a través de hardware mediante a pulsación dun botón. Este sistema é moi cómodo paira automatizar estas tarefas que, a miúdo, esquécense no momento máis inoportuno. Pero este factor non debe ser determinante. No mercado atópanse moitas solucións de copias de seguridade que poden ser máis usables que estes sistemas.

Discos duros externos

Dada a importancia da súa función como método de almacenaxe dos datos do equipo, é importante atender á boa conservación dos discos duros externos. Deben contar con certa protección contra as caídas e os movementos bruscos, de modo que o seu brazo interno lector non se dane.

Tamén deben dispor dun modo de aceso fácil e seguro. É máis adecuado un interruptor de clave que un botón, xa que este último tende a danarse co uso continuado e deixa o disco duro inutilizado.

Discos duros multimedia

Os discos duros multimedia son un tipo especialde disco duro externo. Non só teñen capacidade paira albergar datos,senón que incorporan o software e os “codecs” necesarios paira ler e reproducir arquivos audiovisuais (música, vídeos, fotografías, etc.). É un produto informático moi polivalente, que segundo a configuración particular pode substituír ao reprodutor de DVD do salón, ao equipo de música ou a un gravador de televisión.

/imgs/2008/06/ddmultimedia1.jpg

Nestes aparellos, a capacidade de almacenamento pasa a un segundo plano e cobra maior importancia a cantidade de formatos audiovisuais que se reproducen, se se actualiza o seu firmware(programas que permiten gozar dos contidos), aconectividad (wifi ou conexión de cable), a reprodución de contidos doutros computadores da casa no salón e as saídas de audio e vídeo paira conectar cos amplificadores e monitores que se desexen. Tamén se debe considerar o nivel de ruído que produza, para que interfira o mínimo posible na reprodución.