Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Es un adicto aos videoxogos, o móbil ou as redes sociais?

Pasar moito tempo fronte ás pantallas e síntomas como ansiedade ou falta de autoestima son sinais que indican que podes ser un adicto aos videoxogos, o móbil ou as redes sociais

adiccion pantallas Imaxe: StockSnap

En principio, o uso das redes sociais, o móbil e outros dispositivos electrónicos, como as consolas de videoxogos, é positivo: permítennos interactuar con amizades, manternos en contacto cos nosos seres queridos, buscar información valiosa e divertirnos no noso tempo libre. Con todo, o problema vén cando a nosa vida e os nosos plans dependen por completo do tempo que lle dedicamos a Internet e a estes aparellos. Nalgúns casos, estes comportamentos pódense converter nun grave problema persoal e coa nosa contorna. Por iso é importante pór atención aos seguintes puntos paira identificar si debemos acudir a un especialista paira pór fin a esta adicción.

Síntomas de adicción a videoxogos, móbil e redes sociais

Non hai un manual oficial cos diagnósticos de adicción a videoxogos, móbil ou redes sociais na Organización Mundial da Saúde (OMS), nin na APA (Asociación Americana de Psiquiatría), segundo recoñece o psicólogo Manuel Valdés Vasallo, do Centro Psicolóxico Cepsim Madrid. No entanto, si hai algúns síntomas comúns que poderían indicar que una persoa ten un problema co emprego destas pantallas.

  • Falta de control no uso. Pérdese a noción do tempo de cando se empeza e cando se termina de utilizar un dispositivo.
  • O incremento da prioridade. Antepomos o emprego destes dispositivos sobre outros intereses ou outras actividades importantes, como, por exemplo, pasar tempo de calidade coa familia, atender á saúde física e mental ou traballar.
  • Incrementar a súa utilización a pesar das consecuencias negativas. “Por usar moito tempo estas tecnoloxías, a persoa ten problemas no traballo, na vida social ou persoal e, a pesar de darse conta, non pode parar”, explica Valdés.

Ademais disto, una adicción sempre trae ansiedade, falta de autoestima, dependencia, illamento, insomnio; síntomas polos que podería estar a pasar una persoa que ten problemas co seu manexo cos videoxogos, o móbil ou as redes sociais.

Existen algúns termos que fan referencia a estas problemáticas. Uno deles é o phubbing, palabra que se utilizou por primeira vez en 2009 nun estudo da Universidade de Sídney (Australia) e que ocorre cando alguén ignora o que sucede á súa contorna porque presta máis atención ás novas tecnoloxías. E outro é nomofobia, empregado noutro traballo da axencia YouGov e que consiste no medo irracional a estar sen teléfono.

Consecuencias destes tipos de adicción en nenos, adolescentes e adultos

Efectos nos nenos

Refórzase a satisfacción inmediata, xa que os móbiles e os videoxogos están totalmente ao seu alcance, nos petos, no fogar, etc. Noutra época, se alguén quería xogar aos videoxogos tiña que chegar a casa; en cambio, agora, no móbil está todo. Este patrón malacostumbra ao neno, xa que non todo vai estar ao seu alcance todo momento.

“O uso excesivo destes dispositivos pode interferir no desenvolvemento doutras habilidades físicas, psicolóxicas ou sociais, e está a deixar de facer outras cousas que son necesarias paira o seu crecemento nunha idade sumamente importante paira formarse como persoa”, di Valdés.

adiccion pantallas nino
Imaxe: IDE 46173

Efectos nos adolescentes

Nesta etapa, o individuo busca a súa identidade. É importante que teña contacto coa realidade, xa que pode perder o interese por todo aquilo que non se poida resolver a través das pantallas e será difícil que se adapte ao que necesite máis esforzo de obter.

O abuso de videoxogos e redes sociais na adolescencia tamén pode traer problemas na socialización, xa que se o único contacto social é a través destes dispositivos móbiles, habería una parte da sociabilización que non se estaría desenvolvendo de maneira adecuada e real.

Coa constante aceptación e procura de likes que se dá nas plataformas, dificúltase a construción dunha personalidade en base a algo auténtico, e o adolescente corre o risco de valorarse a si mesmo como o fan as redes sociais.

Efectos da adicción a videoxogos, móbil e redes sociais en adultos

“Este patrón de satisfacción inmediata fai que haxa una perda de capacidade de atención a medio-longo prazo; ‘se alguén se afai a entreterse cun vídeo de TikTok que dura só uns poucos segundos, un vídeo de 10 minutos en YouTube xa será demasiado’. Ademais, co abuso de pantallas tamén se dá una diminución na capacidade de memorización”, puntualiza Valdés.

Estar expostos ás pantallas, todo o tempo sentados, deitados ou nunha posición de pouca actividade, pode ter consecuencias físicas: dificultade na mobilidade e obesidade ou problemas psicolóxicos e emocionais.

Que tratamento hai e como superalo

“Aínda que non hai un tratamento empíricamente validado polas organizacións mundiais, non significa que non se poida tratar”, sinala Valdés. “Moitas persoas acoden ás pantallas, e aos videoxogos, paira satisfacer unhas necesidades emocionais que non están a poder obter a través doutro contexto”, apunta.

Con todo, cun tratamento de psicoterapia axúdase á persoa a reconectar de raíz consigo mesmo e coa súa contorna social para que poida atopar dunha maneira máis sa e funcional aquilo que está a necesitar.

“É fundamental que cando una persoa non estea a gusto co uso que fai das redes e as pantallas, déase conta de que está a resultar problemático paira a súa vida e que se atreva a pedir axuda profesional. Non hai normalizar o uso excesivo”, resalta Valdés.

Consellos paira previr a adicción

Desde un inicio é importante limitar o contacto coas pantallas de todo tipo, incluíndo a televisión. Os nenos moi pequenos, de cero a un ano, non deben ter contacto algún con pantallas; dun a dous anos, o contacto debe ser mínimo; e de dous a catro, que sexa de menos dunha hora ao día, destaca Valdés, apoiado polo protocolo que recomenda a OMS.

“A medida que van crecendo, é importante fomentar as actividades onde o físico e o social ao aire libre que sexa o ingrediente activo. Non podemos pretender que un neno ou un adolescente deixe de utilizar as pantallas, se non lle proporcionamos una alternativa. Ademais, hai que establecer límites congruentes e coherentes, ensinar co exemplo e prestar a atención debida aos nenos”, finaliza Valdés.

Etiquetas:

adicción

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións