Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Fillos dixitais e pais analóxicos, por onde empezamos?

A educación dixital é esencial para que os propios menores sexan capaces de enfrontarse aos riscos de Internet de forma responsable

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 28 de Marzo de 2018
img_hijosdigitales850listg

Hoxe en día, a maioría dos pais tiveron que incorporarse na nova contorna en liña no que eles nin creceron nin se desenvolveron, co fin de adaptarse aos tempos e diminuír así a brecha tecnolóxica que lles separa dos seus fillos. Aínda que os máis pequenos presumen de desenvolverse como peixe na auga coas novas tecnoloxías, necesitan ter referentes tamén en Internet. Carecen de madurez e experiencias vitais, polo que son igual de vulnerables que fose da Rede, así que non é recomendable converterlles en “orfos dixitais”. Con todo, este progreso en liña por parte dos proxenitores non foi ben recibido por moitos fillos. Tal e como reflicte un estudo levado a cabo pola axencia EMarketer sobre Facebook, os adolescentes considerárono como unha intromisión no seu espazo que leva perda de liberdade, observando que esta rede social perde cada vez máis usuarios novos e gana adultos. E é que a mediación parental non sempre se realiza de forma adecuada. Neste artigo explícase en que se diferencia a mediación e o control parental e como debe ser en Internet o acompañamento e supervisión dos proxenitores segundo a idade do neno.

Mediación parental e control parental, a que nos referimos?

É habitual que os conceptos de mediación parental e control parental interprétense de maneira incorrecta, polo que é importante aclarar que significa cada un.

  • A mediación parental fai referencia á educación dixital do menor por parte dos seus responsables. Consiste en acompañarlle neste proceso para que se realice un uso seguro e responsable das novas tecnoloxías, velando para impedir que os riscos do TIC (Tecnoloxías de Información e Comunicación) materializar e, en caso de ocorrer, ofrecer solucións.
  • O control parental refírese a un tipo concreto de recurso para exercer a mediación na contorna dixital, que comprende aplicacións e funcionalidades que permiten supervisar e delimitar o emprego das pantallas por parte dos menores.

Por cal decantarse? Neste proceso educativo o adecuado é desenvolver autoridade pero enfocada de forma positiva, baseada no diálogo e a asertividad. Para iso débese aplicar tanto mediación activa (supervisión, acompañamento e orientación) como restritiva (establecer regras e límites).

Débense descartar accións como impor un criterio, espiarlles ou prohibir o acceso ao TIC, pois así só conseguirase desencadear conflitos no fogar e a solución será temporal, perdendo a confianza dos fillos.

Imaxe: Paul Inkles

Séntesche perdido? Temos as claves!

Algúns pais teñen a idea preconcibida de que educar dixitalmente e manter ese equilibrio resulta moi complicado. Con todo, trátase dunha apreciación errónea, pois calquera pai ou nai sen necesidade de ser un experto en TIC pode desenvolver esta tarefa de maneira adecuada. A clave principal está en mostrar unha boa disposición e contar con recursos útiles, como pode ser a guía de mediación parental de IS4K que achega pautas e coñecementos de forma sinxela, converténdoos en comprensibles para calquera adulto.

Sempre resultará máis fácil comezar se se conta cun bo clima entre pais e fillos, baseado no respecto e a confianza. Como punto de partida xeral, tamén é recomendable que se faga un uso das tecnoloxías en espazos comúns, evitando facelo a porta pechada na habitación ou en calquera outra dependencia da casa.

Cada etapa do menor é diferente e por tanto tamén debe selo este acompañamento e supervisión durante o desenvolvemento do menor, pasando a ser máis permisivos a medida que a idade e a madurez dos fillos aumentan. A continuación, a modo de orientación, atopará unhas recomendacións xerais para aplicar en cada etapa:

– De 3 a 5 anos:

As actividades han de ser dirixidas polos adultos e estarán baseadas en estimulación sensorial, psicomotricidade, coordinación, atención e discriminación de estímulos visuais e auditivos. Débense elixir contidos infantís e acompañarlles en todo momento para evitar que cheguen a contidos inapropiados por erro. É aconsellable aplicar o bloqueo de elementos emerxentes ou contidos inadecuados, así como non estender o tempo da actividade, sendo preferible que queden “con ganas de máis”.

– De 6 a 9 anos:

O acompañamento dos pais é fundamental para mediar na súa aprendizaxe e facilitarlle contidos de calidade. Unha opción moi aconsellable pode ser crearlle unha lista propia cos seus “favoritos” e activar filtros de contido inadecuado. Tamén é conveniente establecer normas e límites de uso, xa que nesta etapa comezan a dispor de certa independencia cos dispositivos.

– De 10 a 13 anos:

É posible que nesta franxa de idade empecen a cobrar interese as relacións con outros menores a través do TIC. Tamén pode espertarse interese por certos contidos e actividades dirixidas a adultos, así como querer xogar a videoxogos non adecuados. Para non ter dúbidas no momento de elixir, pódense consultar as normas PEGI e apoiarse en ferramentas de xestión do tempo.

– De 14 anos en diante:

Sensibilícelle sobre os contidos inadecuados, así como os riscos que poden levar falar con descoñecidos. Fomente o emprego responsable das redes sociais baseado no respecto e tolerancia, achegándolle valores relacionados coa súa reputación en liña. É necesario continuar establecendo límites no uso así como facilitar un clima para que lle trasladen as súas preocupacións.

En conclusión!

As novas tecnoloxías forman parte dos menores e evitalas ou prohibir o seu uso carece de sentido nunha sociedade cada vez máis globalizada e interconectada. Segundo datos do CIS (Centro de Investigacións Sociolóxicas) nun estudo realizado no 2016, o 51,5% dos españois cre que o TIC aumentan os conflitos familiares. Debido á experiencia dos casos tratados a través da Liña de Axuda de IS4K, pódese determinar que existe esta sensación porque se identifican carencias en canto ás habilidades TIC de pais e fillos.

Por iso, a clave fundamental atópase aí: comezar a educar desde idades temperás e antes de que o menor teña o primeiro contacto coa tecnoloxía. Ante a dúbida e en determinadas situacións máis complexas é adecuado contar con axuda profesional. Ademais, en IS4K pómosllo fácil a través do teléfono gratuíto e confidencial: 900 116 117.

RSS. Sigue informado

is4k

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións