Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Francis Pisani, analista e xornalista dixital

Internet non ten ningunha culpa da actual crise

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 05deMarzode2009

Moitas persoas introducíronse no mundo das novas tecnoloxías, os seus pormenores e os fenómenos que xeraron grazas ás análises de Francis Pisani, que primeiro publicaba no Ciberpaís e que recentemente tamén difunde desde o xornal en liña Soitu, así como a través do seu blogue persoal. Este profesor universitario, escritor e xornalista francés, fincado en California e cunha longa experiencia docente en América Latina, é unha das persoas que mellor soubo divulgar a esencia profunda dos cambios que o mundo está a experimentar nas últimas décadas. CONSUMER EROSKI falou con el con motivo da saída do seu novo libro en España, “A alquimia das multitudes”, onde explica como Internet está a cambiar o mundo.

En que está a cambiar a nosa vida coa chegada de Internet?

Todo cambia; estamos inmersos nunha revolución de proporcións considerables. A min paréceme interesante o paso que demos desde un momento no que había que explicar á xente que Internet era algo grande que estaba a chegar, ata hoxe, cando o que hai que explicar é que a Rede é a plataforma desde a cal se fan xa moitas cousas que antes se facían doutro xeito. É dicir, que xa estamos dentro dunha revolución que o está cambiando case todo.

“O plano dixital obríganos a expornos a vida dunha maneira radicalmente diferente”

Por exemplo, acabo de ler un libro dun pedagogo arxentino, responsable da páxina Educ.ar, no que opina que o ensino vai ter que cambiar o seu enfoque e pasar do produto á experiencia. Por dicilo noutras palabras, vai ser necesario ensinar a experimentar e a atopar as cousas, máis que ensinar as cousas en si mesmas, posto que hai ferramentas suficientes para que os alumnos apréndanas por si sós.

En xeral, está claro que a aparición dun plano virtual das cousas condiciona case todo. A este respecto eu pregúntome ultimamente se facemos ben en contrapor o plano virtual e o físico como viñemos facendo ata agora, xa que son dúas caras dunha mesma realidade. Cada vez está máis claro que o mesmo que hai na rúa tamén está na Rede. Son ámbitos complementarios e hai unha soa realidade, non dúas, como se veu dicindo. Agora ben: Eu creo que a realidade física vai estar rexida a partir de agora desde o plano virtual, que é moito máis accesible tecnoloxicamente a todos e está moito máis interconectado. Así, creo que o cambio nas nosas vidas virá dado na medida en que o posibilite ese plano virtual que é a Web. E xa sabemos que as posibilidades son moitas. O plano dixital é un “animal” extraordinario e diferente que ten os seus propios códigos, e obríganos a expornos a vida dunha maneira radicalmente diferente.

Que foi máis importante neste cambio, Internet ou a combinación de hardware e software onde se desenvolve?

“Hoxe en día a batalla xa non é de ningunha maneira o aparello, son as aplicacións que se lle poden implementar”

Eu creo que un exemplo que responde a esa pregunta de modo claro é o que está a pasar no mundo da telefonía móbil. Hoxe en día a batalla xa non é de ningunha maneira o aparello, son as aplicacións que se lle poden implementar. Quero dicir que non escolles un móbil de última xeración por ter máis ou menos capacidades que outro moi similar doutra marca, senón que o fas polas posibilidades de mellorar segundo as aplicacións creadas por terceiros para o devandito aparello. E estas terceiras partes desenvolvedoras de aplicacións crean os seus programas na Web, usando servizos de “hosting” e “cloud computing”, e distribúenas vía Internet ata os terminais. Tanto Google, como Apple ou Nokia teñen claro que o que mandan son as aplicacións e o modo de distribuílas, que é Internet.

Por tanto, sen dúbida, o máis importante é a aparición de Internet, e sobre todo o desenvolvemento da Web, que non é o mesmo, aínda que en España tenden a confundir os termos. Internet é o sistema e o protocolo para conectar os computadores entre si, que nace nos anos 70 do século pasado, e a Web é o desenvolvemento que se fai sobre Internet a partir dos anos 90 e que ten como resultado a conexión entre documentos e arquivos e, máis aló, entre persoas. Na miña opinión hoxe o que manda xa non é Internet senón a Web, entendida esta como o conxunto de conexións e servizos que hoxe podemos gozar.

Talvez o software social (a capacidade de compartir e comunicarnos dentro da Rede, tamén chamada Web 2.0) fose a primeira revolución dentro da propia revolución de Internet. Cal será a próxima?

Fálase moito dunha posible Web 3.0 como evolución da Web 2.0, pero terá outro nome o que suceda, que seguro que sucederá. Eu creo que a seguinte revolución levará máis intelixencia; tanto intelixencia artificial que comprenderá a chamada Web Semántica [con capacidad para comprender el sentido de las palabras; por ejemplo distinguir un banco del parque de un banco financiero] como intelixencia social, que se derivará da participación masiva nos servizos e dos contidos que lles acheguemos.

“Eu creo que a seguinte revolución levará máis intelixencia; tanto intelixencia artificial como intelixencia social”

Doutra banda, eu agregaría que a intelixencia chegará aos obxectos de maneira masiva. Que quero dicir? Que cada obxecto terá a súa dirección IP coa implantación do protocolo Ipv6; cada cousa terá a súa dirección particular na Rede e poderá ser identificada e dotada de valores engadidos de intelixencia [por ejemplo, podría programarse la nevera desde la oficina vía Internet al conocer la dirección IP de la nevera].

En segundo lugar destacaría que o 90% do contido que se moverá pola Rede no futuro será multimedia. Finalmente poría en terceiro lugar a mobilidade das conexións a Internet, dentro do concepto de “movicuidad”, ou ubicuidad das conexións nun mundo en continuo movemento, sobre todo agora grazas ao móbil, aínda que hai que ser cautos coa calidade dos móbiles e as súas conexións, xa que non é algo homoxéneo. Eu creo que nos atoparemos nesta situación nun cinco anos, posto que a Web 2.0 xa deu case todo de si en canto a novidades.

Deixaremos de usar o móbil para facer chamadas e pasará a ser un computador?

“As perspectivas de melloría na crise pasan moito polo desenvolvemento da sociedade da información e os servizos que se xeren nela”

A idea é que o móbil sexa o computador máis común de face ao futuro, e eu véxoo correcto en varios sentidos. Con todo, é algo esaxerado de momento, porque nin todos os móbiles teñen un sistema operativo desenvolvido nin todo o mundo ten un móbil, aínda que nos pareza que si. A realidade é que en moitos países do mundo a xente non ten móbiles, e non falo por suposto de España ou Finlandia, senón de partes de Asia que non son Corea ou Xapón, ou de América Latina.

Ademais, hai moitísimas persoas en Brasil, por exemplo, que non usan o móbil para falar, senón para recibir avisos, e funcionan mediante cartóns de prepagamento. Iso ocorre co 80% da xente que ten móbil en Brasil, que é o 60% da poboación. Para estas persoas o móbil non é un computador nin de lonxe. Eu creo que nunca hai que esquecer que o éxito dos avances tecnolóxicos debe ir ligado ao seu grao de penetración en todas as capas da sociedade, non só en determinadas.

Ata que punto Internet ten a culpa da actual crise?

Internet non ten ningunha culpa da actual crise; é algo que estou farto de repetir pero que é así. A crise actual é 100% financeira, nacida en Wall Street e culpa de persoas que manexaron o diñeiro das hipotecas dunha maneira escandalosa. Esta crise tamén afectou ás empresas tecnolóxicas, que están a sufrir como calquera outro sector. É unha crise cuxa responsabilidade se debe nun 100% aos banqueiros.

Poden axudar as novas tecnoloxías a saír desta crise?

Absolutamente. As perspectivas de melloría pasan moito polo desenvolvemento da sociedade da información e os servizos que se xeren nela. E non só pode influír na crise financeira, tamén na crise climática, posto que se poden dar solucións que non supoñan tanto consumo de combustible fósil. Eu creo que dentro de dez anos veremos que as novas tecnoloxías son unha alternativa non só para evitar as crises, senón tamén para tecer unha nova economía de face ao futuro.

Como ve o mundo do xornalismo nestes momentos?

“Os medios de comunicación atópanse nunha posición dramática como nunca antes coñeceran”Está nun momento apaixonante porque se lle xuntaron dúas crise á vez; unha estrutural, que se debe a que os dirixentes dos xornais non souberon ver a tempo o cambio que supuña a Rede, e outra publicitaria, derivada da crise financeira. Isto situounos nunha posición dramática como nunca antes coñeceran. Eu son optimista e creo que tras un período duro rexurdirá un xornalismo que nalgunha medida terá que cambiar.

En que medida?

Na medida en que a aparición da Web 2.0 deu aos usuarios unhas ferramentas que democratizan o acceso á información, como son os blogues. A información agora xa non pasa necesariamente por ler o xornal ou ver unha cadea concreta da televisión A información de interese pódecha dar o blogue do veciño. Isto os grandes medios deben aceptalo e incorporalo; non poden darlle as costas a esta realidade, senón que teñen que ver a maneira de incorporar esta sorte de xornalismo cidadán ás súas estruturas. A información xa non é máis un oligopolio. Pero estou seguro que o xornalismo seguirá existindo.

En papel ou en Internet?

“O importante é que o eixo estratéxico da información pasa agora pola Web, e por tanto é aí onde se accede ás informacións”Imaxino que haberá convivencia de ambos os formatos nalgúns casos, pero iso non creo que sexa o importante. O importante é que o eixo estratéxico da información pasa agora pola Web, e por tanto é aí onde se accede ás informacións e desde aí distribúense. Non importa que sexa vía un sitio web ou en papel, o que importa é que o plano virtual é o control de mandos da información no plano físico. O formato, en realidade, sempre foi o de menos.

Que opina das doazóns como medio de financiamento de proxectos empresariais de face ao futuro?

Son algo moi positivo e interesante. Recentemente vimos como a Wikipedia conseguiu seis millóns en doazóns dos seus usuarios, algo que ao final é un beneficio para eles mesmos, que son os que gozan das vantaxes desta xigantesca enciclopedia. A pequena escala as doazóns van ser moi importantes no impulso e mantemento de novos proxectos e servizos, pero xamais terán forza para substituír ao conxunto do sistema financeiro actual; témome que imos ter que seguir contando con el.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións