Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Guillermo Cánovas, presidente da asociación Protéxelles

A maioría dos menores pasa xa máis horas ao ano ante o computador que no colexio

As redes sociais, con todas as súas implicacións, absorben na actualidade boa parte da actividade diaria de moitas persoas nos países desenvolvidos. Este feito pode ter connotacións positivas ou negativas, en función de cada persoa e de cada momento. Dise que a Rede é “como a rúa” e, por tanto, nela conflúen os aspectos máis positivos e negativos do acceso a Internet, polo que é necesario ter cautela e criterio para non levar desgustos. Isto, que pode parecer unha obviedad no caso dos adultos, non o é en absoluto para os menores. Guillermo Cánovas, presidente da organización Protéxelles e experto en menores e Internet, destaca a grandeza deste novo medio, pero subliña que o papel dos pais nel é cada vez máis necesario.

En que consiste o traballo de Protéxelles?

A nosa organización nace, fai xa dez anos, como resposta social a unha necesidade cada vez máis perentoria: procurar que o acceso á tecnoloxía sexa o máis seguro posible para os menores. Protéxelles é unha asociación de protección do menor, que centra a súa acción en procurarlle seguridade no emprego das novas tecnoloxías da información e a comunicación, como Internet, a telefonía móbil, os videoxogos ou o lecer dixital. Somos a organización responsable da “Liña de Denuncia contra a Pornografía Infantil”, membro do INHOPE, dependente da Comisión Europea. Tamén somos o nodo español do INSAFE, a rede europea que vela pola seguridade dos menores na Rede.

Son os perigos de Internet relativos á idade de quen navega?

“É un erro considerar que a Rede leva ao illamento”Nesta cuestión habemos de ser moi claros: en Internet hai cousas boas e cousas malas. En ocasións, ademais de malas, deberiamos engadir que, de verdade, perigosas e aberrantes. Pero non en función da idade, senón dos propios contidos: desde as páxinas de promoción da anorexia e a bulimia ás páxinas con información sobre lapidacións, linchamentos, suicidios, etc. Á marxe dos contidos, rexístranse situacións como o acoso e a chantaxe a menores en Internet, o denominado “grooming”, ou “ciberbullying” ou acoso escolar en rede. Con todo, o problema non é a ferramenta, Internet, senón o uso que algúns fan dela e como repercute isto nos demais. Internet é como un coche, todo depende do uso que fagamos del. Pode salvar vidas ou pode quitalas, en función de quen o use e para que.

Como poden os pais separar o gran da palla?

“A tecnoloxía tamén nos axuda a evitar o acceso a contidos perigosos mediante os sistemas de filtrado”Deben aplicar en Internet as mesmas pautas de educación e prevención que aplican noutros ámbitos: falar cos seus fillos sobre iso, interesarse polos sitios que frecuentan e polas persoas coas que se relacionan. A tecnoloxía axuda a evitar o acceso a contidos perigosos mediante os sistemas de filtrado. Pero o primeiro que deben facer os pais é informarse e formarse respecto ao uso da Rede. Para eles, lanzamos unha web con toda a información necesaria, ciberfamilias.com, na que se recompilan normas de seguridade, lexislación sobre a Rede, estudos comparativos de sistemas de filtrado, direccións ás que dirixirse en caso de necesidade, etc.

Téñeno máis difícil hoxe os pais para estar ao tanto de por onde se moven os seus fillos?

O certo é que si. A maioría dos pais actuais, cando eran adolescentes, non podían nin imaxinar que chegaría a haber algo como Internet. Ninguén soñaba cunha ferramenta como o “messenger” ou as redes sociais. É máis necesario que nunca reciclarse e actualizarse en canto á información, polo menos, ata que os fillos pasen a etapa crítica da adolescencia. A Rede non é unha moda, é algo en constante evolución que veu para quedar. É fundamental xa en moitos traballos e, desde logo, para os estudantes. Os pais deben utilizar Internet, insisto, coñecer o funcionamento dalgunha rede social, xogar cun videoxogo, utilizar un móbil e familiarizarse coas ferramentas ás que os seus fillos dedican a maior parte do seu tempo de lecer. A maioría dos menores pasa xa máis horas ao ano ante as pantallas que no colexio.

Na aprendizaxe dixital, irán sempre os fillos por diante?

“Os pais deben familiarizarse coas ferramentas ás que os seus fillos dedican a maior parte do seu tempo de lecer”Na inmensa maioría dos casos. Isto non é ser pesimista, é ser realista. Por iso, hai que asumilo como algo normal. O importante é seguirlles de preto e que, cando falen connosco sobre algo que viviron en Internet, saibamos polo menos de que nos falan para poder trasladarlles as nosas experiencias sobre esa circunstancia, as experiencias que acumulamos como adultos sobre as cuestións da vida. Á fin e ao cabo, van vivir situacións con outras persoas e acceso a contidos e información interpretable de distinta maneira. Os pais poden e deben ser un referente, aínda que non sempre estean ao nivel dos seus fillos no coñecemento das novas ferramentas que se desenvolvan.

Hai un lado bo da tecnoloxía?

Atreveríame a dicir que é o maioritario. A pesar do “alarmantes” que poidan ser en ocasións, as estatísticas e os datos que manexamos lévannos a unha conclusión moi clara: a maioría dos menores e dos adultos fan un uso adecuado, correcto e moi proveitoso das novas tecnoloxías. Acceden a contidos apropiados, non sofren situacións de acoso nin as reproducen e respectan os dereitos dos demais. Internet facilita o desenvolvemento dunha especie de conciencia global na que todos poden interactuar. Hoxe en día, calquera persoa, de calquera idade e procedencia, desde calquera lugar do mundo, pode facer chegar a súa mensaxe, ideas ou coñecementos a miles ou millóns de persoas. Dispomos dunha ferramenta cun potencial impresionante e boa parte dos usuarios consegue cada día un mellor partido.

O feito de que Internet ille ao menor da súa contorna inmediata é culpa da tecnoloxía ou duns pais que non saben entrar no mundo do seu fillo?

“Apenas nun 10% dos casos estudados habemos podido apreciar problemas de adicción, con todo o que iso leva”É un erro considerar que Internet leva ao illamento. Na gran maioría dos casos, os menores manteñen as súas relacións e actividades fóra de Internet. É máis, en moitas ocasións, tratan coas mesmas persoas dentro e fóra. Apenas nun 10% dos casos estudados habemos podido apreciar problemas de adicción, con todo o que iso leva. Os menores que tenden a substituír o mundo real polo mundo virtual escapan de algo e constrúense un mundo á súa medida ou ao seu gusto. É deber dos pais coñecer as necesidades, inquietudes e anhelos dos seus fillos, ademais de manter as pontes necesarias para que a comunicación mantéñase durante as etapas máis difíciles. O illamento e a substitución dun mundo por outro non é máis que a manifestación dun problema previo. Ese problema previo é o que debe detectarse e tratarse por parte dos pais.

Seguir que fai un fillo nunha rede social pode converterse nun modo de espiarlle?

Desde Protéxelles consideramos necesario que os pais participen nas redes sociais e cren os seus propios perfís. É necesario que coñezan a contorna no que se moven os seus fillos, do mesmo xeito que se preocupan por que lles sucede no colexio ou polas amizades coas que se relacionan. Pero hai que evitar o entrometimiento e, por iso, non recomendamos que se cren perfís falsos. Non hai que esconderse de nada. Insistimos en que se debe manter o mesmo nivel de intervención que fose de Internet. Se ti non colocarías un micrófono no banco do parque no que o teu fillo ou filla charla polas tardes cos seus amigos, tampouco debes rexistrar as súas conversacións na Rede. Pero deberás previrlles da mesma maneira sobre o contacto con estraños e deberás facilitarlles recursos aos que dirixirse. Desde Protéxelles habilitamos un correo electrónico (contacto@protegeles.com) e un teléfono (917 40 00 19) para axudar tanto aos menores como aos seus pais e profesores a afrontar calquera situación negativa que se lles presente durante o uso de Internet. Agora ben, depende deles que utilicen estes recursos.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións