Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Holofónico e binaural, son en tres dimensións

Trátase dunha técnica de gravación que permite dotar ao son, escoitado a través duns sinxelos auriculares, de coordenadas espaciais
Por José Antonio Gelado 31 de Xullo de 2007

As primeirasgravacións de son realizábanse nunha soa pista e cunmicrófono, eran por tanto monoaurales,ou simplemente mono. O son estereofónico,ou estéreo, logrouse mediante a gravación en dúaspistas por varios micrófonos. Pero se estes micrófonossitúanse de forma moi similar a como perciben o son osseres humanos, esa gravación denomínase binaural,facendo sentir ao oínte inmerso no ambiente e lugar dagravación cunha nitidez sorprendente. Agora, grazas a Internet,as gravacións binaurales e holofónicas volvenestar de actualidade.

O obxectivo é captar o son da mesma forma que o fai o oído humano, cunha distancia similar entre os puntos de recepción

Como se consegue o son binaural?

Existen variasformas de captar o son binaural. A máis frecuente éutilizaro busto dun maniquí que ten colocados uns micrófonosno interior, nunha reprodución o máis fiel posibleda forma do oído. O obxectivo é captar o son damesma forma que o fai o oído humano, cunha distanciasimilar entre os puntos de recepción e a través dascavidades e canles que forman o oído.

Ao reproducir oson gravado mediante este sistema, a sensación é similará que se tería ao estar no lugar onde se realiza agravación, percibindo por tanto os cambios na posicióndo emisor en 360º a medida que se achegan ou afastan, ou se movena esquerda ou dereita.

Un efecto que sedá ao escoitar estas gravacións é a sensación de queo son prodúcese no interior da cabeza do oínte, naparte traseira, restando presenza á parte frontal.

Un efecto que se dá ao escoitar estas gravacións é a sensación de que o son se produce no interior da cabeza do oínte

Unha alternativaeconómica ás cabezas de maniquís á hora derealizar unha gravación binaural, aínda que non obtén idénticosresultados, é a utilización de micrófonosespecificamente pensadospara inserir no oído externo dunha persoa. Taméné posible lograr un efecto tridimensional no son mediantedistintos programas informáticos, como Spinaudioe Qsound.

O grupo PearlJam utilizou este sistema na gravación dalgúns deos temas do seu álbum ‘Binaural’, publicado no ano2000. Tamén se utilizou este método para facerunha demostración no DVD dos contidos extra dapelícula Monstros, S.A.

Hologramas sónicos

A principios dea década do oitenta apareceron novos traballos nocampo do son en tres dimensións que pretendían superaros resultados do sistema binaural. É entón cando o enxeñeiroHugo Zuccarelli presentou o ‘Holophonicsound‘, ou son holofónico.

O son, ao chegar ao interior do oído, mestúrase cun sinal que emite o propio oído a modo de patrón de referencia para formar un holograma sonoro

En 1983 sepublicaron unhas gravacións que levaban por título‘Zuccarelli Holophonics (The Matchbox Shaker)’, onde se podíanapreciar os avances respecto de son binaural. Ese mesmo ano,nun artigo da revista News Scientist, Zuccarelli expuxounha teoría, na que explicaba que o son, ao chegar aointerior do oído, mestúrase cun sinal que emite opropio oído a modo de patrón de referencia.

Desta forma secrearía un holograma sonoro que permite ao cerebro localizara orientación e distancia do emisor. Ao reproducir eseesquema, Zucarelli lograba o son en tres dimensións das súasgravacións, que bautizou como holofónico.

Un invento con máis dun pai

Os detractoresde Zuccarelli, con todo, sinalan que o son holofóniconon é senón unha forma mellorada de gravación binaural. Por outraparte, os irmáns Maggi tamén aseguraron haberinventado en 1983 o son holofónico.

En Canadá comercialízase un micrófono denominado Holophone que se presenta como idóneo para realizar gravacións binaurales

Umberto GabrieleMaggi (músico) sería o inventor e Maurizzio Maggi,(enxeñeiro de son) o primeiro en pór a proba o sistema degravación, e en inventar o primeiro prototipo de micrófonoholofónico, no disco de Pink Floyd ‘The Final Cut’ e engravacións de Peter Gabriel, Karajan e outros artistas.

Actualmente, enCanadá, comercialízase un micrófono denominadoHolophone, senrelación aparente cos anteriores, que se presenta comoidóneo para realizar gravacións binaurales e que foiutilizado por coñecidos grupos de música, instituciónsuniversitarias e numerosos eventos.

O salto á Rede

Con todo, é en Internet onde este son, xa se queira chamarholofónico ou binaural, está a ter maior acollida;onde máis se fala del e máis se especula conas súas posibilidades de uso, tanto en vídeos como en Podcasts eblogues multimedia.

Existen numerosos sitios web nos que se escoitar gravacións en formato binaural e holofónico

Existen numerosos sitios web nos que se poden escoitargravacións en formato binaural e holofónico. Taménhai comunidades de usuarios que gravan e comparten gravacións enestes formatos. Un exemplo é unha comparativa moi ilustrativa entrecomo se percibe unha gravaciónholofónica doutra que nono é.

Outra mostra é esta barbería. ‘virtual‘, e outra o sondun papel. Ademais existen sons enviados polosinternautas, que experimentaron coas gravacións, como este ,.este e leste.

Podcasts binaurales