Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Impresión de fotografías dixitais

É posible obter copias en papel de gran calidade a partir das imaxes dixitais
Por miren 11 de Agosto de 2004

Nos dous últimos anos, as cámaras dixitais han pasado de ser un artigo de luxo paira amantes da alta tecnoloxía a formar parte da electrónica de consumo. A imparable penetración da fotografía dixital nos fogares trouxo consigo a adaptación dos laboratorios, debido a que os usuarios non deixaron de demandar copias en papel. Fronte ao investimento en tempo e diñeiro da impresión caseira, os laboratorios ofrecen ‘calidade fotográfica’ a uns prezos moitas veces máis baratos que si se imprimise en casa.

Do arquivo ao papel

Contar cunha cámara dixital de avanzadas prestacións está xa ao alcance de calquera, pois estas reducen o seu prezo á mesma gran velocidade á que aumentan a súa calidade, si medimos esta en resolución (millóns de píxeles ou puntos de imaxe). Pero a adopción da imaxe dixital non acaba coa supremacía do papel como soporte favorito paira almacenar e mostrar fotografías. Moi ao contrario: o avance da fotografía dixital vai ligado á facilidade de obter impresións de calidade en papel.

Con todo, “algúns usuarios laméntanse de que non teñen ningunha foto desde que lles regalaron a cámara dixital, porque aínda que fan máis fotos que antes non coñecen as posibilidades paira imprimir as súas fotos dixitais”, explica Alejandra da Lama-Noriega, directora de comunicación de Kodak España. Antes, as cámaras dixitais caían en mans de usuarios con coñecementos informáticos, con ganas de ‘perder o tempo’ nos retoques e a impresión. “Pero desde o último Nadal -di Da Lama-Noriega -, son un produto de consumo masivo cada vez máis fácil de utilizar, e moitos usuarios non teñen tempo ou non queren saber de impresión nin ‘software’ de edición, polo que é importante facilitarlles a tarefa de obter copias en papel”.

A toma de fotografías con cámara dixital pode ser un proceso sinxelo e automatizado que require pouco máis que apertar o botón paira obter resultados satisfactorios. E, da mesma forma, ao usuario facilítaselle de varias maneiras a posibilidade de obter copias impresas das súas fotos dixitais: pode acudir a unha tenda de fotografía coas súas fotos en calquera soporte (CD, cartón de memoria, etc.) paira solicitar copias en papel, pode encargalas vía Internet e mesmo realizar copias nun kiosko dixital. A outra opción é montarse o laboratorio dixital en casa, é dicir, utilizar a impresora e papel fotográfico.

Paira o usuario que non ten tempo ou ganas de complicarse a vida, o máis sinxelo e barato é acudir a unha tenda co cartón de memoria do seu cámara ou, tras descargar as fotos no computador, encargar as copias a través dos moitos servizos que existen en Internet. Isto non imposibilita que previamente poida realizar certos axustes nas fotografías con algún programa de edición de imaxes, como recortalas paira encadrar ao motivo desexado, axustar a luminosidade e o contraste, ou tratar de eliminar os ‘ollos vermellos’. De todos os xeitos, o usuario sen coñecementos informáticos pode encargar os ‘retoques’ nalgúns laboratorios.

Tamaño da ampliación

Respecto ao tamaño de copia, é importante ter una idea clara achega do papel ao que podemos aspirar tendo en conta a resolución da imaxe dixital. O propio laboratorio aconsellaranos as resolucións mínimas requiridas paira cada tamaño de papel, que tamén se especifican nas táboas que adoitan incluír nas súas páxinas web.

A gran resolución das cámaras dixitais actuais consegue copias en papel de gran tamaño a moi boa calidade. Cunha cámara de dúas megapíxeles, tomando as fotos á súa máxima resolución (1.600×1.200 píxeles), obtense una copia en papel de ‘calidade fotográfica’ (os píxeles son inapreciables) de até 15×20 cm., con 3 megapíxeles (2.048×1.536) pódese aspirar a unha copia excelente de até 24×36 cm. e cunha de 4MP (2.240×1.680) de até 30×45 cm.

De todos os xeitos non se trata de fórmulas matemáticas, pois existen outros factores que inflúen no acabado final, como o motivo da ampliación. “Dado o mesmo tamaño/resolución dunha imaxe dixital, non é o mesmo ampliar o detalle dun insecto que unha paisaxe”, explican os técnicos de Dinasa. Convén ter en conta que nos negativos a relación de tamaño é 2:3 (10x15cm, 20x30cm etc.), mentres que nas cámaras dixitais é de 3:4 debido á proporción dos monitores. Isto quere dicir que paira imprimir fotos dixitais nos tamaños tradicionais é necesario recortalas.

Tamaño aprox. dacopia (cm)

Tamañoimaxe dixital (millóns depíxeles)

Dinasa

Mínimaresolución aconsellada

Kodak

Calidade profesional

Fotolab30

Calidade fotográfica

Pixelin

Tamaño recomendado

Yahoo!

Resolución mínima

10 x 15

0,35

1,20

1,20

1,20

0,30

13 x 18

1,60

1,90

1,4- 1,6

0,78

1,90

15 x 20

0,70

2,20

20 x 25

1,20

3,90

4,14

3,40

1,90

25 x 38

4,90

30 x 40

2,70

10,60

3,76

50 x 75

8,40

6,00

As empresas involucradas na impresión dixital afánanse en destruír algúns mitos creados ao redor da fotografía dixital, como a súa complexidade, o elevado prezo, carecer de creatividade e versatilidade respecto da tradicional, así como dubidar da súa calidade. En canto a isto último, HP explica que “aínda que é certo que as cámaras dixitais aínda non conseguen a calidade das réflex analóxicas, estas ofrecen máis resolución e detalle do necesario paira realizar copia excelentes”. É dicir, cunha cámara dixital de 3,3 megapíxeles obtéñense copias de calidade fotográfica de 20×25 cm, practicamente imposibles de diferenciar das obtidas a partir dun negativo.

“Actualmente as cámaras dixitais han chegado a un punto no que ofrecen imaxes de calidade similar ás obtidas cunha cámara de 35mm tradicional. Pero debido a que as imaxes se poden gravar con diferentes graos de compresión, é posible observar indicios de que a foto é dixital. No entanto, o usuario doméstico non apreciaría diferenza entre imaxes de ambas as tecnoloxías sacadas con suficiente resolución”, explica Enrique Álvarez Labiano, de Pixelin.com.

As copias de imaxes dixitais en laboratorios industriais ou nos mini-laboratorios das tendas realízanse con papel fotográfico, con impresoras láser ou de sublimación térmica de gran resolución, e a uns prezos que oscilan entre os 0,21-0,30 euros por copias de 10×15 cm e os 11-16 euros por papel de 50×70 cm.

Nestes momentos a práctica totalidade das tendas de revelado e laboratorios teñen entre as súas ofertas a impresión dixital, que non se limita a realizar copias das fotos tomadas coa cámara dixital. As posibilidades que ofrecen son basicamente dúas: pasar de dixital a analóxico (imprimir una fotografía dixital) ou facer o camiño inverso, do analóxico ao dixital (escanear unha fotografía tomada da maneira tradicional). Pero, estas dúas opcións permiten á súa vez un abanico de posibilidades:

  • Impresión dixital a partir de negativos ou diapositivas, APS, cartóns de cámaras dixitais ou calquera outro soporte informático (até as fotos realizadas co teléfono móbil).
  • Crear un CD con fotos dixitais (arquivos JPG) a partir de diapositivas, negativos ou copias en papel (escanenado as imaxes).

É dicir, as fotos tomadas coa cámara analóxica (en negativo ou diapositivas) pódense dixitalizar paira almacenar nun CD ou imprimir copias en papel, o mesmo que coas imaxes tomadas cunha cámara dixital. O que ocorre, explica Lama-Noriega, é que as tecnoloxías analóxica e dixital están mesturadas nos laboratorios: “Os negativos se escanean e mellóranse con software antes de facer as copias, e as impresoras láser imprimen imaxes dixitais sobre papel fotográfico, que se revelan do modo tradicional, con químicos”.

Opcións de impresión

Ademais de utilizar a impresora de casa, o usuario ten varias posibilidades paira imprimir as súas fotos dixitais sen moverse da cadeira. Existen moitas tendas e laboratorioscon presenza en Internet aos que encargar as copias mediante correo electrónico ou ‘subindo’ o arquivo. Só fai falta elixir o tamaño (tendo en conta as recomendacións do laboratorio) e o medio de pago e esperar a recibilas en casa.

En Pixelin.com, por exemplo, “o servizo exprés permite recibir as imaxes nun prazo inferior a 24 horas, mentres que o ‘normal’ faise mediante correo ordinario e tarda una media de tres días paira España”, conta Álvarez Labiano. Os gastos de envío deste servizo de revelado online varían entre un euro (envío normal) e sete euros (exprés), independentemente da cantidade; noutras páxinas os gastos de envío poden ascender até 2,85 euros ou ser proporcionais ao peso do pedido.

Paira facilitar aínda máis as cousas, o sistema operativo Windows XP inclúe a opción de ‘Pedir copias fotográficas en liñas’ no explorador. Tras seleccionar as fotos, o sistema conéctase a PRINT@FUJICOLOR, FastLab.com ou Yahoo! Fotos onde, a través de una xanela, selecciónase o tamaño e a cantidade de copias e envíanse paira a súa impresión. Por suposto, fai falta estar conectado a Internet.

En moitas páxinas web dedicadas á creación de álbums virtuaispaira almacenar e compartir fotografías tamén se poden encargar copias en papel. Da mesma forma, existen laboratorios que ofrecen xunto ao revelado a posibilidade de almacenar as fotos en Internet. Cun nome de usuario e contrasinal accédese ao álbum online en calquera momento paira ver as fotos, subir novas imaxes, envialas por correo electrónico ou solicitar copias.

Así mesmo, algúns programas paira visualizar e editar imaxesconéctanse á Rede paira encargar a impresión das fotos. Picasa, gratuíto desde a súa recente adquisición por Google, é un programa que localiza as fotografías e vídeos do disco duro e clasifícaas por anos ou grupos. Ademais das sinxelas e automatizadas posibilidades paira mellorar as fotografías, Picasa utilízase paira atopar fotos rapidamente, ordenalas, visualizalas como diapositivas, envialas por correo electrónico ou mediante o seu sistema ‘Hello’, imprimilas e conectarse a Internet paira solicitar ampliacións en papel (aínda que, de momento, este servizo só funciona dentro de EEUU).

Una vez que o usuario acudir á tenda, tamén se atopa con diferentes opcións paira conseguir as súas copias en papel. “Pode utilizar un kiosko dixital, instalados en máis de 300 tendas (prevese que sexan en 700 a finais de ano) paira realizar copias instantáneas, descargar as fotos para que se impriman no mini-laboratorio da tenda ou, se non ten laboratorio propio, agardar ao seu envío e impresión a un laboratorio industrial”, di Da Lama-Noriega.

A elección é cuestión de tempo, non de calidade. A instantaneidad destes kioskos pode gañar a batalla fronte aos 2-5 días que se demorarán as copias nas tendas, dependendo de si contan con equipo propio ou si encargan os traballos fóra. Porque, asegura a directora de comunicación de Kodak España, “as impresoras de sublimación térmica dos kioskos, xunto ao papel de altísima calidade, non desmerecen ás copias tradicionais”. É máis, “o papel dura tanto como o fotográfico e ten un laminado que impide que se marquen os dedos ou que se degrade a imaxe se se molla”, engade.

Ademais, nos kioskos quen queira pode “xogar coa foto” (eliminar ollos vermellos, facer zoom, engadir bordos ou textos?) ou deixar que o software de mellora automática faga o seu traballo e despois comparar co orixinal paira elixir a impresión da imaxe desexada. Os prezos, entre 0,20 e 0,50 euros o tamaño 10×15 cm., dependen de cada tenda, pero son sempre inferiores aos 0,80 euros que custa de media a impresión en casa, segundo cálculos de Kodak.