Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Imprimir fotos dixitais en casa

Os laboratorios profesionais ofrecen calidade a bo prezo, pero o afeccionado á fotografía dixital tamén pode montar o seu en casa
Por miren 16 de Agosto de 2004

É moi difícil competir en calidade e prezo cos laboratorios fotográficos, a maioría dos cales ofrecen a impresión de copias en papel fotográfico a partir de imaxes dixitais. O investimento en impresora, papel de calidade, tinta e tempo bota paira atrás ao afeccionado máis tenaz. Con todo, a impresión caseira é una opción válida paira traballos inmediatos ou que non esixan altísima calidade, coa posibilidade, ademais, de personalizar todo o proceso.

Impresoras, papel, tinta…

Existen diversos pasos que influirán na calidade final dunha imaxe impresa en casa: a captura da foto (na cámara dixital ou no escáner), o retoque da imaxe nun programa de edición e a impresora, papel e tinta utilizados.

Ao enviar una foto por email, ou publicar en Internet, o importante é reducir o ‘peso’ da mesma e axustalo paira a súa correcta visualización nun monitor; ao contrario, cando se trata de imprimir fotografías, o tamaño e a resolución da imaxe determinan a posibilidade de realizar maiores ou menores ampliacións en papel. A maior tamaño (dimensións en píxels -puntos de luz- da imaxe) e resolución (número de píxeles por polgada ou ppp) as ampliacións en papel serán de mellor calidade. “O ollo humano non é capaz de apreciar diferenza a partir de 200 ppp. Pasar dese nivel non leva en ningún caso una mellora da calidade da imaxe”, explica Enrique Álvarez Labiano, de Pixelin.com.

Un dos grandes atractivos da fotografía dixital son as enormes posibilidades de manipulación da imaxe. Con programas como Adobe Photoshop (de pago) ou The Gimp (libre e gratuíto) pódense facer auténticas diabluras cos píxeles ou limitarse a facer as mínimas correccións paira mellorar o brillo, contraste, cor, enfoque e axustar o tamaño e encadre. O retoque da imaxe mediante un editor de imaxes vale tanto paira imprimir a foto en casa como paira entregala nun laboratorio.

As impresoras caseiras máis comúns son de inxección de tinta e ofrecen una resolución suficiente paira imprimir fotos, aínda que paira un resultado óptimo haberá que irse a por as de “calidade fotográfica”, con resolucións superiores aos 2.400 dpi (puntos por polgada). Existen impresoras deseñadas especialmente paira imprimir fotografías que utilizan seis ou máis cores de tinta en lugar do catro estándar, utilizan outras tecnoloxías como sublimación térmica e integran distintas formas paira non facer necesario o computador: pantallas paira previsualizar imaxes e facer retoques básicos, portos USB paira conectar a cámara directamente, ranuras paira aloxar cartóns de memoria, etc. Estes modelos orientados á impresión fotográfica deixan nun segundo plano a velocidade de impresión paira centrarse na calidade das copias.

Por descontado, tamén é vital saber manexar correctamente a impresora, desde cargar o papel até a configuración paira establecer tamaño, orientación, resolución, velocidade de impresión, tipo de papel, etc., así como realizar o mantemento oportuno mediante a aliñación e limpeza de cabezales.

Elixida a impresora, é igual de importante utilizar un papel de calidade e una tinta apropiada. A alternativa a próbaa-erro e o malgaste de papel é seguir as recomendacións do fabricante, que basicamente son que a marca do papel e a tinta coincidan co da impresora. Un papel de calidade paira a impresora é una bo investimento, xa que será determinante no resultado final da imaxe. Os papeis especiais paira imprimir fotografías reproducen mellor a cor, ofrecen maior contraste e reteñen as pingas de tinta (en lugar de absorberse demasiado rápido e estenderse como nun papel normal), á vez que se secan antes paira evitar que a imaxe se emborrone. Da mesma forma, encher os cartuchos con tinta chinesa ou escoller marcas alternativas máis económicas non son as mellores formas de garantir un acabado perfecto.

Algúns consellos

Outra das vantaxes da fotografía dixital é que ao afeccionado non lle treme o dedo á hora de apertar o disparador. A dedicación e esmero que se pon ao tomar una foto sobre un negativo -valorando as fotos que quedan e co prezo do carrete, o revelado e a copia na cabeza- resólvense cunha cámara dixital coa que tirar centos de fotos sen gastar máis nada que batería.

Con todo, o principal problema atópase cando as imaxes descargadas no computador quérense pasar a papel. Neste proceso é máis fácil gastar papel, tinta e tempo suficiente como paira perder a paciencia. Por iso non está de máis que o usuario que decida imprimir en casa en lugar de encargar as copias nun laboratorio siga algúns consellos que achegan os profesionais en fotografía dixital para que a súa afección non derive en pesadelo:

  • Ao descargar as fotos desde a cámara ao PC é importante asegurarse que baixan á maior resolución, que será na que se imprima, xa que hai algúns programas que adaptan os tamaños paira enviar as imaxes por email.
  • Cerciorarse de que a foto que aparece tan lustrosa na pantalla ten suficiente calidade paira ser impresa e tamén ter en conta o tamaño (o tamaño en pantalla non ten nada que ver co tamaño ao que sairá impresa). Existen diversos parámetros que serven de guía paira saber que pasará na impresora con determinada foto: pensando en copias de até 20×25 de aceptable calidade podemos mirar que o ficheiro pese polo menos 400K ou, máis preciso, que contemos cunha resolución de 1600×1200 ou superior.
  • Abrir a foto nun editor de imaxes paira tratar de mellorala antes de imprimila. En poucas ocasións a foto tomada coa cámara dixital vén co encadre, o contraste, a cor e a definición perfecta. Axustar estes parámetros sen entrar en máis detalles é bastante sinxelo -tamén se pode confiar nos niveis automáticos do programa- e si non se obtén un resultado satisfactorio basta con non gardar os cambios.
  • Convén ter en conta que cada vez que manipulamos a imaxe e volvémola a gardar no formato JPEG (o máis común), esta vai perdendo algo de información. A solución é realizar todos os cambios dunha soa vez, gardar a nova imaxe con outro nome paira conservar o orixinal ou realizar os retoques no formato TIFF, que non compromete a calidade e, só ao final, a última vez que demos a gardar os cambios, débese utilizar o formato JPEG.
  • Tendo en conta de que o papel fotográfico non é especialmente barato, convén pór certo coidado no seu manexo: non tocar ambas as caras do papel paira non deixar pegadas, gardalo na súa embalaxe orixinal en lugar seco e fresco, e non expolo a altas temperaturas nin a humidade. Tras a impresión, é importante non manipulalo nin gardalo (nin deixar que una foto caia sobre outra na bandexa da impresora) ata que estea completamente seco (non menos de 10 minutos).
  • Paira aproveitar o papel hai que axustar as imaxes aos bordos, e así poder imprimir novas fotos no sobrante da mesma folla e asegurarse de que as preferencias de impresión son as correctas antes de dar ao botón.
  • A tinta tamén é cara e non se debe malgastar. Se se vai imprimir una imaxe de gran resolución nun formato pequeno bastará con elixir una calidade de impresión estándar, pois na máxima calidade a impresora tirará máis tinta da necesaria sen que se note no acabado da fotografía.
  • Esperar polo menos seis horas antes de enmarcar una foto e non colgala nunha parede exposta directamente o sol.

En casa ou no laboratorio?

Aínda que as impresoras son moi baratas, non o é o papel fotográfico nin a tinta, polo que a opción máis cómoda e barata é acudir a un laboratorio profesional, que ademais ofrece garantías sobre o resultado.

Prezo

Una foto 10×15 en laboratorio custa entre 0,21-0,30 euros, máis ou menos o mesmo que o ‘papel fotográfico’ de calidade normal paira impresora (una folla A4, coa que poderiamos realizar moi xustas dúas copias 10×15, costa ao redor de 0,50 euros). A iso habería que engadir o prezo da tinta, uns 0,20 euros por folla, e a amortización do prezo da impresora. “O custo do papel, os cartuchos de tinta e a impresora supoñen un custo unitario moi elevado: calcúlase que de media costa un 400% máis imprimir en casa que revelar o laboratorio”, segundo Álvarez Labiano.

Paira facerse una idea, as impresoras especiais paira imprimir directamente desde a cámara dixital, sen necesidade de computador, aseguran un gran aforro por foto, cando o custo medio por copia 10×15 é de 0,39 euros segundo Epson e até 0,80? nos modelos de Kodak, sempre máis caro que nos laboratorios.

Calidade

No laboratorio Dinasa aseguran que, sen entrar en prezos, una impresora caseira dificilmente pode competir cos seus equipos profesionais (dúas impresoras dixitais cunha resolución de 400 dpi de ton continuo, comparable a unha resolución de 4.000 dpi en impresoras de inxección de tinta), e tamén creen que o papel fotográfico que utilizan é mellor que o que se vende nas tendas paira impresoras persoais.Mauricio Branco, supervisor técnico de Kodak España, explica que o máis utilizado paira imprimir fotos dixitais son as impresoras láser, tanto en laboratorios industriais (con equipos máis avanzados) como nos mini-laboratorios instalados nas tendas. “Os canóns láser pintan a imaxe sobre papel fotográfico tradicional, que se revela co proceso químico de toda a vida, exactamente igual que se fai coas fotos analóxicas, coa excepción de que nestas é necesario escanear previamente o negativo”.

Os equipos de revelado “requiren una investimento moito máis elevado que as impresoras a cambio una resolución mellor”, segundo Álvarez Labiano. “Na impresión deposítanse una serie de pingas de dimensións minúsculas sobre un papel de mellor ou peor calidade, formando una matriz de puntos de cores que constitúe a imaxe. No revelado, con todo, proxéctase ópticamente sobre papel una imaxe que o ‘vea’, e introdúcese posteriormente nos baños químicos que revelan a foto, fixan as cores e estabilízanos.

Da mesma forma, continúa Álvarez Labiano, “o papel fotográfico utilizado no revelado diferénciase do da impresión en que é fotosensible. Aparentemente os papeis (tacto, grosor, aparencia) parecen similares. A diferenza non se aprecia nun primeiro momento, pero pasados uns anos a foto revelada en baño químico mantén as cores vivas durante máis de 30 anos, mentres que a foto impresa estrágase pasados uns meses”.

Gaña o laboratorio

Parece evidente que a impresión caseira a partir de imaxes dixitais só está xustificada si existe una gran afección polo medio. Paira empezar, fai falta un bo equipo e material: “una impresora de seis tintas e 2.880×2880 dpi xunto a papel de boa calidade e alto gramaje”, recomenda Hugo Rodríguez (www.hugorodriguez.com), profesor de técnica fotográfica no IEFC. E despois, “moito gasto en tinta, tempo e, sobre todo, conservar as fotos enmarcadas paira evitar que o aire circule, pois é o culpable de que as imaxes se decoloren aos poucos meses”, engade.

Hugo Rodríguez opina que é “totalmente certo” que os laboratorios ofrecen maior calidade a menor prezo, “se se dá por suposto que no laboratorio trabállase con profesionalidade, algo que en ocasións é moito supor”. O profesor de fotografía comprobou nas copias dos seus alumnos que existen algúns laboratorios que fan traballos nefastos, especialmente se revelan una película que logo escanean e imprimen a partir do escaneo”.

Paira Rodríguez imprimir en casa ten as súas vantaxes “pola inmediatez e paira cousas pequenas, pero non paira copias perdurables ou traballos de alta calidade”. É verdade, asegura, que en casa se pode conseguir a calidade dos laboratorios, se non se teñen en conta “a durabilidad nin o difícil que é conseguir constancia e fidelidade nas cores”. En canto ao prezo, se se é realista, hai que ter en conta o papel e tinta gastados en probasque van ao lixo, a limpeza periódica e realineación de cabezales. Tampouco hai que esquecer as ocasións en que á impresora non lle apetece imprimir ben, o pouco que duran as cores e, en consecuencia, a necesidade de repetir a impresión ao cabo dun tempo, polo que merece a pena acudir ao laboratorio. “Mesmo sen ter todo isto en conta, o custo de papel e de tinta con impresoras de calidade fotográfica de 6 ou 7 tintas, está por encima do custo de imprimir nun laboratorio”, engade.