Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Joan Miquel Piquei, director xeral de Localret

Os cidadáns habémosnos/habémonos desentendido demasiado das nosas administracións

A axencia Localret, que fomenta a implantación da administración electrónica nos municipios cataláns, é un organismo único no mundo. Tan só en Inglaterra hai unha entidade similar, dedicada a asesorar e prover ás rexións de infraestrutura tecnolóxica. Localret ten status de Concello e xurdiu dun acordo entre todos os consistorios de Cataluña co fin de facilitar o tránsito dos servizos municipais desde o ámbito analóxico ao dixital. Polo momento o 99% deles traballan en coordinación coa axencia que, como explica o seu director xeral, ten como principal función defender os seus intereses mentres se integran na sociedade da información.

Cal é o labor de Localret?

Temos tres obxectivos principais. O primeiro é defender os intereses dos municipios no que concierne ás novas tecnoloxías da información. É dicir, cando eles queren desenvolver unha nova tecnoloxía nós axudámoslles a conseguilo con asesoramento tanto no plano técnico como no xurídico. En segundo lugar fomentamos o desenvolvemento das infraestruturas de telecomunicacións, xa que somos conscientes de que se necesitan francas melloras e que non basta co fío de cobre, senón que hai que substituílo pola fibra ou outras tecnoloxías.

Isto non resulta fácil, polo que tentamos dar apoio no ámbito local para que se escoiten as demandas de desenvolvemento dos municipios. En terceiro lugar ofrecemos servizo aos concellos, tanto desde o punto de vista de proxectos que poidan axudalos a implantar unha web que dea servizos, como desde un enfoque máis técnico e xurídico, como poida ser a xestión do papelorio ante a CMT para que poidan ofrecer wifi gratuíta no seu termo municipal, ou asesorar sobre onde deberían ir as antenas para que se emita ben o sinal.

Por que teñen vostedes o status de Concello?

Porque iso nos habilita para realizar determinadas xestións e labores que doutro xeito non serían posibles.

É caro para un consistorio dotarse dunha web de administración electrónica?

Non só non é caro senón que ademais, aquí, tanto desde a Generalitat como desde Localret provese das ferramentas necesarias para que o desenvolvemento salga o máis rendible posible, sobre todo de face a optimizar o servizo que poidan ofrecer aos seus cidadáns. Os custos, en ningún caso hoxe en día, poden ser escusa para non implantar unha administración web nun municipio.

Como viven os funcionarios os cambios que implica o tránsito ao mundo dixital?

“Os custos non poden ser escusa para implantar unha administración web nun municipio”

Hai dous aspectos que inflúen nesta vivencia de cambio. Un é o cultural, que afecta o modo no que todos estabamos adoitados facer as cousas, e que cambia coa chegada das tecnoloxías da información e o coñecemento. Outro é un cambio interno que debe asumir toda administración, e que implica a entrada de pleno no que coñecemos como “e-xestión”. É dicir, que todos os procesos administrativos deben levar de principio a fin ao campo das novas tecnoloxías, e tamén que a administración debe asumir unha posta ao día tecnolóxica radical dos seus equipos.

Neste sentido, máis que cambio de hábitos, o que afecta o funcionario é un cambio de funcións, xa que moitas das tarefas que antes se encargaba de levar a cabo agora están estandarizadas polas máquinas, fanse de forma automática ou telemática. Por tanto o rol do funcionario cambia e pasa a centrarse no asesoramento ao cidadán, en informarlle e axudarlle, máis que na pura xestión dos trámites.

Aplican os mesmos consellos para todos os concellos ou cada municipio require unha asesoría personalizada?

“O rol do funcionario cambia e pasa a centrarse no asesoramento ao cidadán máis que na pura xestión dos trámites”

En Localret traballamos con supostos extremos, como son a máxima estandarización e a máxima personalización. Respecto ao primeiro, tentamos que os proxectos dun número determinado de concellos coincidan, xa que deste xeito poden optar dunha maneira conxunta a subvencións, obter aforros considerables nos contratos coas operadoras de telecomunicacións ou melloras na xestión, posto que as ferramentas son intercambiables entre eles. É dicir, buscamos a unión que fai a forza.

Doutra banda, no caso da máxima personalización tentamos atender ás particularidades de cada municipio, xa que necesitará unha resposta distinta en función de moitos parámetros. Se un operador ofrece un servizo que consome moito ancho de banda, nos municipios onde non chega a fibra e o ancho de banda non supera o mega será difícil aplicalo. É entón cando debes buscar solucións personalizadas.

Débese envorcar toda a xestión municipal na Rede ou isto é unha esaxeración?

Eu creo que debemos ter moi claro cal é o obxectivo e que medio usar para conseguilo. As novas tecnoloxías son un medio para que os concellos dean mellor servizo, que é o obxectivo. Nesta liña, canto mellor sexa o servizo ofrecido mellor cúmprese o obxectivo. Por tanto se podemos ter a administración aberta 24 horas ao día e sete días á semana, tanto mellor que tela só cinco días durante oito horas.

Non cre que hai xestións que se fan mellor na rúa que en Internet?

“É mellor manter a administración aberta 24 horas ao día e sete días á semana, que tela só cinco días durante oito horas”

En termos xerais, eu creo que hai que tender a facilitar todos os trámites, que non esquezamos que é o que se nos esixe por lei, de maneira telemática. Agora ben, hai determinados servizos, sobre todo no apartado de atención cidadá e resolución de dúbidas, que se fan mellor de modo presencial nunha oficina a pé de rúa. Na miña opinión, hai situacións que non pode resolver unha máquina, senón que se deben solucionar entre humanos, a base de falar, pero moitas outras son perfectamente automatizables.

Desenvolvéronse algúns modelos de asistentes virtuais para páxinas web que asesoran e resolven dúbidas, pero ata a data non resultaron tan efectivos como para substituír ao funcionario real, e eu creo que non chegarán a estalo. Cando o usuario ten dúbidas ou queixas, é moito mellor que trate cunha persoa, consegue un servizo así máis satisfactorio.

Que xestións son as que máis reclaman facer en liña os usuarios?

“Hai situacións que non pode resolver unha máquina, senón que se deben solucionar entre persoas”O que máis reclaman é aforrarse tempo e colas; piden que non lles fagas ir á oficina só para recoller un papel. En consecuencia, canto menos presencial sexa a xestión dun trámite mellor para o cidadán, e por tanto a situación ideal é que se poida completar de maneira telemática. Avanzouse moito nesta dirección nos ámbitos que non pertencen á Administración, como son a banca en liña e o comercio electrónico, e eu creo que tarde ou cedo se aplicarán os mesmos métodos no ámbito do servizo público. Un exemplo diso é a Axencia Tributaria: hoxe moitos cidadáns fan a declaración da renda desde a súa casa sen problemas. Mesmo no caso de que se requira a presenza do usuario para a súa acreditación, a vía telemática pode ser moi eficaz á hora de aforrar colas se se establece un protocolo de citas, de modo que se poida pedir cita por Internet para un día e unha hora determinados.

Se tivese que escoller entre facilitar información útil ou facilitar un trámite, que escollería?

Creo que en Internet non hai problemas de espazo, e por tanto eu non poría un apartado por diante do outro.

A seguridade é un hándicap para unha mellor xestión en liña ?

“No ámbito comercial aplícanse numerosos sistemas de acreditación que funcionan e que eu creo que acabarán por imporse no público”A seguridade no ámbito público é irrenunciable, sobre todo nos temas de acreditación persoal. No ámbito privado hai numerosos sistemas de acreditación que funcionan por imporse no público. Fiámonos da seguridade dos códigos de cifrado ao pagar nun comercio ou ao facer unha transferencia bancaria, e é cuestión de tempo que nos fiemos da xestión de trámites. Doutra banda, na Administración temos diversos protocolos, como poden ser a firma electrónica ou o DNI electrónico, que funcionan. O problema é saber que estándar impomos, pero constatamos que todos eles son métodos seguros.

Como axudará a extensión do DNI electrónico á acreditación telemática dos cidadáns e á posibilidade de realizar máis trámites?

Eu véxolle un problema ao DNI electrónico, e é que precisa dunha solución de hardaware que non todo o mundo ten: o lector de cartóns. Prefiro a aplicación de solucións de software como son os contrasinais e os nomes de usuario. Incluso o móbil, que é un número asociado a unha persoa, pode ser un método eficaz de acreditación. Hai que buscar unha solución sinxela, como se fixo nas empresas de comercio en liña e na banca, aínda que quizais cun punto de seguridade máis elevado, porque na Administración os datos falseados aféctannos a todos.

Que vantaxes e que perigos supón o “cloud computing” para a administración en liña?

“Se eu son un Concello con menos dun mega, ou só un mega de ancho de banda, non poderei sacar moito proveito dos programas almacenados na nube”O “cloud computing” implica que os datos dos cidadáns, así como os programas que usa, estean centralizados nuns servidores e non no disco duro do seu computador. Isto supón un nivel de seguridade moito maior, xa que un usuario particular nunca poderá ter os protocolos que aplica unha empresa ou unha Administración. Por ese lado véxoo vantaxoso sen dúbida. Agora ben, o problema vén no acceso. Se eu son un Concello con menos dun mega, ou só un mega, de ancho de banda, non poderei sacar moito proveito deses programas e eses datos, xa que dependerei do colapsado que estea o meu acceso e o grandes que sexan as aplicacións que queira usar. Por desgraza, o tema dos accesos precarios nos concellos rurais non é un feito illado.

Cre que o servizo universal dun mega que quere garantir o Goberno é suficiente?

Participamos na redacción da declaración de Internet como servizo universal, e temos unha opinión matizada. Por unha banda pensamos que como garantía de mínimos é unha conquista importante, porque en moitos lugares nin sequera hai aínda o acceso á Rede. Pero tamén nos tememos que este mínimo pronto quede curto, por exemplo co auxe do vídeo, e volveremos ao momento de partida. Cremos que a declaración será útil sempre que o mínimo establecido sexa revisable en función das circunstancias.

Non cre que hai un acceso de promoción política nas páxinas das administracións municipais?

“A declaración de Internet como servizo universal será útil sempre que o mínimo establecido sexa revisable en función das circunstancias”Depende, pero en xeral paréceme un fenómeno comprensible. Non esqueza que os gobernantes municipais son cargos electos que pertencen a partidos políticos, e que un pleno municipal é un acto de diálogo político entre as partes. O que vostede chama promoción, eu prefiro adxectivalo como divulgación e concienciación. Creo que os cidadáns nos habemos desentendido demasiado das nosas administracións nos últimos anos, e xa é hora de que volvamos implicarnos. Sabemos menos dun 20% do que fan os nosos rexedores, e quizais debamos aprender de novo a estar máis pendentes, porque son cousas que nos conciernen de maneira directa.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións