Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

José Manuel Tourné, director xeral da Federación paira a Protección da Propiedade Intelectual

Non queremos actuar contra o intercambio de arquivos, senón contra a vulneración da propiedade intelectual

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 19deXuñode2008

Cada día ven máis películas, séguense máis series de televisión e xógase a máis videoxogos. Con todo, as industrias que están detrás da produción audiovisual aseguran estar a pasar por un momento de seria crise debido a que a difusión das súas obras non se corresponde coa remuneración das mesmas. Hai moitos factores que interveñen neste feito, como a pirataría do chamado “top manta”, que se compartan arquivos nas redes P2P ou o cambio de modelo de consumo das obras, que pasou do soporte óptico á circulación dixital pola Rede. A Federación paira a Protección da Propiedade Intelectual (FAP) é un lobby que agrupa á maioría dos estudos e distribuidores de cine e videoxogos co fin de influír nas políticas que se tomen desde a Administración respecto da propiedade intelectual no campo das novas tecnoloxías.

Segundo vostedes, o Congreso de Estados Unidos inclúe nun informe a España na lista do seis países con maior índice de pirataría en Internet, xunto a xigantes como Rusia ou China. Que entende devandito informe por “pirataría en Internet”?

“A orixe das descargas do P2P e o do ‘top manta’ é o mesmo” O informe considera pirataría o tráfico de películas sen autorización dos seus respectivos titulares, tal e como recollen as leis da práctica totalidade dos países occidentais.

A que cre que se debe este uso intensivo das redes P2P paira compartir gratuitamente material audiovisual con dereitos de propiedade no noso país?

A que supón acceder gratuitamente a unha gran cantidade de contidos moi atractivos: películas, música, videoxogos. Impúxose a lei de que non hai motivo polo que pagar por unha obra se se pode conseguir gratis, sen importar os dereitos do autor da mesma.

Existe segundo vostedes algún vínculo entre as descargas das redes P2P e o chamado “top manta”?

A maioría das copias que se venden no “top manta” proceden dunha copia obtida cunha cámara nunha sala de cine e “liberada” na Rede polos administradores dunha pagina provedora de enlaces. Esa mesma copia é a orixe das descargas.

Pódense cuantificar as perdas da industria audiovisual por causa das redes de intercambio P2P?

Segundo os estudos de mercado realizados por GFK, en 2006 circularon 132 millóns de copias de películas a través das redes P2P e causaron un prexuízo de algo máis de 500 millóns de euros. O estudo con respecto a 2007 está a acabarse, e as primeiras estimacións mostran que o número de descargas non autorizadas de películas estaría por encima dos 240 millóns.

Canto se deixa de gañar proporcionalmente por cada película ou por cada videoxogo respecto do que se gañaba antes da aparición das redes P2P?

“A pesar da introdución de novos formatos como o DVD e o Blu-Ray, o mercado audiovisual ha caído un 32%”A caída do mercado audiovisual é do 32%, e iso que vivimos a introdución de novos formatos como o DVD e o Blu-Ray. En videoxogos, o mercado de xogos paira PC caeu un máis ou menos un 21%, aínda que compensado co crecemento do produto paira consolas, onde hai menos pirataría por tratarse dunha contorna “pechada”.

Está en perigo a industria cinematográfica?

Si. O 35% dos ingresos dunha película procedía do sector do vídeo doméstico; este está a desaparecer e non aparece outro sector que o substitúa, pois as descargas legais poderían ser un feito, pero resulta imposible mentres exista una competencia gratuíta.

Creen que se debe ao que denominan “pirataría en Internet” ou ben é un fenómeno no que entran en xogo outros factores como o auxe das pantallas de televisión de alta definición?

“Nos países onde se está empezando a regular a pirataría en Internet os mercados están a recuperarse”Sen dúbida moitos factores afectan o mercado, pero nos países onde se está empezando a regular a pirataría en Internet [la FAP denomina así a las descargas de las redes P2P], os mercados están a recuperarse.

A Lei de Propiedade Intelectual española non coincide coa súa definición de “pirataría en Internet” no que se refire ao P2P, polo menos non o recolle como delito, e diversas sentenzas xudiciais inclináronse en favor das redes. Que falla en devandita lei ao seu xuízo?

Non hai nin una soa sentenza xudicial sobre descargas de contidos. E ningunha que cre xurisprudencia: a sentenza de Santander é sobre un caso de venda de discos a través do correo electrónico e a xuíza considerou insuficiente o número de discos vendidos como paira estimar que existise un delito, deixando moi claro que podería tratarse dun ilícito civil e ofrecendo as accións aos titulares paira reclamar os danos correspondentes.

“O principal problema é que o Código Penal prevé a mesma pena paira quen descarga una película que paira quen ‘libera’ 200 e crea un negocio”

O principal problema é que o Código Penal prevé a mesma pena paira quen descarga una película que paira quen “libera” 200 e crea un negocio. Isto provocou que os xuíces e o Fiscal Xeral do Estado propoñan novas interpretacións do ánimo de lucro distintas da ofrecida reiteradamente polo Tribunal Supremo: a obtención de calquera vantaxe, incluso a de carácter meramente contemplativo.

Loxicamente non pode castigarse a descarga dunha canción, por exemplo, igual que a posta a disposición de varios títulos. A lexislación debe distinguir entre quen monta un negocio a partir da vulneración da propiedade intelectual e quen meramente se aproveita da existencia de contidos ilegais paira acceder a eles gratuitamente.

Parece que a SGAE se dá por satisfeita co establecemento do canon e as súas tarifas actuais. Debe ter o mesmo trato a industria audiovisual que a musical?

“O malo do canon é que o debate se contaminou até tal extremo que España é o único país onde os cidadáns non saben cal é o límite de copia privada”Sen dúbida son dous negocios distintos e considerar un tratamento distinto paira as dúas industrias é una proposta intelixente. O malo do canon é que o debate se contaminou até tal extremo que España é o único país onde os cidadáns non saben cal é o límite de copia privada. A industria musical dispón dunha explotación colectiva (medios de comunicación, discotecas, etc.) que non se dá paira a industria audiovisual. Ouvir música mentres se realiza outra actividade e mover a música da que un dispón entre distintos reprodutores é habitual. O cine esixe una dedicación ao cento por cento e non se explota de forma colectiva.

O establecemento do canon coas súas tarifas actuais pode resarcir das perdas á industria audiovisual e os videoxogos?

O canon nada ten que ver coa pirataría. Isto é parte da contaminación á que facía referencia.

Poden vostedes agora introducir sistemas anticopia no DVD con que venden os seus produtos segundo a Lei da Propiedade Intelectual?

Por suposto que si. A copia privada non é tal si causa un prexuízo inxustificado ao titular ou interfere a normal explotación da obra (Art. 40 bis do Texto refundido da Lei de Propiedade Intelectual).

Prefiren os sistemas anticopia ao canon?

“A ambigüidade do debate sobre a copia privada ha aberto una porta inmensa á xustificación da pirataría”As compañías que FAP representa realizan a súa actividade en países nos que hai copia privada e en países onde non a hai. É una decisión do Goberno. O que realmente lles custa entender é que non se peche dunha vez un debate cuxa ambigüidade abriu una porta inmensa á xustificación da pirataría.

Avogan vostedes por leis contra as redes P2P similares ás que se queren aplicar en Francia e Reino Unido?

Si. O sistema de resposta gradual que xa opera en Estados Unidos e que tentan implementar en Reino Unido ou Francia é una resposta eficaz e proporcionada paira protexer adecuadamente a propiedade intelectual.

Non creen que, aínda considerando o P2P como punible, a aplicación indiscriminada destas leis penalizaría a algúns usuarios que simplemente comparten nas redes P2P arquivos privados?

O sistema de resposta gradual, como o bloqueo de acceso a contidos ou páxinas ilícitas, ten a vantaxe de poder utilizarse só contra a difusión de contidos protexidos e, por tanto, alleos. Non queremos nin propomos actuar contra o intercambio de arquivos, senón contra a vulneración dos dereitos de propiedade intelectual.

Que responsabilidades deben ter os provedores de acceso á Rede sobre o que se comparte na mesma?

As que propoñen as directivas europeas e aplícanse nos países da nosa contorna. Os prestadores de servizos son responsables do dano causado e cando puideron evitalo -porque coñecían a ilicitu- non o fixeron. España é o único país no que o coñecemento da ilicitud debe chegar a través de una autoridade competente.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións