Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

LibraryThing.com: catálogo popular democrático

Usando o software social como base, esta web pretende dotar aos internautas dunha ferramenta eficaz para catalogar as súas bibliotecas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 09deSetembrode2005
img_librarythingp

Img

LibraryThing é un sistema de catalogación aberto. Noutras palabras, é un servizo de Internet que permite aos usuarios ordenar as súas bibliotecas, sen importar se estas están compostas de libros físicos ou dixitais. Non hai que caer na confusión de pensar que LibraryThing permite aos usuarios intercambiar os contidos dos seus catálogos; non está deseñada para iso.

Non se trata dunha web especialmente recargada nin de deseño barroco, ao contrario: calquera sistema de documentación, como Thesaurus por exemplo, é moito máis complexo e completo que LibraryThing. E con todo todos eles resultan menos revolucionarios, porque aínda que é certo que LibraryThing só pretende facilitar aos seus usuarios a catalogación das súas bibliotecas, non lles di como deben facelo nin lles fixa as categorías nas que deben organizarse. LibraryThing simplemente ofrece a ferramenta e o usuario clasifícase os seus libros a gusto, segundo o seu parecer e os tags (etiquetas, definicións) que se lle antollen. Así, cada usuario constrúe un catálogo que funciona de modo distinto aos demais.

Pero aí non queda todo: cada catálogo persoal está interconectado co resto de catálogos existentes en LibraryThing, de modo que ao final fórmase un sistema de sistemas, ou un catálogo de catálogos.

Software social: as masas deciden

Segundo as teorías que describen os fenómenos sociais na Rede (folcsonomías), se se deixa a clasificación dunha materia en mans dos internautas en lugar de ordenala polas categorías clásicas, aparecen novas formas de organización. Estas proceden da libre opinión e a coincidencia de pareceres entre usuarios á hora de asignar etiquetas (tags) que identifiquen os elementos.

Cuantos máis internautas participen no progreso, maior será o consenso respecto das etiquetas a usar. Estas categorías democráticas, distínguense, ademais, das clásicas ou taxonómicas en que non son xerárquicas e verticais senón que se mostran horizontais e moito máis flexibles e versátiles. Diríase que están adaptadas ao ser humano e ás súas condicións ambientais e tecnolóxicas, de modo que as etiquetas poden cambiar se as condicións mudan.

Do mesmo xeito que anteriormente fixérono o administrador de favoritos Do.icio.us, o de blogues Technorati ou o de imaxes Flickr, LibraryThing baséase nestes criterios para ofrecer un sistema de clasificación moi plástico e adecuado para o usuario. Cada internauta pode facer a súa propia clasificación que logo comparte, se quere, cos demais usuarios inscritos, podendo así comparar e adoptar as categorías doutros internautas ou os seus sistemas. A filosofía: cuantos máis catálogos haxa en LibraryThing, máis xeneralizados e comúns serán os criterios de clasificación utilizados polos seus propietarios. En realidade en cuestión de tags, ou etiquetas, conviría máis falar de agrupación que de clasificación.

O clasificador anarquista

Doutra banda, estas etiquetas non aparecen como verdades inamovibles, nin son a única alternativa posible á hora de encaixar un libro. Un mesmo título pode aparecer en varios tags, e estes ser compartidos por un número determinado de usuarios mentres outro grupo pon o mesmo libro noutro tag distinto. Por exemplo: 2000 usuarios pon no seu catálogo a Viaxe ao centro da terra no tag “Novela francesa”, mentres que 500 pono en Historias “cientificamente imposibles”, outros 20 en Xeoloxía “” e un usuario sitúa a novela no tag “Novelas que non ocorren na superficie terrestre”.

O catro clasificacións son certas simplemente porque así o deciden os usuarios. LibraryThing é un sistema de clasificación anarquista que respecta o criterio dun só individuo sen contrapolo ao dos demais. Cando se está en rede, segundo constatouse, as xerarquías fanse moito menos necesarias para entender o mundo. O que importa é que a xente estea de acordo. E o que a maioría acorda tende a ser o máis adecuado. Neste criterio baseouse Google para organizar o seu buscador (que clasifica as páxinas segundo a súa popularidade) e grazas a el é hoxe a maior empresa de Internet do mundo.


Img

LibraryThing é…


  • Libre. Baséase nun sistema de xestión de favoritos similar ao de De o.icio.us, no que se entran os datos dun libro por diversos campos a elixir. Estes poden ser Título, Resumo, Tag, ISBN, Clave de clasificación, Cuberta, Comentarios, Data de entrada no sistema, etc.… Están baseados na clasificación da Biblioteca do Congreso de Estados Unidos, pero o usuario decide cales se utiliza no seu sistema. Algúns, como Título, son imprescindibles, pero a maioría non.

  • Social. Unha vez introdúcense os datos en cada cela (o sistema organízase por filas e columnas, como nun documento Excel) gárdanse no catálogo de LibraryThing. Aparecerá entón á dereita de cada título o apartado “Shared”, ou compartido. Aí indícase se hai máis persoas que coinciden connosco nalgún dos apartados e en cal. Pode ser que coincidan en Título, na utilización do Tag, ou na data de Entrada… Calquera categoría é válida.

  • Interactivo. O nivel de coincidencia permítelle ao usuario comparar os seus criterios e adoptar outros sen renunciar aos propios. Ou renunciando; todo vale. Tamén se poden visitar as bibliotecas doutros usuarios e estudar os seus métodos; ou ben comprobar que libros que se crían imposibles de atopar están dispoñibles en tal ou cal colección, ou editorial, dun determinado país. Mesmo se poden deixar comentarios e recomendar outros libros similares nos catálogos alleos. Por suposto, LibraryThing funciona mellor cuantos máis usuarios teña. E ao contrario: con poucos catálogos perde boa parte das súas utilidades.

  • Sinxelo. O uso de LibraryThing non precisa descargar ningún software, é o que se coñece como unha aplicación web. Só necesita dun nome de usuario. Pódese pór un contrasinal no caso de que se queira restrinxir o acceso ao catálogo propio. É un servizo gratuíto ata os 200 libros, pero a partir de aí, cóbrase unha pequena cota anual: 10 dólares. O obxectivo da taxa, en principio, non é o beneficio, senón o poder manter o sistema en funcionamento e mesmo melloralo.

Unha ferramenta con futuro?

Img

A iniciativa Google Print, que pretende dixitalizar e envorcar na rede uns 15 millóns de libros de aquí a 2015, pode conferirlle un significado pleno a LibraryThing como ferramenta de catalogación. Ata agora o Proxecto Gutenberg, a Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos e Internet Arquive entre outros conseguiran reunir unhas decenas de miles de libros en liña. Cando a millonaria colección de textos dixitalizados de Google salte á palestra, o panorama cambiará por completo. Por fin a Rede terá unha biblioteca á súa medida e esta necesitará ser clasificada.


Google Print desatou polémicas en numerosos países, pero en ningún como en Francia, onde o director da Biblioteca Nacional, Jean-Noël Jeanneney, mostrou o seu receo polas intervencións de Google sobre o patrimonio cultural francés e ante o dominio de EEUU no mundo dixital.


LibraryThing, ou outras iniciativas similares, pola súa estrutura social, poderían ser a solución para evitar inclinar a colección de Google Print cara ao punto de vista anglosaxón á hora de catalogar: introducindo títulos na web e deixando que os usuarios os ‘indexen’. Este verbo vén substituír na Rede ao verbo “clasificar”, máis xerárquico e menos social. Deste xeito, crearíase unha superestructura de ordenación consensuada por todos os internautas, con independencia da súa orixe cultural, que evitaría as visións nesgadas sobre o que debería considerarse patrimonio de toda a humanidade.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións