Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Luís Anxo Fernández Irmá, director do Laboratorio de Redes Sociais de Innovación do Citilab de Cornellá (Lab-RSI)

As redes sociais son o uso máis avanzado que podemos facer de Internet nestes momentos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 08 de Outubro de 2009

O concepto de rede social pódese equiparar ao de rúa na vida física. Con todo, tal como puntualiza o xornalista e experto en socioloxía dixital Luís Anxo Fernández Irmá, unha rede social ten que ter un fin, un propósito, uns medios e unhas determinadas normas para cobrar sentido. Poderíase identificar máis ben cunha vida organizada. O desenvolvemento de Internet, a súa civilización, pasaría pola extensión das redes sociais, que permitirían xerar ferramentas útiles para os cidadáns en xeral. Con está premisa, o laboratorio de sociedades urbanas Citilab de Cornellà acolleu o último proxecto de Fernández Irmá, Lab-RSI. Este nome esconde un centro de estudos sobre a utilidade das redes sociais virtuais nos contextos urbanos, que xa procreou os primeiros cursos de formación para o deseño destas plataformas.

Como nace o Lab-RSI?

O Lab-RSI é un destilado case natural da actividade que realizamos desde fai máis dunha década no campo das redes sociais. Primeiro desde Enredando.com, onde conceptualizamos e desenvolvemos “en.medi@”, un sistema para xerar redes de coñecemento. Eses proxectos, que comezaron en 1998, colocáronnos nunha posición particular neste campo, porque durante varios anos ensaiamos diferentes fórmulas que foron as primeiras redes sociais modernas en Internet. Co peche de Enredando.com en xullo de 2004, esa liña de investigación avanzou máis lentamente. Ata que o Citilab promoveu o proxecto FeRS (Formación en Redes Sociais), que expuxen e dirixín desde 2008.

Cal será a súa tarefa?

Fixemos un curso en liña de formación de deseñadores de redes sociais denominado Asociacionismo 2.0, que concluíu en xullo. Varios alumnos presentaron proxectos moi bos e interesantes de redes sociais que, ou non tiñan na cabeza cando comezaron o curso, ou non os tiñan como os formularon.

Cre que as redes sociais serán o vehículo da actividade futura en Internet?

“As redes sociais serán determinantes na asistencia sanitaria do futuro”As redes sociais constitúen procesos de reorganización social a través do emprego de metodoloxías e tecnoloxías avanzadas en Internet. Desde este punto de vista, é o uso máis avanzado que podemos facer da Rede nestes momentos. Estes procesos inscríbense na denominada “ciencia das redes”, unha área emerxente que gaña importancia polo seu papel sincrético e transformador de disciplinas científicas coñecidas, ás que se engaden outras novas.

Hoxe en día as redes sociais son, sobre todo, intrumentos de lecer ou ben de promoción profesional. Que outras variantes se verán de agora en diante?

É unha pregunta moi mediática. Os medios transmitiron esa visión, pero as redes sociais, que con diferentes formas, instrumentos e obxectivos constituíron a base do desenvolvemento social de Internet, acollen unha variedade infinita de propósitos e obxectivos. É certo que Facebook, Twitter e Linkedin privilexian o lecer e a promoción profesional. Pero este feito non é nin sequera a punta do iceberg das redes sociais.

Como poden axudar na organización dun barrio ou na asistencia ás persoas maiores que se atopan illadas nas súas casas?

“Facebook, Twitter e Linkedin non son nin sequera a punta do iceberg das redes sociais”

As redes sociais son o froito de reorganizacións sociais cun propósito, un obxectivo, un proxecto que a estrutura e articula. A organización dun barrio a través de redes sociais requiriría dunha maior precisión que aclare para que se vai a facer, como ou quen van á intervir. Habemos visto que a través de ONG de voluntariado, pero que traballan en campos diferentes, as redes sociais cohesionan territorialmente accións que, doutra maneira, levarían a cabo de forma deslavazada, a un custo case prohibitivo e cun investimento en enerxía imposible de soster na nosa sociedade actual.

No caso da asistencia a maiores ou a certos pacientes, as redes sociais constitúen unha especie de territorio natural onde se poden compartir experiencias, satisfacer necesidades e detectar demandas, non só dos pacientes, senón dos seus familiares e achegados, persoal paramédico, veciños dispostos a colaborar se soubesen en que, cando e onde; farmacias e tendas do barrio, centros de asistencia… As institucións que traballan no campo da saúde teñen que descubrir aínda que as redes sociais virtuais son as estruturas que delimitan o seu desenvolvemento futuro, como o foron no pasado as redes hospitalarias.

Certos medios de comunicación advirten a miúdo de que as redes sociais poden ser perigosas para os menores. Que podería contestar a iso?

Unha análise somero e non hipócrita demostraría que certos medios de comunicación poden ser perigosos para os menores. E non lles pasa nada.

No futuro os nenos farán os deberes en redes sociais ou, mesmo, haberá redes que sexan centros de ensino?

Canto máis tarden en facelo, menos equipados estarán para afrontar os retos dun mundo cambiante, inestable e gobernado por fluxos de información e coñecemento.

Pódese considerar a Twitter unha rede social, ou máis ben un medio de comunicación?

Non o sei, nin tampouco estou moi interesado nesta disquisición.

Cre nun futuro sen medios de comunicación profesionais onde as noticias se cren desde as mesmas fontes e verifíquense mediante métodos de software social?

“Eu fun xornalista, desaparecín en Internet e non houbo traxedia”Hai tempo que iso sucede en moitos campos, como a ciencia, a tecnoloxía, a arte, a literatura, a política ou a produción audiovisual. Nuns casos máis, noutros menos, pero nunca de máis a menos. Iso indica cara a onde apunta o compás.

A profesión de xornalista podería desaparecer?

Eu fun xornalista no mundo “off line” e desaparecín en Internet. Ata onde se, non houbo traxedia nin diante nin tras o pano. Non tiven noticia respecto diso.

Vostede, como residente en Cataluña desde hai moitos anos, coñece a súa realidade bilingüe. Como se pode transportar esta a o mundo en liña?

“No caso de Internet, Machado é máis actual que nunca: faise camiño ao andar”As problemáticas das redes sociais e das linguas van unidas de maneira indisoluble. Se non somos capaces de facer as redes sociais propias dos nosos contextos, teremos un dobre problema: faránnolas en función de estratexias que non coñeceremos ou non controlaremos, nese tipo de simbiose lingüística que vivimos nestes últimos 15 anos. Resulta difícil prognosticar cales serán as consecuencias. Pero cando non se controlan as accións, non se deduce algo bo.

O futuro dixital terá unha uniformidade lingüística dominada polo inglés, o árabe, o chinés e, quizá, o español? Como poden pervivir as linguas minoritarias na Rede?

É moi pronto para entrar neste asunto. A nosa capacidade de virtualización de procesos, individuos, relacións, obxectos, territorios, entidades, áreas de actividade, etc., apenas acaba de comezar. A dúbida sobre o futuro das linguas está ligada a esa capacidade de virtualización. Aínda somos poucos na Rede e quen estamos non nos vemos moito. Din que os países nórdicos son os líderes na penetración e uso de Internet. Cantos de quen len estas liñas poderían recitar algún URL de Suecia, Noruega ou Finlandia (excepto Nokia) que visiten ou usen para solicitar información? Queda aínda moito camiño por percorrer e, no caso de Internet, Machado é máis actual que nunca: “Faise camiño ao andar”.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións