Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Hardware

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Marc Torras, conselleiro delegado de EntresD, primeira distribuidora española de impresoras en tres dimensións

O futuro é a produción industrial personalizada para cada usuario

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 14 de Agosto de 2013
A pesar de estar moi relacionado coas novas tecnoloxías, Marc Torras non ten ningunha carreira técnica. Empezou Enxeñaría Industrial, pero ao ano pasouse á Escola Superior de Comerç Internacional (ESCI) de Barcelona, onde si terminou o grao. O seu primeiro reto foi marcharse a China a mediados do noventa, cando o xigante asiático aínda non impresionaba ao mundo. Alí estableceu unha ponte de importación e exportación que ao final lle levou á distribución en España das primeiras impresoras 3D domésticas a través da empresa EntresD, así como todo tipo de accesorios e consumibles para crear as distintas pezas. Para Torras, o da impresión en 3D é un mercado cun tremendo potencial tanto económico como social, e asegura que quen maior partido lle sacarán son os mozos que aínda non cumpriron os 20 anos. Nesta entrevista o CEO de EntresD analiza o presente e futuro da impresión en 3D.

Cal é a actividade principal de EntresD?

Distribuímos impresoras dunha marca norteamericana a particulares e empresas. Ademais, recentemente chegamos a un acordo con FNAC para exhibir estes produtos.

Como se iniciaron neste campo?

“A xente nova quere innovar con elas, non se pregunta de antemán para que serven”

Pola nosa actividade principal en China. Nós fornecemos pezas fabricadas de maneira específica para certos procesos industriais, e facémolo a demanda. En China buscabamos a mellor oferta para os nosos clientes, e ocorréullenos que coa impresión 3D podiamos iniciar unha fabricación propia, a menor escala e máis personalizada de determinadas pezas. O obxectivo era non depender tanto de China e mellorar a nosa marxe de beneficio. Demos cunha marca americana de impresoras e propuxémoslle a compra dun número de unidades. Envíonos a China, que é onde se fabrican tamén as súas impresoras 3D… E entón decidímonos por ser o distribuidor.

Canto costa hoxe unha impresora 3D doméstica?

As que nós distribuímos varían entre os 1.200 euros e os 700 euros, sen incluír o IVE. Son prezos similares aos de moitos portátiles; xa non é algo prohibitivo ter unha impresora 3D para facer pezas plásticas. Outro tema é o das impresoras 3D láser, que cortan pezas de distintos metais ademais de polímeros plásticos. Son moito máis caras, pero en 2015 vence a patente sobre elas e a súa tecnoloxía liberarase, co que aumentará o número de fabricantes e baixarán os prezos.

Que se pode facer cunha impresora 3D a nivel doméstico?

“Para a industria do prototipado a impresión 3D é un gran avance”Permítenos elaborar pezas de recambio para electrodomésticos, por exemplo, ou maquetas; cómprannos bastantes maquetistas que traballan en proxectos arquitectónicos ou de enxeñaría. A nivel doméstico é difícil saber, pero hai un dato curioso: cando mostramos as impresoras nas feiras, os menores de 20 anos queren ter unha sen pensar en que farán con ela, mentres que os maiores xa llo pensan máis. Creo que os mozos son quen nos descubrirán as posibilidades reais da impresión 3D doméstica, porque o que desexan é experimentar e innovar.

Canto tardaremos en ver este tipo de produtos como un obxecto máis das casas?

Tardará uns anos, aínda que estou seguro de que terminará ocorrendo. Xa comentei que de momento o seu uso optimízase en proxectos artesanais ou de pequena industria, porque abarata moito os custos da fabricación de prototipos. Para a industria do prototipado, a impresión 3D é un gran avance.

Terán prezos alcanzables ou similares aos actuais?

Eu creo que baixarán. Non se se ao mesmo nivel que o das impresoras de tinta, pero desde logo non serán un obxecto prohibitivo.

Replicarase o modelo de negocio da impresión en papel, onde o caro é a tinta e o barato a impresora?

Non o sei. Eu espero que non, porque o material que usamos (plástico) pódese conseguir a prezos alcanzables. O modelo das impresoras de tinta parécenos inxusto e estamos a loitar para conseguir para os nosos clientes bobinas de tubo plástico a importes honestos.

Estamos ante unha nova revolución industrial, quizá inversa á última, onde todo se fabricaba en grandes cantidades en enormes fábricas?

“No futuro imaxino que mandarás unha foto en 3D dos teus pés a Nike e eles enviaranche a zapatilla”

É moi posible, e sobre todo cando entren no mercado o impresoras láser 3D. Agora ben, eu non creo, como lin, que cada persoa no fututo fabricarase na súa casa o que necesite. Máis ben creo que se dará unha fabricación industrial personalizada. Por exemplo, Nike fabrica con impresión 3D as solas das zapatillas deportivas dos atletas de elite que lle representan. No futuro imaxino que mandarás unha foto en 3D dos teus pés a Nike e eles enviaranche a zapatilla coa sola personalizada á túa pisada. Ou che comprarás a zapatilla estándar, e eles mandaranche un programa para que moldees a sola segundo a forma do teu pé coa túa impresora 3D. E así en tantos outros campos.

Que pode implicar no campo do medicamento a impresión 3D?

Falouse moito deste tema e das súas enormes posibilidades. Non é ciencia ficción que no futuro póidanse imprimir certos órganos. Agora ben, de momento todo está en experimentación. É posible que a impresión de plasma sanguíneo ou tecidos sinxelos sexan os primeiros logros.

E no da alimentación?

“Xa existen programas de computador para imprimir alimentos a partir da súa composición esencial”

Ocorre algo similar ao medicamento. Xa existen programas de computador para imprimir alimentos a partir da súa composición esencial, pero son proxectos teóricos. Quen máis avanzado está neste campo é a NASA, que ten en desenvolvemento un proxecto para enviar ás súas estacións espaciais paquetes de proteínas, graxas e hidratos de carbono a fin de que os astronautas imprímanse a comida. De todos os xeitos, o que consigan imprimir imaxino que estará lonxe de ser un bo filete… É máis ben unha solución para casos especiais, como tamén poden ser grandes campamentos de refuxiados en zonas onde sexa difícil conservar os alimentos. Podes envialos liofilizados por compoñentes e, cando se necesite, ‘montar’ o alimento coa impresora.

En canto ao impacto ecolóxico da impresión 3D, será negativo ou positivo?

Hai que dicir que nos primeiros anos foi negativo, porque se xerou gran cantidade de pezas de plástico coas que se experimentaba e que se tiraban logo. Pero paralelamente xurdiu unha industria da reciclaxe de materiais de impresión que permite non ter que lanzar as pezas, co consecuente aforro económico e ecolóxico.

Poden usarse neste campo materiais reciclados? Estou a pensar en bolsas de plástico.

Depende das calidades do material. Sei que hai proxectos que buscan inserir os desfeitos plásticos ao ciclo da impresión 3D, talvez para pezas que non esixan unha gran calidade; pero o problema é que obturan os cabezales de impresión con demasiada frecuencia.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto