Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Memorias SD

Constitúen un dos principais soportes de almacenamento de datos polo seu tamaño e a súa compatibilidade con numerosos dispositivos
Por jordi 25 de Setembro de 2009
Img sd portada
Imagen: Collin Allen

Pesan dous gramos. Miden uns poucos centímetros de alto eapenas dous de ancho. En canto ao seu grosor, non supera o tres milímetros. Pero nunha memoria SD pódese gravar a discografía completa dos Beatles. As súas reducidas dimensións, a súa capacidade para almacenar varios gigabytes e a compatibilidade con numerosos aparellos portátiles, convertéronas en pouco menos que unha moeda de uso corrente paratransferir datos dun dispositivo a outro. Non é inusual utilizar a mesmacartón de memoria no móbil, a cámara de fotos ou de vídeo, eo portátil. Así se mantén o fluxo de datos en todo oecosistema tecnolóxico do usuario. Desde o seu alumeamento, fai dezanos, comercializáronse novos modelos especializados, aumentaron as súas capacidades e o seu prezo popularizouse.

Imagen: Collin Allen

Os cartóns de memoria SD (“Secure Dixital”)son un soporte de almacenamento moi difundido endispositivos tecnolóxicos portátiles como cámaras de fotos,teléfonos móbiles, reprodutores de MP3, videocámaras e consolasde videoxogos. Son as grandes triunfadoras da gran marea decartóns de memoria flash de reducido tamaño que se popularizou afinais da década do noventa. Derivan dun modelo anteriorcoñecido como MMC, patrocinado polas empresas Siemens e Sandisk.Os seus estándares están rexidos pola SecureDixital Card Association.

Características físicas

A pesar de que no mercado hai dispoñibles dúas variantes conuntamaño inferior, como os cartóns MiniSD e MicroSD, estas últimasutilizadas en teléfonos móbiles con capacidades multimedia, as súasdimensións estándar son: 32 milímetros de alto, 24 milímetros deancho e 2,1 milímetros de grosor. As variantes tamén se poden utilizar na lectores SD normais mediante un adaptador, quevéndese xunto co cartón de memoria, MiniSD ou MicroSD. No entanto, as memorias orixinais (de fábrica) dos teléfonos móbiles 3G non inclúen o adaptador, polo que haberá que adquirilo máis tarde.

Apareceron en 1999 e, nun principio, pensouse nelas como sistema para protexer os dereitos de autor das obras intelectuais

Apareceron en 1999 e, nun principio, pensouse nelas comosistema para protexer os dereitos de autor das obrasintelectuais, xa que dispoñen dun sofisticado método de cifrado.As primeiras foron empregadas por Kodak, Casio, Hewlett Packard, Nikon, Minolta, Panasonic e Toshiba, aínda que agora acéptanascase todos os aparellos, salvo os da marca Sony, que contan coas súaspropios cartóns “Memory Stick”.

Non é frecuente que as acepten, emporiso, os computadores desobremesa. Para o seu uso é recomendable adquirir un lectorexterno con conectividade USB, por un prezo inferior a 20 euros. No entanto, moitos dispositivos incorporan lectores de cartóns SD, desde computadores portátiles a impresoras multifunción e dispositivos multimedia. Desta maneira facilítase o procesado de datos en diferentes aparellos, xa que se pode accederde modo directo ao cartón sen necesidade dundispositivo intermedio ou lector externo.

É posible obter unha fotografía dixital e extraer de inmediato o cartón da cámara para introducila na ranura do lector do computador portátil

É posible obter unha fotografía dixital e, de inmediato, extraer o cartón da cámara para introducila ena ranura do lector do computador portátil e pasar a imaxeao programa de edición dixital ou ao disco duro. Despoispoderase gardar neste a versión editada ou subila a unservizo web como Flickr. Outra opción sería extraer o cartón dea cámara e inserila na ranura da impresora, sen necesidade de utilizar o computador.

A capacidade destes cartóns de memoria creceu deforma exponencial nos últimos anos. Mentres que en 2005 unacartón SD típica tiña unha capacidade de entre 128 megabytes e 512megabytes, na actualidade algúns cartóns alcanzan os 64 gigabytes de capacidade, é dicir, 65.536 megabytes.

SDHC, pensadas para a imaxe dixital

Entre os cartóns SD hai diferenzas en canto ávelocidade de transferencia. Certos dispositivos, como cámarasfotográficas e videocámaras, necesitan cartóns de maiorvelocidade para gravar nelas de forma rápida. O formato SDHC (Secure Dixital Hight Capacity), é un sistema desenvolvido por Panasonic para funcionar con esta gama de aparellos multimedia de última xeración e así garantir unha velocidade de transmisión que non distraia das funcións principais. Os cartóns SDHC non teñen por que ser as máis veloces que se atopen no mercado, pero si garanten unha taxa de transferencia mínima.

Os cartóns SDHC non teñen por que ser as máis veloces que se atopen no mercado, pero si garanten unha taxa de transferencia mínima

Os cartóns SDHC están catalogadas en diferentes clases determinadas pola velocidade de transmisión mínima de datosque garanten. A última destas aparecida no mercado é aclase 10, que eleva a transferencia mínima a 10 megabytes porsegundo.

Ao usar cartóns SDHC, hai que ter en conta que sófuncionan en dispositivos compatibles con este formato(en xeral indicado a través dun logotipo na carcasa doaparello), aínda que os seus lectores poden usarse con cartóns SD.Ademais, algúns produtos só son compatibles co formatoSDHC ata un límite de almacenamento. Por tanto, adquirir unhacartón de maior capacidade podería ser inútil.

SDXC, o formato do futuro

Con independencia do lector que se use, outra das limitacións doformato SDHC é a súa capacidade de almacenamento, fixada en32 gigabytes como máximo. Para superar este límite, Toshibalanzou a principios de 2009 o formato SDXC, que quere imporsecomo a continuación dos cartóns SDHC.

SDXC utilizarase en cartóns con capacidade dealmacenamento entre 32 gigabytes e 2 Terabytes

En SDXC, a velocidade de transferencia para escritura (recibir información) está garantida en 35 megabits por segundo, mentres que a velocidade delectura (envorcar información) sobe ata os 60 megabits por segundo. Lestenovo formato utilizarase en cartóns con capacidade dealmacenamento entre 32 gigabytes e 2 Terabytes (1.000 gigabytes),aínda que o cartón de memoria flash SDXC de maior capacidade fabricadaata a data é de 64gigabytes e estarádispoñible no mercado a partir de novembro.

Con todo, este tipo de cartóns non son compatibles conningún dos dispositivos portátiles do mercado. Por tanto, o seu éxito non estará asegurado ata que os fabricantesnon lancen dispositivos que lean este formato.

Memory Stick Prol Duo de Sony

A finais dos anos noventa, Sony lanzou o seu primeiro formato de cartónde memoria de almacenamento “Memory Stick” para osdispositivos da marca xaponesa, como ordenadores, teléfonosmóbiles, cámaras de fotos, videocámaras ou videoconsolas comoa PSP. Este tipo de cartóns foron substituídas máis tarde polasMemory Stick Prol e logo pola Memory Stick Prol Duo, dun tamaño inferior aos primeiros deseños.

Hoxe en día, os cartóns Memory Stick PROL Duo dispoñen de versións de entre 4 e 32 gigabytes. Este último formato é o de maior capacidade conseguida por Sony. Está deseñado para videocámaras que graven en alta definición. Con este cartón, os usuarios podenalmacenar ata 225 minutos de vídeo en calidade Full HD (é dicir, a 1920píxeles x 1080 píxeles) ou ata 75 horas en formato de vídeoMPEG4. O prezo recomendado en tendas é de 155 euros.