Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Menores e videoxogos no verán

O período vacacional é moi propicio para que os máis novos pasen demasiadas horas fronte á videoconsola

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 07deAgostode2012
img_menores videojuegos vacaciones portada

Agosto é un mescomplicado tanto para os pais como para os seus fillos, pola cantidadede horas mortas que ten. O que para os maiores é descanso e relax, para o menor é tedio e inquietude, xa que estárebosante de enerxía, tanto física como intelectual. Como debeencher as horas? Unha alternativa pode ser o deporte e outra, os videoxogos cos que pode pasarse odía enteiro. Onde está o límite entre o estimulante e oinsano? Deben interferir os pais na relación do seu fillo cosvideoxogos? Este artigopretende dar algúns consellos baseados na opinión de variasasociacións e expertos.

Img menores videojuegos vacaciones
Imaxe: .hj barraza

Algúns pais pensarán que en mala hora accederon a comprarlla; outros que a videoconsola é unha bendiciónAgosto.
O neno ou o adolescente pásase as horas tombado no sofá do xardín, na
praia e mesmo á hora da comida e a cea, coa súa maquinita de
videoxogos portátil. Algúns pais pensarán que en mala hora
accederon a comprarlla; outros que a videoconsola é unha
bendición, porque o seu fillo está distraído e eles poden descansar
como cómpre para encarar o seguinte ano laboral. Cal de
estas posturas é a correcta?

Seguro que
non hai unha opción única acertada e depende de que neno fálese
(as súas capacidades intelectuais, as súas habilidades sociais, as
circunstancias da propia familia) e a que videoxogos xogue (se
son creativos, se conteñen violencia ou valores que se rexeitan, ou ao
contrario, enriquécenlle como persoa). Pero o punto medio entre
estes extremos antóllase o máis sensato.

Existe a adicción ao videoxogo?

A
maioría de expertos e asociacións de pais, ou de prevención de
patoloxías ao redor dos videoxogos e a tecnoloxía da
información, inciden en que neste tema non hai un branco e un
negro, pero si unhas liñas vermellas que non hai que traspasar. A
Fundación de Axuda contra a Drogadicción (FAD) publicou en 2002 un
extenso informe (PDF) que superou ben o paso do tempo
grazas á súa ecuanimidade.

A adicción aos videoxogos existe como patoloxía, pero non como consecuencia necesaria nin inevitable

No
estudo, con abundante bibliografía e opinións de numerosos expertos,
chegábase á conclusión de que a adicción aos videoxogos
existe como patoloxía pero non como consecuencia necesaria. É
dicir, en determinadas circunstancias algúns adolescentes poden
presentar un cadro adictivo patolóxico ao videoxogo
, con insomnio,
obsesión e reaccións emocionais extremas ante o éxito ou o
fracaso nunha partida, así como illamento do grupo e diminución
das habilidades sociais.

Agora
ben, o informe puña énfase en que esta situación, a
maior parte das veces que se dá, ten causas externas que se poden controlar con
unha serie de estratexias e actitudes por parte dos pais. É
dicir, é unha adicción evitable, aínda que non só basta con
prohibir o uso da videoconsola
ou limitalo. Tamén é
necesario preguntarse que lle pode ocorrer ao neno (ou adolescente) para tender á
adicción. Desatención, desmotivación, unha contorna vacacional con
pouca xente da súa idade?

O FAD pon en relevo que os videoxogos poden ter tanto aspectos negativos como positivos

Por
outro lado, o FAD pon en relevo que os videoxogos poden ter tanto
efectos negativos (aíslar socialmente, non favorecen facer
exercicio, poden ensinar valores negativos e antisociais, poden
distraer e cansar ao menor e, por tanto, minguar o seu rendemento
académico) como positivos: entreteñen, preparan para o mundo
tecnolóxico, agudizan a mente, poden transmitir valores
construtivos, axudan a concentrar a atención, socializan con outros
mozos, etc.

Como evitar posibles problemas?

Segundo
a asociación Protéxelles,
que asesora aos pais respecto da relación que os seus fillos teñen
coas novas tecnoloxías, máis aló das adiccións, se non se presta atención ao neno, se non se lle estimula e
non se xoga con el (tanto dá se ao fútbol, a parchís ou ao xadrez)
este sentirá minusvalorado na familia e tenderá a encerrarse
no seu mundo. Se ademais ten problemas de relación con outros nenos
(tanto por ter sobrepeso, usar lentes ou xogar mal ao
fútbol como por ser máis intelixente ou máis alto ou baixo), a
probabilidade de que se obsesione cos videoxogos aumentará, xa
que necesitará obter deles o recoñecemento que non lle dá a
sociedade.

A iniciación e a evolución do menor no mundo dos videoxogos debe estar compartida cos pais

En
o seu estudo Videoxogos,
Menores e Responsabilidade dos Pais, Protéxelles incide en
que a iniciación e a evolución do menor no mundo dos
videoxogos debe estar compartida cos pais. Non só
supervisada, o que implicaría simplemente permitir ou negar un
determinado videoxogo; os pais deben xogar con el, ver que
valores transmite e se o menor é capaz de relativizarlos
.

As
decisións a este respecto non poden parecer despóticas senón
razoadas, e é necesario ofrecer alternativas ou polo menos facer
entender ao menor que o que ocorre no videoxogo non se
corresponde coa realidade. Tamén é recomendable buscar xogos
construtivos e convidarlle a competir cos seus pais, de modo que os
relacione con valores positivos e senta á vez incluído na
familia. Protéxelles, con todo, tamén fai fincapé en que o
control total é imposible e o menor debe ter a súa cota de rebeldía
e independencia.

Como saber que videoxogos son recomendables?

O termo “recomendable”
é moi relativo, xa que depende da idade do neno ou adolescente,
da súa capacidade de discernimiento ou dos valores de cada familia.
Existe un código chamado PEGI
e elaborado pola Unión Europea, que clasifica os videoxogos segundo
diversas categorías e para cada idade, de modo que os pais saiban o que escolle o seu
fillo. Pero en última instancia son os pais os que deben decidir
se un videoxogo é recomendable para o seu fillo.

O código PEGI é a mellor guía para saber a idoneidade dun xogo segundo a idade de cada menor

Sería idóneo que os fillos
só quixesen xogar aos videoxogos máis positivos e
construtivos, os que seguro gustarán máis aos adultos, pero
a realidade é que cada idade ten os seus condicionantes e, como expón
o doutor en psicoloxía e experto Juan
Alberto Estalo, é unha gran hipocrisía negar o acceso a
determinados videoxogos polo mero feito de ser violentos e, en
cambio, permitir ver en televisión programas de telerrealidade ou películas de acción. Coñecer ao fillo e a súa capacidade de
distinguir realidade e ficción é fundamental. No entanto, un
estudo de 2011 puña de relevo que os videoxogos violentos
podían estimular determinadas zonas do cerebro a longo prazo.

A
mellor opción, segundo Guillermo
Cánovas, director do Safer Internet Programme da Comisión
Europea en España, é o diálogo co menor, o acompañamento
no seu xogo e o deixar claro que valores dos videoxogos son
rechazables fóra destes e cales son aceptables; tamén a
negociación de horarios para xogar, así como o fomento das
relacións con xente da súa idade.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións