Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías > Internet e telecomunicacións

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Menores, Internet e vacacións

As vacacións de Semana Santa propician que os nenos se familiaricen coas novas tecnoloxías, aínda que sempre baixo a supervisión parental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 07deXullode2010

A Pascua é un dos períodos vacacionais por excelencia para osmenores, pero implicamoitas horas de lecer dentro de casa, xa que a meteoroloxía non sempre é propicia para estar na rúa. Ante o inevitableaburrimento, non é estraño que o menor recorra ao computador ou ávideoconsola para xogar a videoxogos, chatear cos seus amigos ounavegar pola Rede. Son boas distraccións? En principionon son malas, pero o feito de que o neno estea tranquilo nonsignifica que estea a salvo. Internet, igual que a rúa, comportaalgúns perigos, aínda que se poden neutralizar se se combinandeterminados programas de control parental con normas de precaucióne asesoramento. Un aspecto está claro e nel inciden os expertos: un programa nunca pode substituír a unha nai ou a un pai.

Img softwarecontrolparentalImagen: André Mouraux

As horas de asueto pódense
facer moi longas para os menores, que necesitan distraerse para non
estar nerviosos e querer chamar a atención. Un neno distraído
pode ser un remanso de paz e un alivio para os seus pais, ao contrario
que un menor aburrido, xa que se altera co hastío. Pero
distraccións hai moitas e algunhas poden comportar perigo. Un menor
absorto fronte á pantalla dun computador durante demasiadas horas
pode chegar a resultar preocupante… Ou non: todo depende de como empregue o tempo.

En Internet, non todas as páxinas son recomendables para calquera neno

A navegación pola Rede, o xogo ou
a conversación cos amigos nas redes sociais son algo
enriquecedor e case fundamental na formación dos mozos,
sempre que non se crucen determinadas liñas que poñan en perigo
a estabilidade emocional dunha persoa aínda inmatura. Estas son
algunhas das situacións que poden propiciar o conflito:

  • A navegación web pode
    ser unha vía de coñecemento moi importante para o neno, que
    satisfaga a súa curiosidade e complete a súa educación, de maneira similar a unha biblioteca. Pero da mesma forma que nesta hai libros para
    cada idade e período da vida, en Internet non todas as páxinas son
    recomendables para calquera neno. Mesmo, a
    Rede discrimina moito menos que unha biblioteca e posibilita o acceso
    moito máis.

  • Non está probado que os
    videoxogos, violentos ou non, causen máis estragos a un neno que una
    película de televisión, pero tampouco se sabe como pode afectar un
    determinado xogo a un neno. Cada persoa reacciona dun modo distinto a unha mesma situación e, por este motivo, a normativa PEGI recomenda un videoxogo ou outro segundo a idade.

  • Doutra banda, hoxe en
    día moitos xogos non se compran na tenda, senón que se accede a
    eles a través de Internet e un menor pode compralos sen que
    os pais déronlle o visto e prace.

  • Cando os nenos teñen acceso a un cartón de
    crédito ou saben onde se garda, poden facer compras non autorizadas
    en nome dos seus pais. A miúdo, teñen pouca conciencia da dimensión das súas accións.

  • Unha rede social como
    Facebook é, con toda probabilidade, a prolongación da relación do
    menor cos seus compañeiros de colexio durante as vacacións. Alí se
    manteñen en contacto e comparten información. Pero en leste mesmo lugar tamén
    poden verse acosados ou acosar a outros nenos
    , tal como
    explica Gemma Martínez, investigadora da Universidade do País Vasco, experta en menores e Internet. A consecuencia última é que a Pascua
    pódese converter nun pesadelo para o neno.

  • Nas redes os menores poden realizar comentarios acerca da intimidade da súa familia, opinar sen coñecer a transcendencia das súas manifestacións ou
    subir fotografías comprometedoras propias ou doutras persoas a quen non pediron permiso. A actividade na rede social sen supervisión
    pode acabar por xerar un problema legal.

  • Os mensaxeiros, como o
    de Yahoo! ou o MSN Messenger, propician que o neno estea menos só
    cando se aburre en casa, pero tamén abren a porta ao contacto con
    adultos estraños de intencións pouco honestas. Non é unha situación que
    ocorra sempre, pero tampouco é imposible.

Algúns programas para protexer aos nenos ao usar Internet

Co debido asesoramento parental, certos programas garanten un bo nivel de tranquilidade e evitan as situacións conflitivas

Fronte aos perigos descritos, se
poden adoptar numerosas actitudes. A prohibición total de achegarse
ao computador é unha delas, pero implica propor ás menor solucións continuas ao seu aburrimento e supón o risco de
entorpecer a súa educación e a necesaria socialización, que hoxe pasa
polo uso das novas tecnoloxías. Ante esta medida radical, é
preferible probar o uso de diversos.
programas
que, co debido asesoramento parental, garanten
un bo nivel de tranquilidade e evitan as situacións conflitivas.

  • Windows Live Protección
    Infantil
    : o
    programa que propón Microsoft
    é unha boa solución para
    controlar as páxinas que poden ver os fillos, xa que está dotado de
    numerosos filtros para evitar as páxinas polémicas e outras de comercio electrónico. Contén unha listaxe de sitios aos cales
    o menor ten vetado o acceso e tamén reporta aos pais informes
    sobre os historiais de navegación do fillo. Se este utiliza os
    programas de correo e mensaxería de Microsoft, o programa tamén
    estende o control sobre eles. Ten, ademais, máis dun nivel de
    control, xa que discrimina por idades. A maior idade, é máis
    flexible.

  • Controis parentales en
    Mac
    : os computadores de Apple levan por defecto un programa de control
    parental. Pódese acceder ao mesmo desde as apartado “Preferencias
    do Sistema” e logo en Sistema “”. Os pais deben habilitar un usuario
    específico para o fillo e despois erixirse en administrador
    seu. Poderán incluír as páxinas que non queren que vexa -por defecto
    xa hai un numeroso grupo- e engadir filtros por palabras craves aos seleccionados. Tamén controla o mensaxeiro iChat e o correo, sempre
    que sexa do tipo POP, é dicir, de escritorio. Permite ademais fixar as
    horas de navegación ou limitalas e decidir as aplicacións do
    computador ás que pode ter acceso o menor.

  • Net-Nany: este programa conta coa vantaxe de ser moi flexible, de modo
    que une ao control que exercen os anteriores a posibilidade de que o
    pai decida se unha páxina determinada pode ser accesible ou non, aínda que
    estea na lista predeterminada. Doutra banda, permite recibir
    informes de todas as accións do menor en Facebook. Está
    dispoñible tanto para Windows como para Mac OS X.

  • Messenger Blocker: un
    programa
    que bloquea os servizos de mensaxería instantánea
    de Yahoo! e MSN Messenger. Pode bloquear por completo o seu uso ou
    limitalo a determinados contactos supervisados polos pais, mentres que bloquea outros que non tiveron supervisión previa.

  • Family Shield: é unha solución de software libre desenvolvida pola organización Open
    DNS
    . Baséase nun código DNS -o 208.67.222.123-
    que se coloca nas preferencias de rede do
    computador ou no router e executa diversos filtros sobre os
    computadores que se conectan á Rede. Protexe tamén contra as
    ciberestafas e as páxinas de virus e malware. Desactívase só con
    cambiar o DNS por outra convencional.

Nenos e Internet: non sen os meus pais

ImgImagen: Microsoft

Con todo, estes programasnon sonnada sen o debido apoio dos titores ou os pais. Un menor fronte a unprograma de control pode acabar por traducirse nunhafrustración que lle afaste das novas tecnoloxías e dasúa socialización dixital. Tamén pode supor un reto que o nenosupera a base de aprender a saltarse os controis, co que vaicara ao posible perigo de maneira inconsciente. Na Rede destacan diversos sitos webcon consellospara manexar estas situacións. Mesmo hai empresas profesionais que venden servizos de asesoramento e programas aos pais

Os pais deben instalar e coordinar os programas, xa que non poden eludir a súa responsabilidade ante a educación dixital dos seus fillos. GuillermoCánovas, presidente da asociación Protéxelles, é claro a este respecto: “Os pais deben utilizar Internet,coñecer o funcionamento dalgunha rede social, xogar cunvideoxogo, utilizar un móbil e familiarizarse coas ferramentasás que os seus fillos dedican a maior parte do seu tempo de lecer”. E advirte: “A maioría dos menores pasa xa máis horas aoano ante as pantallas que no colexio”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións