Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Máis da metade das universidades españolas ofrecen cursos a través de Internet

Os centros públicos case dobran aos privados en canto a oferta formativa virtual

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 19deFebreirode2004

A oferta de formación das universidades españolas a través de Internet empeza a ser significativa, aínda que aínda non está suficientemente xeneralizada, tal e como se puxo de manifesto nas “Xornadas Formativas sobre Ensino Virtual” que se celebraron recentemente na Universidade de Huelva.

Nestas xornadas, numerosos expertos analizaron as claves, os retos e as posibilidades da docencia virtual e auguraron un aumento da oferta de cursos e programas “online” a curto prazo. “A implantación do crédito europeo -que computa o traballo presencial e non presencial do alumno- abre todo un campo de posibilidades ao ensino virtual ou semipresencial”, sinala Alfonso Infante, responsable da unidade de ensino virtual da Universidade de Huelva.

As novas tecnoloxías no ensino universitario foron tamén obxecto dun minucioso estudo por parte do Laboratorio de Educación e Novas Tecnoloxías da Universidade da Lagoa (Tenerife). En España, a diferenza doutros países da nosa contorna, son dúas os modelos de oferta docente universitaria a través de Internet: a creación de campus virtuais paralelos á rede física de centros presenciais e a constitución de universidades completamente virtuais.

Titularidade dos centros

Así, máis da metade das universidades españolas (un 52%) teñen algún tipo de oferta docente a través de Internet, xa sexa propia ou compartida con outros centros. Pero si ademais tense en conta a titularidade dos centros, os datos revelan que as universidades públicas (61%) case dobran a porcentaxe de centros privados (31,5%) que dispoñen dalgunha oferta formativa virtual.

No que ao número de estudantes matriculados refírese, depende do ano de creación dos campus virtuais: os máis antigos (creados no curso 96-97) tiveron máis de 18.000 estudantes, os creados entre o 97 e 99 rexistraron entre 3.500 e 4.000 alumnos, mentres que os creados entre 1999 e 2001 tiveron entre 200 e 1.500 estudantes (fóra da Universidade de Murcia que contou con 8.000).

Uno dos aspectos máis importantes é a oferta formativa, sendo os cursos de formación continua, as materias de 1º e 2º ciclo, estudos de posgrao e cursos de doutoramento os máis frecuentes. Por áreas, existen maior número de cursos a distancia en Ciencias Sociais e Estudos Técnicos, mentres que en Ciencias da Saúde e Ciencias Experimentais a oferta resulta bastante escasa.

O idioma utilizado na gran maioría de cursos virtuais é o castelán, seguido do catalán e o inglés, aínda que tamén existen algúns cuxa oferta está en eúscaro ou galego. En canto á plataforma máis utilizada, presente no 50% dos campus, é a WebCT.

Control de calidade

Os expertos coinciden en que o seguinte reto dos campus virtuais é asegurar o control da súa calidade. Neste sentido, sinalan algunhas limitacións e problemas como a ausencia dun patrón común nos distintos centros, una oferta formativa descompensada tanto en número de materias por niveis como por campos de coñecemento. Tamén precisan que a oferta formativa dalgunhas universidades é escasa, tanto paira o ensino semipresencial como paira a virtual, e que moitos dos campus están pensados paira estudantes matriculados nas materias presenciais do propio centro, pero non paira aqueles que queiran acceder á súa oferta formativa desde outros puntos xeográficos.

Neste sentido, destacan a ausencia dunha avaliación institucional da oferta de docencia virtual. Paira tomar medidas, os expertos suxiren a elaboración duns criterios comúns de calidade paira a educación a distancia a través das redes dixitais paira todo o sistema universitario español. Una cuestión que foi debatida durante as mencionadas xornadas e que moveu ás universidades andaluzas a colaborar na creación dunha guía de avaliación da calidade do ensino virtual universitaria. “Non se trata só de ofertar cursos -indica Alfonso Infante- senón de ofrecer calidade. É un tema que preocupa aos centros porque a oferta virtual é una carta de presentación da propia universidade e dos seus profesores”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións