Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Navegar con seguridade por Internet

Actuar sempre con sentido común e instalar programas antivirus, antiespía e devasa son medidas clave para utilizar a Rede sen ser vítima de delitos
Por EROSKI Consumer 18 de Novembro de 2011
Img segurnet portada
Imagen: Alex Guerrero

Nin o máisinsensato dos inxenuos entregaría as chaves do seu coche ouda súa casa a un descoñecido, nin confiaría en alguén que llepromete gañar montañas de diñeiro sen apenas esforzo ninrisco. Entón, por que parece que baixamos agarda e convertémonos en incautos desprevidos cando navegamospor Internet? Nun país como o noso, no que hai máis de 12millóns de persoas maiores de 14 anos usuarias habituais de Internet,rexistráronse en 2010 case 4.000 casos de fraude, o dobre que o ano anterior, segundo o informe elaborado pola compañía de seguridadedixital S21 sec.

Traballar nun computador seguro

Por sorprendente quepoida parecer, en pleno século XXI hai millóns de persoas que xamaisinstalaron programas antivirus no seu computador. Con todo, nonarriscan máis que o resto. En xeral, son usuarios cautos ebos coñecedores da Rede, que seguen todas as recomendacións deseguridade e infórmanse mediante as denominadas “listasbrancas” das páxinas polas cales se pode navegarcon garantías. No entanto, co fin de navegar coamáxima seguridade, o mercado ofrece programas informáticosdeseñados especificamente para protexer ao usuariofronte a sistemas maliciosos:

  • Devasa ou“firewall”: equivale a unha primeira protección ante adescarga de determinados programas no computador. Avisa en caso desospeita e mantén un rexistro do nivel de seguridade do PC. Osdevasa detectan e advirten sobre os programas que querenconectarse a Internet para que o usuario poida negarlles o acceso aa Rede se non lle resultan coñecidos. O sistema operativo Windows é omáis vulnerable aos ataques con software malicioso. Dispónda súa propia devasa e funciona ben, pero merece a penaestudar outras alternativas, tanto de pago como gratuítas, quetamén obteñen bos resultados, como ZoneAlarm.

  • Programasantiespía: osegundo nivel de seguridade é a instalación de sistemasantiespía. Os espías son programas tóxicos quecando desembarcan nun computador inspeccionan os historiais denavegación e hábitos do usuario para despoisbombardearlle con publicidade, de acordo ao seu perfil de usuario econsumidor. O internauta comproba que, de súpeto, éncheselle ocorreo electrónico de spam ou comezan a saltar xanelasemerxentes con publicidade de todo tipo. Ademais destasmolestias, cando un computador se carga destes programas malvados, o seu funcionamento comeza a ser moito máis lento. Entre osantiespía gratuítos máis sinxelos de conseguir, cuxamisión é revisar o aparello en busca desta ameaza eeliminalos con rapidez de maneira que en menos de media hora ocomputador funcione con normalidade, destacan Ad-Awaree SpyBot.Ambos manteñen un control estrito sobre os programas que sedescargan ao computador, aínda que tamén gaña adeptos outraaplicación eficaz, Ccleaner.

  • Os antivirus:o terceiro nivel de seguridade, e máis discutido, oconstitúen prográmalos antivirus. Os primeiros virus xurdironcando determinados hackers crearon programas que causabanproblemas, pero resultaban inofensivos. Eran máis ben probas de enxeño e canalladas nas quedemostraban a súa pericia. Hoxe, algúns hackers son auténticosdelincuentes. Aos creadores destes programas-trampa non lles movesuperar retos técnicos ou intelectuais, nin presumir dos seushabilidades, nin cometer canalladas sen propósito pecuniario; móvelles gañar diñeiro aínda que sexa mediante delitos. Agora apenashai virus destrutivos desinteresados, senón que priman desenvolvementoscontaminantes como os que crean programas espía e publicidadenon desexada. Por iso, moitos usuarios cuéstionanse a convenienciade usar programas antivirus cando, cos programas antesdescritos, xa se logra unha cota de seguridade eficaz.

    Nunca está demáis instalar un antivirus no noso equipo profesional,aínda que para un usuario privado quizá é excesivo o gasto.Os programas de pago teñen sentido nas complexas redes decomputadores corporativos, pero para o PC individuais haiantivirus apropiados en Internet que son gratuítos, como AviraAntivir Persoal. Este instálase con facilidade e actualízasecon certa periodicidade para manterse ao día respecto dosnovos desenvolvementos delituosos.

  • Facer copias deseguridade: o uso de antivirus compleméntase coa realizaciónperiódica de copias. de seguridade dos datos importantes que se achen no discoduro do computador, polo que convén dispor dun disco duroexterno que albergue estas copias ou contratar unservizo deste tipo en Internet, que sincronice automaticamentecada novo dato cun servidor, como Drop Box ou Syncplicity.

Seguridade fronte ás estafas

As estafas en Internetcoñécense como “phishing” e chegan por dúas vías: correoelectrónico e páxinas web enganosas. Confrecuencia, ambas combínanse para dar maior verosimilitud áestafa. No caso dos bancos, é usual recibir correos en aparencia procedentes dos principais bancosnacionais.

É usual recibir correos en aparencia procedentes dos principais bancos nacionais

O usuario nin sequerachega a ver moitos deles porque o mesmo servizo de correo osenvía de forma automática ao cartafol de spam. Pornorma, nunca se debe abrir un correo orixinario dun banco nin deningunha outra entidade crediticia, salvo se aparece a dirección decorreo dunha persoa coñecida da entidade.

No entanto, mesmo enestes casos, convén porse en contacto telefónico oupersoal para confirmar o envío. No caso de que, levados pora curiosidade, abramos estes correos, poderase comprobar quedirixen a páxinas web de entidades bancarias, páxinasfalsas onde pedirán os nosos datos bancarios ou as claves deacceso á nosa páxina persoal do banco. Xamaisdeixemos datos os nosos nelas. Lembremos que nos principaisnavegadores pódense activar filtros para identificar estas páxinas.

Protexer os datos persoais

A protección deos datos persoais na Rede non se pode descoidar, posto que aproliferación de servizos e redes sociais nas queparticipan numerosas persoas pon en xogo a nosa intimidade. Sempre quealguén se apunta a unha nova rede social, ou usa un determinadoservizo na Rede, rexístrase e deixa os seus datos en mans deterceiros. Confíase en que as empresas ás cales facemoscoñecedoras da nosa identidade gardarana segundoestablece a lei, pero en numerosas ocasións osusuarios descoñecen aos responsables de dar a estes datos sóos usos permitidos.

Sempre que alguén se apunta a unha nova rede social, rexístrase e deixa os seus datos en mans de terceiros

Por esta razón,antes de depositar datos persoais nun servizo, hai que asegurarsede que este segue unhapolítica de confidencialidade, de acordo á lei de protecciónde datos do país onde a empresa teña a súa sede.Convén comprobar, doutra banda, que mostra un claro compromiso ennon facer un mal uso destes datos. En xeral, pódese pescudar sea empresa é de confianza a través do apartado “AvisoLegal”, un espazo que debe estar ben visible.

No momento demostrar datos, imaxes e outras informacións persoais enestas redes sociais, non se debe baixar a garda. En ocasións, cono fin de comunicarse cos demais membros dunhadeterminada rede, os usuarios deixan información e opiniónssensibles que quedan gravadas nos servidores da compañíapropietaria.

Estes datos poden serdifíciles de borrar e, nun momento dado, converterse nunhapesadelo para o usuario. Por tanto, pódense deixar determinadas“informacións brancas”, sen mala intención, enFacebook, MySpace ou Tuenti, ou en foros de Internet, pero outrasxamais deben mostrarse de forma pública, como oscomentarios perniciosos achega do xefe ou a empresa, a publicaciónde fotos comprometidas ou as críticas a determinados amigos,porque quen menos nos convén que o fagan poden obter concerta facilidade esta información e darlle o uso que máisprexudíquenos.

O escrito ou publicado en Internet nunca é do todo privado, senón que queda rexistrado durante un período longo, non se borra e hai que ser moi conscientes de que esainformación, ese comentario ou esa foto comprometida, podenvolver á nosa vida no momento máis inesperado einoportuno.