Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Novas tecnoloxías

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O dominio “.é” fréase, con só 903 novos rexistros en tres meses

Longo de tramitar, limitado e excesivamente caro, a maior parte dos españois optan polo xenérico ".com"

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 27deAgostode2002

O dominio “.es” non termina de arrincar. En realidade, desde o momento mesmo da súa creación, fai seis anos, como dominio “do español”, as autoridades non terminaron de acertar na regulamentación do que debería ser a identidade de España en Internet ante o resto do mundo.

Demasiados requisitos, demasiado tempo de tramitación e demasiado caro, os españois optan, cada vez máis, por rexistrarse baixo xenéricos como “.com”, “.net” ou “.org”, moito máis baratos e fáciles de conseguir. Nin sequera o novo plan de dominios do Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía, cuxo borrador foi anunciado o pasado mes de abril, e que suporá unha actualización das normas contidas na Orde de 21 de marzo de 2000, serviu para inxectar algo de vigor ao “.es”.

Así as cousas, desde xaneiro deste ano, o número de novos dominios “.es” rexistrados non alcanza sequera o tres mil. Pero o peor é o ritmo ao que se producen os novos rexistros, un goteo decreciente: en maio foron 527, en xuño 296 e en xullo apenas 80. É dicir, 903 en tres meses.

Á cola

O estancamento do “.es” foi denunciado pola Asociación de Internautas (AI), en cuxa páxina web (“www.internautas.org”) analízanse as razóns que levaron a esta situación. En total, fronte aos case 21,5 millóns de rexistros “.com”, os 5,5 millóns de rexistros alemáns “.de”, ou os 3,1 millóns de “.co.uk” británicos, o “.es” españois apenas alcanzan o corenta mil. Baste con dicir que o noso país ocupa por este concepto o posto número corenta no mundo, superado con moito, por exemplo, polos máis de 250.000 rexistros de Samoa e case dobrado polos 71.000 de Tonga.

Segundo a Asociación de Internautas, só durante o mes de xullo “rexistráronse máis de 100.000 dominios “.com”, o que indica que o interese polo rexistro dos dominios non decrece pero que as trabas existentes para o rexistro “.es” fai que moitas empresas e particulares españois acudan a rexistrar os dominios “.com”, “.net” ou “.org”.

Os dominios son entidades administrativas cuxo propósito é subdividir a carga de xestión dun administrador central repartíndoa entre distintos subadministradores. Estes, á súa vez, poden repetir o proceso se o tamaño do dominio a administrar así o aconsella. Desta forma, pódense crear distintos niveis de dominios delegados, onde cada administrador asigna nomes concretos ao seu nivel.

Xerarquía

Teñen a máxima xerarquía os Dominos de Alto Nivel ou TLD (Top Level Domains), que son un por país (dominios de 2 letras correspondentes ao código ISO-3166 de cada territorio), máis os dominios “especiais” de 3 letras: “edu”, “com”, “gov”, “org”, “net”, etc. Cada TLD dispón das súas propias normas acerca de quen pode rexistrar un dominio de segundo nivel, que dominios están permitidos, que procedementos hai que seguir para rexistrar un dominio de segundo nivel, etc.

O rexistro do TLD español chegou a custar 18.000 pesetas (108 euros), e o seu mantemento anual 12.000 pesetas (72 euros), co que se converteu no máis caro de todo o mundo. As campañas de protesta encabezadas polas asociacións de usuarios conseguiron que se rebaixasen estes prezos a 12.000 pesetas por rexistro e 8.000 por mantemento anual, que seguen sendo os máis altos de Europa. Se a isto súmaselle a excesiva lentitude dos trámites (varias semanas nun mundo, o de Internet, no que todo se move a velocidades de vertixe), ademais do feito de que só empresas ou entidades rexistradas poidan solicitalo (o que exclúe por completo aos particulares) e engádeselle tamén a imposibilidade de elixir nomes xenéricos e a particularidade, única no mundo, de que o rexistrador pode poxar os dominios, teremos un retrato bastante coherente de cal é o panorama.

O Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía deberá encargarse agora de arranxar a situación e aínda que as intencións parecen boas (admitir nomes xeográficos ou xenéricos, prohibidos ata agora, abrir o acceso aos particulares, etc. O borrador pode consultarse en Internet, na dirección “www.setsi.mcyt.es/reg_internet/notabplan.htm”) moitos dubidan que se consigan limar todas as deficiencias que presenta o “.es”.

Dominios abandonados

De todos os xeitos, a crise non afecta unicamente o dominio español, senón que é xeral. De feito, decenas de miles de dominios son literalmente abandonados cada día polos seus propietarios, que non pagan as taxas correspondentes para o seu mantemento. Cando isto sucede, o dominio en cuestión é deixado en suspenso durante un curto período de tempo. Se o propietario decide pagar antes de que termine este prazo, recupera o seu dominio. Se non é así, este é destruído, borrado do rexistro xeral de dominios e volve quedar, por tanto, dispoñible para calquera que queira solicitalo.

Unha simple ollada a “www.deleteddomains.com”, páxina que recolle, cada día, os dominios en suspenso e os destruídos, basta para darse conta de que o fenómeno é moito máis común do que parece. Así, o luns da semana pasada, día en que se rexistraron 28.553 novos dominios (os datos só se refiren a os “.com”, “.net” e “.org”), 95.266 pasaron á situación previa ao seu borrado (é dicir, foron abandonados polos seus propietarios) e 10.609 foron eliminados completamente ao cumprirse o prazo para actualizar o pago de mantemento. Actualmente, existen en total 16.227.871 dominios destruídos e 852.006 en suspenso.

Etiquetas:

".es" crise dominio

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións