Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O Fiscal Xeral do Estado asegura que o P2P non é delito

Considera que o intercambio de obras protexidas por Internet é lícito se non se realiza con ánimo de lucro comercial
Por mediatrader 16 de Maio de 2006

Son moitos os que pregoaron e pregoan a legalidade do intercambio de arquivos a través de Internet. Agora tamén o fai o Fiscal Xeral do Estado nunha circular do 5 de maio sobre os Delitos contra a Propiedade Intelectual e Industrial tras a reforma da Lei Orgánica 15/2003.

Segundo a Fiscalía, “as condutas relacionadas coa utilización de novas tecnoloxías, para a comunicación ou obtención de obras protexidas, tales como as de colocar na Rede ou baixar de Internet ou as de intercambio de arquivos través do sistema P2P, sen prexuízo de poder constituír un ilícito civil, fronte ao que os titulares poderán exercitar as correspondentes accións na devandita vía, non reúnen, en principio, os requisitos para o seu incriminación penal se non concorre nelas un ánimo de lucro comercial”.

“O elemento subxectivo do ánimo de lucro esixido polo tipo penal debe ser interpretado no sentido estrito de lucro comercial”

A xuízo do avogado Javier Prenafeta, este tipo de circulares “son de gran interese porque establecen as directrices que deben seguir os Fiscais de toda España na persecución dos delitos, neste caso, contra a propiedade intelectual”.

Lucro estrito

A clave está no que se entende por ánimo de lucro. O Fiscal sinala que “o elemento subxectivo do ánimo de lucro esixido polo tipo penal non pode ter unha interpretación ampla ou extensiva, senón que debe ser interpretado no sentido estrito de lucro comercial, relegando ao ámbito das infraccións de carácter civil os supostos de vulneración de dereitos, nos que pode estar implícito un propósito de obtención dalgún tipo de vantaxe ou beneficio distinto do comercial”.

Isto significa, segundo Prenafeta, que colocar obras na Rede ou intercambiar arquivos a través de redes P2P non constitúe delito se non concorre un ánimo de lucro comercial, sen prexuízo de que estas prácticas poden constituír ilícito civil.

A interpretación da Fiscalía contrasta coa do Tribunal Supremo, que entende como lucro “calquera vantaxe, utilidade, beneficio ou rendemento que se propoña obter o suxeito activo, non importando nin o modo de materialización do seu propósito lucrativo nin se chegou ou non a obtelo efectivamente”.